Hoofdmenu openen
Dwarsdoorsnede netvlies met uiterst rechts de staafjes

De lichtgevoelige cellen waarmee het netvlies in het menselijk oog is bedekt, worden naar hun vorm onderscheiden in kegeltjes en staafjes.

Staafjes zijn erg lichtgevoelig en kunnen de lichtintensiteit detecteren, maar ze kunnen geen kleuren onderscheiden. De afgegeven neurotransmitter is glutamaat.

Zij zorgen ervoor dat wij bij weinig licht toch kunnen zien. De staafjes zijn vooral gevoelig voor blauwgroen licht. Rode voorwerpen lijken in het donker zwart. Leeslampen en instrumentenverlichting die het nachtzicht niet mogen verstoren geven daarom (zwak) rood licht.

Staafjes liggen verspreid over het hele netvlies maar niet in de gele vlek en de blinde vlek. Kegeltjes liggen juist vooral in de gele vlek en de directe omgeving daarvan. In het donker heeft het een gunstiger effect om net naast een object te kijken omdat het licht dan op de staafjes valt, en die functioneren in het donker beter dan kegeltjes. Hierdoor wordt het object scherper waargenomen.

Zie ookBewerken