Ambulancier


Een ambulancier is in België een bemanningslid van een ambulance. Men maakt op basis van twee officiële beroepstitels het onderscheid tussen de hulpverlener-ambulancier en de ambulancier niet-dringend patiëntenvervoer.

Hulpverlener-ambulancier
ISCO-08 3258 (ambulancepersoneel)
Website www.health.belgium.be

BeroepenBewerken

De hulpverlener-ambulancier staat samen met verpleegkundigen en spoedartsen in voor de 112-hulpverlening (officieel spreekt men van de 'Dringende Geneeskundige Hulpverlening'). Hij komt ter plaatse bij medische urgenties die binnenkomen via oproepen naar het noodnummer 112. Een standaard ziekenwagen heeft in België twee hulpverlener-ambulanciers aan boord en voorziet in medische hulpverlening op BLS-niveau. In geval van nood aan meer geavanceerde medische hulpverlening, kan de ziekenwagen bijstand inroepen van een PIT (oftewel 'paramedisch interventieteam' met een spoedverpleegkundige en hulpverlener-ambulancier) of MUG (de 'medische urgentiegroep' met minimaal een spoedarts en spoedverpleegkundige).

Hulpverlener-ambulanciers moeten in het bezit zijn van een badge-112 van de Federale Overheidsdienst Volksgezondheid die ze na een opleiding van minimaal 172 uur en het slagen op een reeks theoretische en praktische examens aan een provinciale ambulanciersschool kunnen bekomen. Om te mogen deelnemen aan de vijfjaarlijkse herevaluatie, moeten hulpverlener-ambulanciers elk jaar verplicht 24 uur bijscholing volgen. Aangezien de Belgische 112-ambulancezorg volgens het 'Amerikaanse' BLS - en ALS-principe is georganiseerd, kan men de hulpverlener-ambulancier vergelijken met de internationaal gangbare EMT ('Emergency Medical Technician').

Hulpverlener-ambulanciers zijn onder meer getraind in de immobilisatie van patiënten, wondzorg, het herkennen en behandelen van allerhande ziektebeelden, het ondersteunen van de vitale functies in levensbedreigende situaties, spoedbevallingen, psychiatrische urgenties en reanimatie met AED en beademingsballon. Ze mogen wel beduidend minder medische handelingen stellen dan verpleegkundigen en artsen. Een hulpverlener-ambulancier mag bijvoorbeeld (op zuurstof na) geen medicatie toedienen zonder toestemming van de aanrijdende MUG-equipe of een arts ter plaatse.

De ambulancier niet-dringend patiëntenvervoer staat in voor het vervoer van medisch stabiele patiënten naar of tussen zorginstellingen of zorgverstrekkers. Hij kan bepaalde prestaties stellen zoals het verderzetten van zuurstoftherapie, het correct verplaatsen van de patiënt met of zonder hulpmiddelen en immobilisatie ten behoeve van de veiligheid voor het vervoer. Hij begeleidt de patiënt van punt A naar punt B en gaat na of de medische toestand stabiel blijft. Als de medische toestand verslechtert, verwittigt de ambulancier het noodcentrum 112 en dient hij in afwachting de eerste hulp toe. Een ambulancier niet-dringend patiëntenvervoer moet beschikken over een diploma van een opleiding van minimaal 160 uren met wettelijk vastgelegde vereisten. Hij is verplicht om jaarlijks 8 uren bijscholing te volgen. Op dit moment zit deze beroepsgroep wel in een overgangsfase die tot 31 augustus 2022 duurt. Ambulanciers niet-dringend patiëntenvervoer kunnen op basis van hun ervaring en de opleidingsvereisten uit het verleden ook aan de slag met een voorlopige erkenning die hen werd uitgereikt door een van de Belgische gemeenschappen.

InzetBewerken

Men kent in België drie types van ambulances. De hulpverlener-ambulancier en de ambulancier niet-dringen patiëntenvervoer zijn elk bevoegd om te werken op een bepaald type ambulance:

112-ziekenwagenBewerken

Dit zijn de gele ziekenwagens met optische - en geluidssignalen die ingezet worden voor het 112-vervoer. Ze zijn ook te herkennen aan hun dubbele Battenburgpatroon.

De hulpverlener-ambulancier bemant dit type ziekenwagen.


Intermediaire ziekenwagenBewerken

Dit is een tussencategorie tussen het bovenstaande en onderstaande type ambulance. Deze wagens zijn wit, voeren optische - en geluidssignalen en hebben een enkel Battenburgpatroon. Ze worden zowel ingezet voor niet-dringend patiëntenvervoer als dringend patiëntenvervoer dat meestal buiten de 112-opdrachten valt (bijvoorbeeld een kritiek interhospitaal transport).

In de regel mag enkel de hulpverlener-ambulancier dit type bemannen. Door de huidige overgangsperiode zijn het op dit moment echter vooral ambulanciers niet-dringend patiëntenvervoer die op dit type ziekenwagen werken.

Ambulances voor niet-kritieke transportenBewerken

Hier gaat het om de witte ziekenwagens met klein blokkenpatroon die geen sirene en/of blauwe waarschuwingslichten hebben. Ze hebben een minder uitgebreide medische uitrusting aan boord en worden dan ook bemand door de ambulanciers niet-dringend patiëntenvervoer.

BeroepsverenigingenBewerken

Er zijn enkele beroepsverenigingen die de ambulanciers verenigen en hun belangen verdedigen, zoals Belgambu en de Ambulanciersunie.