Wurlitzer (piano): verschil tussen versies

5 bytes verwijderd ,  3 jaar geleden
Onjuist woordgebruik
(Onjuist woordgebruik)
Labels: Bewerking via mobiel Bewerking via mobiele website
Een '''wurlitzer''' is een elektromechanisch toetsinstrument dat tussen 1955 en 1982 werd gebouwd door de Amerikaanse [[Rudolph Wurlitzer Company]]. Zelf noemde het bedrijf het product een "electronic piano". De meest gebruikte versie is de Wurlitzer 200A.
 
Het instrument heeft 64 toetsen en het bereik is dat van een [[vleugel (muziek)|vleugel]] zonder de laagste en hoogste [[octaaf (muziek)|octaaf]]. Anders dan een echte piano heeft een wurlitzer geen snaren. In plaats daarvan slaan de toetsen via een rudimentairbasaal pianomechaniek metalen tongetjes aan, waarna het geluid [[Elektretmicrofoon|elektrostatisch]] wordt opgenomen en vervolgens wordt versterkt. De toonopwekking is derhalve elektromechanisch, en het instrument is dan ook geen elektronische piano maar is goed vergelijkbaar met de [[Rhodes (piano)|Rhodes piano]]. Aanvankelijk was de wurlitzer voorzien van een ingebouwde versterker en luidspreker; later verschenen ook modellen zonder versterker.
 
De wurlitzer werd in februari 1956 gebruikt op opnamen van [[Sun Ra]] die jaren later zouden worden uitgebracht op het album ''Angels and Demons at Play'', en werd bekend door de hit ''What I'd Say'' (1959) van [[Ray Charles]]. Het instrument is veel gebruikt door de groep [[Supertramp]] (onder meer ''Bloody well Right'', ''[[Dreamer (Supertramp)|Dreamer]]'', ''Hide in your shell'', ''[[Goodbye Stranger]]'' en ''[[The Logical Song]]'') en is verder is te horen op opnamen van onder andere [[Pink Floyd]] (''[[Money (Pink Floyd)|Money]]'', ''[[Have a cigar]]''), [[Steely Dan]], [[Neil Young]] en [[Queen]] (''[[You're My Best Friend (Queen)|You're My Best Friend]]'').
Anonieme gebruiker