War Child (organisatie)

organisatie

War Child (1995) is een organisatie die zich wereldwijd inzet voor honderdduizenden kinderen die opgroeien in oorlog en geweld. De organisatie werkt aan het versterken van de weerbaarheid en het welzijn van deze kinderen. In het dagelijkse werk richt War Child zich op psychosociale steun, bescherming en onderwijs, maar ook op snelle hulp in noodsituaties.

War Child
Logo War Child.
Logo War Child.
Motto Een kind hoort niet thuis in oorlog. Nooit.
Doel Vreedzame toekomst voor kinderen in oorlog en geweld.
Opgericht 9 oktober 1995
Zetel Amsterdam, Vlag van Nederland Nederland
Personen
Oprichter Willemijn Verloop
Directeur Tjipke Bergsma
Website

War Child is een netwerk van onafhankelijke organisaties met het doel om kinderen in oorlog te helpen. Het internationale netwerk wordt gevormd door War Child in Nederland, Duitsland, Zweden, het Verenigd Koninkrijk, Canada, de Verenigde Staten, Australië en Ierland. Alle organisaties voeren hetzelfde logo en werken daar waar het kan met elkaar samen, zowel juridisch, operationeel als financieel.

War Child HollandBewerken

De Nederlandse Willemijn Verloop werkt in 1994 bij een Europese organisatie die zich hard maakt voor vrede op de Balkan. Tijdens een bezoek aan het door oorlog verscheurde Bosnië en Herzegovina komt Verloop in contact met de Britse muziekprofessor Nigel Osborne. Hij organiseert op dat moment samen met War Child UK muziekworkshops in de schuilkelders van Mostar. Osborne laat haar daar het effect van zijn aanpak op kinderen zien.

De oorlog heeft een desastreus effect op de kinderen. Ze zijn vaak in zichzelf gekeerd, angstig en wantrouwend. De creatieve muziekworkshops halen het kind weer in hen naar boven. Verloop ziet dat muziek stressverlagend werkt en dat het een positieve invloed heeft op hun stemming, gedrag en emoties. Het valt haar ook op dat het voor verbinding en plezier tussen kinderen zorgt. Verloop raakt enthousiast en richt op 9 oktober 1995 War Child Holland op.

In de jaren na de oprichting groeit War Child hard. In naamsbekendheid, omvang en expertise. De organisatie is actief in uiteenlopende oorlogs- en conflictgebieden in Afrika, Azië, het Midden-Oosten en Zuid-Amerika. In de eerste tien jaar zet War Child zich al snel als onderscheidend merk op de kaart. De organisatie maakt gebruik van innovatieve marketingacties, een positieve boodschap en opvallende samenwerkingen met het bedrijfsleven, de amusementsindustrie en ambassadeurs. Onder andere Marco Borsato en Ali B zijn in de beginjaren nauw betrokken bij War Child.

Door de vele acties voor War Child kan de organisatie haar programma’s door de jaren heen op grote schaal blijven uitbreiden. De organisatie werft daarnaast eigen fondsen en krijgt veel steun vanuit het bedrijfsleven. Op die manier kan War Child ook blijven innoveren in haar aanpak om kinderen in oorlog een betere toekomst te geven.

Recente ontwikkelingenBewerken

In 2015 start de organisatie een eigen onderzoeksprogramma. War Child gaat haar methodes kritisch evalueren, wetenschappelijk onderbouwen en doorgeven aan andere organisaties. Op die manier denkt War Child dat meer kinderen bereikt kunnen worden (‘opschalen’) met de specialistische steun die zij zo hard nodig hebben.[1] Inmiddels is War Child een bekende organisatie die gezien wordt als expert op het gebied van kinderen in oorlog en conflict. In 2017 ontving War Child de prestigieuze Jacobs-prijs voor haar onderzoeksaanpak.[1][2]

In 2018 maakt de organisatie bekend dat Mark Jordans – het hoofd van de Research & Development afdeling – naast zijn werk voor War Child professor Child and Adolescent Global Mental Health aan de Universiteit van Amsterdam wordt met zijn eigen leerstoel.[3]

In 2019 deden 267.754 kinderen en volwassen in zeventien landen mee aan de programma’s van War Child. De organisatie werkte in 2019 met meer dan zestig organisaties over de hele wereld samen. In totaal heeft War Child 487 betaalde medewerkers wereldwijd. In Nederland zetten honderden vrijwilligers zich in om onder meer voorlichting te geven, acties te begeleiden[4] en contacten met het bedrijfsleven te leggen. De inkomsten van War Child stijgen al jaren (2019: 45 miljoen euro). Het aantal structurele donateurs (de organisatie noemt ze ‘Friends’) is 87.000.[bron?]

