Hoofdmenu openen

Aulis Sallinen componeerde zijn Symfonie nr. 2 in 1972.

Symfonie nr. 2: Symfonische dialoog
Componist Aulis Sallinen
Soort compositie symfonie
Gecomponeerd voor symfonieorkest
Opusnummer 29
Compositiedatum 1972
Première 25 februari 1973
Opgedragen aan Rainer Kuisma
Duur 16 minuten
Vorige werk Grammaticale suite (opus 28)
Volgende werk Vier dromerige liederen (opus 30)
Portaal  Portaalicoon   Klassieke muziek

Inhoud

GeschiedenisBewerken

Het werk is geschreven in opdracht van de Norrköpings muziekvereniging, dat verbonden is aan het Norrköpings Symfoniorkester. De werktitel luidde Symfonische dialoog voor solo percussionist en orkest; deze titel werd later omgebogen naar de subtitel van Symfonie nr. 2 van deze componist. Bijkomend effect was dat Sinfonia uit 1971 een nummer kreeg toegevoegd. Deze tweede symfonie is geschreven voor percussionist Rainer Kuisma, die dan ook de première verzorgde in Norrköping, met genoemd orkest op 25 februari 1973. Okko Kamu, muzikale vriend van de componist, stond op de bok.

MuziekBewerken

De tweede symfonie bestaat net als zijn eerste symfonie uit maar één deel. Wel wordt halverwege een verschil in tempo voorgeschreven Tempo piu tranquillo (tempo iets langzamer), maar dat verschil is nauwelijks waarneembaar. De thema’s zijn direct duidelijk. De dalende toonladderachtige notenreeks wordt afgebroken door de güiro, probeert het opnieuw maar komt door de güiro wederom tot stilstand. Het tweede thema, een versierde notenreeks omhoog ondervindt hetzelfde lot. Na het gevecht om de symfonie op gang te krijgen, zet de cadens van de solist alles stil. Na die cadens proberen de thema’s al dan niet in een variatie de symfonie weer vlot te trekken. De voor Sallinen typische wals komt weer voorbij, net als een aantal fanfares. In het geheel is deze symfonie veel rustiger dan zijn eerste symfonie, ook al lijkt dat niet logisch door de hoofdstem, een batterij aan slagwerkinstrumenten. De dalende notenlijn in het begin en haar gevolg zijn niet zo opdringerig als de thematiek van nummer 1, het blijft verontrustende muziek. Pas op het eind als de muziek langzaam wegsterft zijn beide, solist en orkest, uitgepraat.

OrkestratieBewerken

Het orkest kent een kleinere samenstelling dan symfonie nr. 1:

DiscografieBewerken

BronnenBewerken

  • de compact discs
  • FIMIC voor orkestratie (percussie uit CPO) en premièregegevens