Hoofdmenu openen

Zuid-Georgia en de Zuidelijke Sandwicheilanden

Zuid-Georgia en de Zuidelijke Sandwicheilanden zijn een eilandengroep aan de rand van de Scotiazee in de zuidelijke Atlantische Oceaan en vormen een onderdeel van de Scotiarug.

South Georgia and the South Sandwich Islands
Vlag
(Details)
Wapen
Wapen
South Georgia and the South Sandwich Islands in United Kingdom.svg
Basisgegevens
Talen Engels
Hoofdstad King Edward Point (Grytviken)
Regeringsvorm Overzees Territorium van het Verenigd Koninkrijk
Oppervlakte 3.903 km²
Inwonertal ca. 20 (<0,01/km²)
Overige
Volkslied God Save the Queen
Munteenheid Falklandeilands pond (FKP)
UTC −4
Nationale feestdag 14 juni (1982), Liberation Day
Web | Code | Tel. .gs | SGS | -
Portaal  Portaalicoon   Landen & Volken

Het is een overzees gebiedsdeel onder soevereiniteit van het Verenigd Koninkrijk dat bestuurd wordt vanuit de Falklandeilanden (afstand tussen de hoofdplaats Stanley en King Edward Point op Zuid-Georgia: 1455 km). De archipel wordt ook opgeëist door Argentinië. De eilanden waren mede de inzet tijdens de Falklandoorlog.

De respectieve oppervlakten van de Zuid-Georgië-eilanden en de Zuidelijke Sandwicheilanden bedragen 3.756 en 147 km².

Inhoud

GeschiedenisBewerken

De eilanden werden ontdekt in 1775 door James Cook tijdens zijn tweede grote reis naar de zuidelijke oceanen, en door hem genoemd naar Lord Sandwich, de vierde graaf van Sandwich en op dat moment de baas van de Admiraliteit van Engeland (First Lord of the British Admiralty).

Alhoewel de eilanden nauwelijks permanente bewoning kennen, werd Zuid-Georgia in het einde van de 19e eeuw gebruikt als uitvalbasis van de walvisvaart. Op dit eiland bevindt zich de haven van Grytviken. Sinds 1908 zijn de eilanden in Britse handen en tot 2001 hadden de Britten hier een kleine militaire basis gevestigd. Deze basis wordt gebruikt voor permanent wetenschappelijk onderzoek. Tevens is er een biologisch onderzoekstation gevestigd op Vogeleiland, gelegen aan de westpunt van Zuid-Georgia.

Geografische indelingBewerken

Geografisch worden de eilanden als volgt ingedeeld:

 
Historische en moderne dorpen op het eiland Zuid-Georgia

Militaire aanwezigheidBewerken

Na de Falklandoorlog in 1982 bevond zich op King Edward Point op Zuid-Georgia een permanente militaire aanwezigheid. In de jaren 90 verminderde deze aanwezigheid, totdat de laatste militairen het eiland in maart 2001 verlieten, nadat de British Antarctic Survey een nieuw onderzoeksstation had gebouwd.[1]

De voornaamste militaire basis in de regio is RAF Mount Pleasant en de aangrenzende marinebasis Mare Harbour op Oost-Falkland en drie Remote Radar Heads op de Falklandeilanden: RRH Mount Kent, RRH Byron Heights en RRH Mount Alice. Britse marineschepen patrouilleren de regio en bezoeken Zuid-Georgia enkele keren per jaar, waarbij ze soms kleine infanteriepatrouilles inzetten. Militaire vliegtuigen van de Royal Air Force zoals de C-130 Hercules en de Vickers VC-10 patrouilleren nu en dan boven de eilandengroep.

Voor de uitvoering van de missie Atlantic Patrol Task (South) doet de Royal Navy een beroep op torpedojagers of fregatten of een schip van de Royal Fleet Auxiliary.

De HMS Endurance, het ijspatrouilleschip van de Royal Navy, opereerde in het gebied rond Zuid-Georgia tijdens de zomerseizoenen, totdat het schip in 2008 veel schade had opgelopen ten gevolge van overstromingen. Het schip voerde hydrologisch en cartografisch onderzoek uit en assisteerde de British Antarctic Survey, filmploegen en private expedities met wetenschappelijk veldwerk. Terwijl men de definitieve beslissing over het lot van de HMS Endurance afwachtte, nam de Royal Navy een Noorse ijsbreker over om drie jaar lang als vervanging te dienen.[2] In september 2013 nam het Verenigd Koninkrijk dit schep, dat HMS Protector werd gedoopt, definitief over.[3] Een maand later werd bekendgemaakt dat de HMS Endurance zou worden verkocht en ontmanteld.[4]

Externe linksBewerken