Hoofdmenu openen

Walram III van Limburg (1180Cremona, 2 juli 1226) was hertog van Limburg en graaf van Aarlen van 1221 tot 1226, en mederegent van de graaf van Luxemburg van 1214 tot 1226. Hij wordt in 1198 vermeld als heer van Monschau.[1]

Walram III van Limburg
1180-1226
Grafzerk in de abdijkerk van Rolduc
Grafzerk in de abdijkerk van Rolduc
Hertog van Limburg
Periode 1221-1226
Voorganger Hendrik III van Limburg
Opvolger Hendrik IV van Limburg
Markgraaf van Aarlen
Periode 1221-1226
Voorganger Hendrik III van Limburg
Opvolger Hendrik V van Luxemburg
Graaf van Luxemburg
Periode 1214-1226 (mederegent)
Voorganger Otto I van Bourgondië
Opvolger Hendrik V van Luxemburg
Vader Hendrik III van Limburg
Moeder Sophie van Saarbrücken

Inhoud

GeschiedenisBewerken

Hij was een zoon van Hendrik III van Limburg en Sophie van Saarbrücken. Als jongere zoon was hij niet voorbestemd om te erven van zijn vader. Hij had een avontuurlijke jeugd en nam in 1192 deel aan de Derde Kruistocht. In 1197 werd keizer Hendrik VI vermoord. Voor zijn opvolging waren er twee kandidaten: Filips van Zwaben en Otto van Brunswijk (de latere keizer Otto IV). Walram steunde aanvankelijk Filips, maar veranderde later van kant en schaarde zich achter Otto. Aan dit conflict kwam pas een einde in 1208 bij de dood Filips. In 1212 sloot hij zich aan bij zijn neef Hendrik I van Brabant in de strijd tegen de graaf van Gelre.[2]

In 1214 werd hij de opvolger van zijn vader door de dood van zijn oudere broer, Hendrik van Wassenberg. In datzelfde jaar stierf Walrams eerste vrouw, Cunegonde. Walram III trouwde opnieuw met Ermesinde II van Namen, waardoor hij de iure uxoris graaf van Luxemburg werd. Ermesinde maakte nog steeds aanspraak op het graafschap Namen, waardoor Walram een kroon toevoegde aan zijn wapenschild om dit bezit aan te symboliseren. Ondanks het verdrag van 1199 waarbij Namen werd toegekend aan Filips I van Namen, ondernam Walram in 1214 en 1223 veldtochten in een tevergeefse poging om het graafschap terug te winnen.[3] Op 13 maart 1123 sloot hij een vredesverdrag met Filips I te Dinant.[1]

Walram volgde in 1221 zijn vader op als hertog van Limburg. Hij voegde nu een tweede staart toe aan de leeuw op zijn wapenschild.

In 1224 ging hij op zestigjarige leeftijd mee met Keizer Frederik II naar Italië. Bij de terugkeer in 1226 overleed hij in Cremona, waarna zijn vrouw het bestuur overnam.[2] Zijn grafzerk bevindt zich in de abdijkerk van Rolduc, op de middenas voor het priesterkoor in de oostelijke schiptravee. Dit is niet zijn oorspronkelijke grafmonument, nadat dit verwoest was is rond 1715 het huidige zwartmarmeren exemplaar, verdiept onder een metalen rooster in de kerk aangebracht. Volgens de Annales Rodenses bevond zijn eerste grafmonument zich midden in de kerk, gedragen door zuilen.[4]

Huwelijken en kinderenBewerken

Hij was een eerste maal gehuwd met Cunegonde (-1214), dochter van Ferry I van Lotharingen. Uit dit huwelijk zijn de volgende kinderen bekend:[3]

In 1214 huwde hij met Ermesinde II van Namen. Uit dit huwelijk zijn de volgende kinderen bekend:[3]

VooroudersBewerken

Voorouders van Walram III van Limburg
Overgrootouders Walram I 'Paganus' van Limburg (1085-1139)
∞1110
Jutta van Gelre (ca. 1095 - 1151)
Adolf van Saffenberg (1060-1129)

? (–)
? (-)

? (–)
? (-)

? (–)
Grootouders Hendrik II van Limburg (1110-1167)
∞1136
Mathilde van Saffenberg (ca. 1113 -1145)
Simon I van Saarbrücken (-)

Mathilde van Sponheim (–)
Ouders Hendrik III van Limburg (1131-1121)
∞1136
Sophie van Saarbrücken (ca. 1132 - na 1214))
Walram III van Limburg (1180-1226)

Zie ookBewerken