Bellum sociorum: verschil tussen versies

Verwijderde inhoud Toegevoegde inhoud
Geen bewerkingssamenvatting
oorzaak bondgenotenoorlog
Regel 1:
Het '''''Bellum soci(or)um''''' of '''''Marsicum bellum''''' ('''''Bondgenotenoorlog''''', van [[91 v.Chr.|91]] tot [[88 v.Chr.]]) was een bloedige [[burgeroorlog]], door een groot deel van Midden- en Zuid-Italië gericht tegen [[Rome (stad)|Rome]] en de rest van [[Italië]]. Hij werd gevoerd met de bedoeling voor alle inwoners van Italië het volwaardige Romeinse burgerrecht te verkrijgen.
 
Sinds de eerste periode van expansie had Rome met elk van de Italische ''civitates'' een samenwerkingsverdrag (''foedus'') gesloten op voet van ongelijkheid. De "bondgenoten" (''socii'') bleven min of meer hun [[autonomie]] bewaren, maar waren wel verplicht troepen te leveren voor het Romeinse leger. Daarom werd de vraag om gelijke burgerrechten steeds luider gesteld, terwijl Rome sinds de 2e eeuw v.Chr. steeds meer geneigd was hen als onderdanen te behandelen. De Romeinse politiek van herverdeling van de landbouwgronden had geleid tot een grote ongelijkheid van grondbezit en welvaart. Dit had geleid tot een geleidelijke verarming van de Italische bondgenoten.
 
In [[91 v.Chr.]] diende de ''[[tribunus plebis]]'' [[Marcus Livius Drusus minor]], gesteund door Italische actiecomités aangevoerd door [[Quintus Poppaedius Silo]], een wetsvoorstel in om de ''socii'' het burgerrecht te geven. Maar voor het zover kwam werd hij vermoord. Dat was de lont in het kruitvat: de Italische stammen in het Apennijnse bergland vormden als reactie een onafhankelijke bondsstaat met een eigen hoofdstad [[Corfinium]] en met eigen munten (waarop een Italische stier een Romeinse wolf vertrapt).