Hoofdmenu openen

Wijzigingen

1 byte toegevoegd, 6 jaar geleden
k
Voorafgaand aan het tijdperk van de antibiotica, was vlier één van de belangrijkste ingrediënten in veel bereidingen van kruidengenezers, farmaceuten en medici. Vandaag de dag wordt vlier gebruikt als alternatief voor conventionele medicijnen en vooral in de vorm van een extract ter bestrijding van [[verkoudheid]], [[virusinfectie|virale infecties]] ([[Influenza]] en [[Herpesvirussen]]). Vlier wordt vaak aanbevolen als [[alternatieve geneeswijze|complementaire therapie]] samen met de klassieke [[antioxidant]]en [[vitamine C]] en [[zink (element)|zink]], ter ondersteuning van de natuurlijke herstelprocessen.<ref name="PMID 21352539"/>
 
De Europese zwarte vlier is een rijke bron van plantenpigmenten en fenolische bestanddelen. Ze bevatten de [[flavonoïde|flavonolen]] quercetine-3-glucoside en quercetine-3-rutinoside en een groot aantal anthocyaninen, een groep fenolische bestaddelen verantwoordelijk voor de diepe rode, paarse en violette kleuren van veel fruit, groenten en dus ook vlierbessen. De anthocyanines in vlierbessen zijn cyanidine-3-sambubioside-5-glucoside, cyanidine-3,5-diglucoside, cyanidine-3-sambubioside, cyanidine-3-glucoside, cyanidine-3-rutinoside, pelargonidine-3-glucoside en pelargonidine-3-sambubioside. Na consumptie kunnen de anthocyanines in vlier de antioxidantstatus in het lichaam significant verhogen. Dierexperimenteel onderzoek en [[in vitro]] onderzoek heeft uitgewezen dat anthocyanines celdood (zowel [[apoptose|apoptotische]] als [[necrose|necrotische]] processen) vermindert en het risico op [[hartinfarct]] vermindert door [[ontstekingsremmer|ontstekingsremmende]] en ontspannende effecten op de [[kransslagader]]s.<ref name="PMID 21352539"/>
 
=== Gebruik in de keuken ===