Metaaloxide: verschil tussen versies

1.166 bytes toegevoegd ,  15 jaar geleden
geen bewerkingssamenvatting
k (lf, Replaced: staalstaal)
Geen bewerkingssamenvatting
Een '''metaaloxide''' wordt gevormd wanneer een [[metaal]] reageert met [[zuurstof]]. Hierdoor ontstaan oxides, die voor ieder metaal specifiek zijn. Een metaal vormt niet per se slechts één oxide. Bijvoorbeeld ijzer (Fe) vormt FeO waarin het ijzer een formele lading van 2+ heeft en Fe<sub>2</sub>O<sub>3</sub> waarin het ijzer een formele lading van 3+ heeft. De verschillende oxides van metalen kunnen doordat hun [[kristalstructuur|roosterstructuur]] variëert zeer verschillende eigenschappen hebben. Ook gemengde oxides komen voor zoals bijvoorbeeld Fe<sub>3</sub>O<sub>4</sub> (ook wel [[magnetiet]], een betere notatie is misschien FeO.Fe<sub>2</sub>O<sub>3</sub>) waarin de twee oxides van ijzer in 1:1 stoichiometrische verhouding op moleculair niveau gemengd zijn. Dit gemengde oxide vertoont magnetische eigenschappen die niet worden aangetroffen in de afzonderlijke zuivere oxides. Welke oxides gevormd worden is afhankelijk van de omstandigheden waarin een metaal zich bevind wanneer het geoxideert wordt.
Een '''metaaloxide''' wordt gevormd als een [[metaal]] reageert met [[zuurstof]]. Hierdoor ontstaat een oxide, die voor ieder metaal specifiek is.
 
Wanneer een metaal met water (H<sub>2</sub>O) in aanraking komt ontstaat vaak oxidatie: het zuurstofatoom in het water bindt zich aan het metaal om zo een hydroxide-ion te vormen, in deze reactie komt waterstof vrij. Veel metaaloxides kunnen verweren tot de oxides van de metalen. somige hydroxides zijn zo instabiel dat ze zelfs onder water al vervallen tot het oxide. Zo vervalt AgOH vrijwel direct tot Ag<sub>2</sub>O onder afsplitsing van water.
Een voorbeeld van een metaaloxide is het bruine ijzeroxide, beter bekend als [[roest (metaal)|roest]].
 
Meestal zijn metaaloxides niet gewenst en moeten de metalen tegen oxidatie worden beschermd. Dit kan bijvoorbeeld door een beschermende laag aan te brengen: een [[coating]] (zoals [[verf]]), of een [[verzinken|zinklaag]] op [[Staal (metaal)|staal]], of anodiseren van [[aluminium]].
Zuurstof kan verschillend reageren met een metaal, afhankelijk van omstandigheden. Hierdoor ontstaan dan, bijvoorbeeld, oxides met verschillende [[Kristalstructuur|roosterstructuren]], waardoor ook de eigenschappen van deze oxides steeds anders zijn.
 
Metaaloxides kunnen ook gewenste eigenschappen hebben, bijvoorbeeld het zeer harde aluminiumoxide en het vaak als pigment gebruikte zeer witte titaniumdioxide (TiO<sub>2</sub>).
Wanneer een metaal met water (H<sub>2</sub>O) in aanraking komt ontstaat vaak oxidatie: het zuurstofatoom in het water bindt zich aan het metaal.
 
[[Edelmetaal|Edelmetalen]] onderscheiden zich van de overige metalen, doordat zij onder normale omstandigheden geen oxides vormen. Dit hoeft overigens niet te betekenen dat zij die niet kunnen vormen. Zo bestaan Cu<sub>2</sub>O, CuO en Ag<sub>2</sub>O wel degelijk. Hier voor zijn echter wel vrij extreme omstandigheden nodig.
Meestal zijn metaaloxides niet gewenst. Dit kan bijvoorbeeld door een beschermende laag aan te brengen: een [[coating]] (zoals [[verf]]), of een [[verzinken|zinklaag]] op [[Staal (metaal)|staal]], of anodiseren van [[aluminium]].
 
Metaaloxides kunnen ook gewenste eigenschappen hebben, bijvoorbeeld het zeer harde aluminiumoxide.
 
[[Edelmetaal|Edelmetalen]] onderscheiden zich van de overige metalen, doordat zij geen metaaloxides kunnen vormen.
 
[[categorie:Chemische stof]]
27

bewerkingen