Hoofdmenu openen

Thomas Regout

Nederlands fabrikant (1805-1862)
Portret van Thomas Regout

Thomas Dominicus Regout (Maastricht, 17 maart 1805 - 4 juli 1862) was een Nederlands industrieel uit een geslacht van Maastrichtse industriëlen en politici, de familie Regout. .

Inhoud

Biografische schetsBewerken

AfstammingBewerken

Thomas Dominicus Regout werd geboren te Maastricht als zoon van Petrus Leonardus Dominicus Regout en Maria Nijsten. Behalve Thomas brengt het gezin vier kinderen voort, waaronder de bekende oprichter van de aardewerkfabriek: Petrus Laurentius Regout (1801-1878), Johannes Thomas Regout (1803-1871) en twee kinderen die zeer jong overlijden.

LoopbaanBewerken

Voor het eerst in 1834 wordt Thomas' naam vermeld als hij mede-eigenaar wordt van de Nieuwe Nederlandsche spijkerfabriek van P. en T. Regout en J.G. Lambriex aan de Boschstraat in Maastricht. Dat deze fabriek opgericht werd in 1834 is een opmerkelijke zaak; midden in de roerige tijden van de Belgische Opstand (1830-1839) en direct na het opheffen van de Blokkade van Maastricht (1830-1833). Het conflict speelde de ondernemers juist in de kaart, want de Nederlandse overheid wilde niet afhankelijk zijn van de Waalse spijkerfabrikanten en de ondernemers hadden daardoor minder last van buitenlandse concurrentie. Bovendien boden ze werkgelegenheid aan de inwoners van de geïsoleerde stad.

De fabriek kende aanvankelijk een stormachtige ontwikkeling en telde in 1838 al 200 werknemers. Deze waren voornamelijk uit het Luikerland afkomstig, wat enigszins problematisch was in verband met de gespannen politieke verhoudingen tussen België en Nederland. Ze mochten binnen de vesting worden toegelaten op voorwaarde dat ze op het terrein van de fabriek zouden worden gehuisvest. Na 1839 moest de fabriek concurreren met spijkerfabrieken in Wallonië en liepen de zaken minder voorspoedig. Vanaf 1843 continueerde Thomas het bedrijf op een nieuwe locatie aan de Gubbelstraat.[1]

De fabriek in de Gubbelstraat haalde in 1851 nog slechts een kwart van de omzet in 1839, maar geleidelijk kon de productie worden gemechaniseerd en steeg de omzet. Vooral de fabricage van draadnagels vanaf 1857 bleek succesvol. De vroege dood van Thomas Regout betekende een inzinking voor de fabriek tot 1870.[2]

Thomas Regout was van 1843 tot zijn dood in 1862 directeur van de Spijkerfabriek Thomas Regout, later Maastrichtse Spijker- en Draadnagelfabriek genoemd. Vanaf 1849 was zijn neef Eugène Regout (1831-1908) vennoot in het bedrijf. In 1905 verhuisde het bedrijf naar het industrieterrein Bosscherveld. Na 1939 vond een diversificatie van het productenassortiment plaats, onder andere profielen, gordijnrails en telescoopgeleidingen. In 1971 werd de spijkerfabricage gestaakt.[2]

NakomelingenBewerken

Thomas huwde met Jeannette Ghijsen en kreeg zeven nakomelingen, twee zonen en vijf dochters:

  • Marie Leonie (1837-1906)
  • Theophile (1839-1890)
  • Antoinette (1841-1929)
  • Victorine (1843-1908)
  • Caroline (1845-1895)
  • Ernestine (1847-1930)
  • Oscar Regout (1849-1895)

NalatenschapBewerken

 
Grafmonument

GrafmonumentBewerken

Thomas Regout werd begraven op de Algemene Begraafplaats Tongerseweg te Maastricht. Het graf vermeldt: a la memoire de Thomas Regout. Industriel. Membre de la fabrique de st. Mathias et de conseil communal de Maestricht décéde le 4 juillet 1862 à l’age de 57 ans. R.I.P. (Requiescat in Pace). Aan de noordzijde staat vermeld dat Thomas de stichter is van de spijkerfabriek. Dit is feitelijk onjuist. Deze fabriek is opgericht door Petrus Laurentius Regout en J.G. Lambriex. Thomas kwam er kort na oprichting bij.

Externe linkBewerken