Wim van den Brink

Nederlands toneelacteur (1909-1991)

Willem (Wim) van den Brink (Hilversum, 16 mei 1909 - Amsterdam, 16 maart 1991)[1] was een veelzijdig hoorspel-, tv- en filmacteur, maar toch vooral een theateracteur.

Vooraan Wim van den Brink, daarachter zijn echtgenote Nell Koppen (1959)

Hij was zoon van Jan van den Brink en Woldiena Geziena Jansen.

Wim van den Brink werd geboren in een religieus gezin en begon daarom relatief laat aan een acteursopleiding aan de Toneelschool te Amsterdam. Hij behaalde het diploma in 1936, en trouwde in 1940 met de actrice Nell Koppen. Van den Brink stopte in de Tweede Wereldoorlog als hoorspelacteur toen van hem gevraagd werd propaganda te gaan bedrijven, hetgeen hij weigerde.[2] Hij speelde samen met zijn vrouw zo lang mogelijk door bij het Joodse Tip Top Theater.

Van den Brink was verbonden aan Het Vrije Toneel, Toneelgroep Centrum, de Nederlandse Comedie, Globe en het Publiekstheater. Samen met zijn vrouw vertolkte hij enige jaren Thomasvaer en Pieternel. Enkele malen speelde hij in films, zoals Turks fruit, Rooie Sien en Alle dagen feest.

Hij kreeg tweemaal een onderscheiding voor zijn werk, de Arlecchino voor zijn vertolking van Rembrandt in Spinoza van Dimitri Frenkel Frank (1964)[3] en de Albert van Dalsumprijs voor zijn rol van Kackerlack in Moortje van Bredero (1965).[4]

WetenswaardighedenBewerken