WerkgebiedBewerken

War Child is actief in zeventien landen:

  • Midden-Oosten: Libanon, Irak, Jemen, de bezette Palestijnse gebieden, Jordanië
  • Afrika: Soedan, Zuid-Soedan, Oeganda, Burundi, de Democratische Republiek Congo
  • Azië: Sri Lanka, Afghanistan, Bangladesh
  • Zuid-Amerika: Colombia
  • Europa: Duitsland, Nederland, Zweden

War Child in NederlandBewerken

In 2015 maakt de organisatie bekend voor het eerst ook in Nederland te gaan werken.[5] Samen met UNICEF Nederland en Save the Children bieden zij gevluchte kinderen in Nederland sport-, spel- en bewegingsactiviteiten. Het programma is bedoeld om bij te dragen aan de stabiliteit en structuur voor kinderen. Hiermee wordt de kans verkleind dat kinderen op lange termijn verdere psychosociale problemen ontwikkelen. De vaardigheden die de kinderen opdoen, zijn gekoppeld aan sociaal-emotionele thema’s.  Dit programma – TeamUp – vindt plaats in meer dan 25 opvanglocaties en 17 nieuwkomersscholen.[6]

Het werk van War ChildBewerken

 
Activiteit in vluchtelingenkamp Malakal (maart 2020).

Volgens War Child groeien momenteel 149 miljoen kinderen op in oorlog en conflict.[7] De organisatie maakt zich sinds de oprichting grote zorgen over de onzichtbare wonden bij kinderen. Uit recente cijfers blijkt dat zo’n 84 miljoen van deze kinderen grote psychologische en sociale problemen hebben vanwege een oorlog of conflict.[8] Bijvoorbeeld slaapproblemen, agressiviteit, angst gerelateerde klachten, teruggetrokkenheid, wantrouwen, eetproblemen.

Veel kinderen hebben daarom behoefte aan psychosociale steun. Daarbij wordt gelet op zowel de psychische als sociale aspecten. Dus hoe een kind zich voelt, wat het denkt en hoe het zich gedraagt. Ook is er veel aandacht voor de omgang met anderen. Zo leert War Child kinderen om weer op zichzelf en hun omgeving te vertrouwen.

War Child werkt aan het versterken van de weerbaarheid en het welzijn van deze kinderen. Hoe langer hiermee gewacht wordt, hoe moeilijker het voor een kind is om deze problemen te boven te komen. De organisatie zegt dat er in de internationale noodhulp echter nog te weinig aandacht is voor de mentale gezondheidszorg. Kinderen zijn erg veerkrachtig, maar dan hebben ze wel de juiste steun nodig, aldus War Child.[9]

War Child biedt een combinatie van bescherming, onderwijs en psychosociale steun. Zij maakt daarbij gebruik van haar eigen ‘care system’. Binnen dat systeem heeft War Child negen op maat gemaakte methodes. Met deze aanpak speelt het zo goed mogelijk in op de specifieke behoeftes van de kinderen. Daarbij gaat het niet alleen om het kind, maar ook om de omgeving (familie, school, gemeenschap). En ook bijvoorbeeld om vaardigheden die je in het dagelijkse leven gebruikt om zo normaal mogelijk te functioneren: vriendschappen opbouwen, mensen vertrouwen en omgaan met stress.

Voor de organisatie is het belangrijk dat kinderen in hun kracht worden gezet. In haar werk maakt War Child veel gebruik van sport, spel en creatieve methodes. Op die manier sluit het werk aan bij de leefwereld van kinderen. Het liefst zoveel mogelijk samen met ouders, leraren en gemeenschappen.

Vanwege de grote aantallen kinderen in oorlog en conflict biedt War Child haar methodes ook aan andere organisaties aan. Op die manier wil zij een netwerk vormen en expertise delen met partners over de hele wereld om zoveel mogelijk kinderen de juiste steun te geven.[9]

Een van de projecten die met verschillende partners over de hele wereld wordt uitgevoerd (sinds 2015) is Can’t Wait to Learn.[10] Dat is een innovatief onderwijsprogramma waarmee kinderen onderwijs op tablets krijgen. Met behulp van educatieve spellen kunnen kinderen hun schoolachterstand inhalen en leren ze lezen en rekenen. In 2019 kreeg War Child een prijs van de UNESCO voor haar onderwijsprogramma.[11]

AmbassadeursBewerken

War Child kent een aantal ambassadeurs die zich op allerlei manieren inzetten voor kinderen in oorlog. Zij bezoeken projectlanden, geven concerten, interviews en organiseren verschillende evenementen.[12]

Externe linkBewerken