Pi-backbonding: verschil tussen versies

Verwijderde inhoud Toegevoegde inhoud
Capaccio (overleg | bijdragen)
k + navigatiesjabloon
Geen bewerkingssamenvatting
Regel 1:
De '''pi-backbonding''' (ook omschreven als '''π-backbonding''' of '''''p''<sub>π</sub>-''d''<sub>π</sub>-binding''') is een concept dat een bijzonder type [[chemische binding]] beschrijft. Bij een dergelijke binding zijn [[elektron]]en uit een welbepaald [[orbitaal]] in staat om te verhuizen naar het antibindend orbitaal van een ander (meestal naburig) atoom. Hierbij ontstaat een orbitaaloverlap tussen een gevuld ''p''-orbitaal en een leeg ''d''-orbitaal.
 
Dit bindingsconcept wordt hoofdzakelijk in de [[coördinatiechemie]] gebruikt om bepaalde bindingen tussen het metaalion en het ligand te beschrijven. Zo binden [[koolstofmonoxide]], [[etheen]] en het [[Nitrosonium|nitrosonium-ion]] via een dergelijke pi-backbonding. Vooral carbonylcomplexen[[carbonylcomplex]]en (complexen met koolstofmonoxide als ligand) blijken door deze elektronische wisselwerking zeer stabiel te zijn. Daarnaast wordt het ook gebruikt om de bindingafstand P=O in onder meer [[fosforzuur]] te beschrijven: deze blijkt korter te zijn dan de normale P-O-binding. De kortere bindingsafstand valt hier te verklaren doordat een gevuld ''p''-orbitaal van zuurstof zijn elektronen teruggeeft (vandaar de term ''backbonding'') aan een leeg ''d''-orbitaal van fosfor. Andere verbindingen waarin een pi-backbonding optreedt zijn [[zwavelzuur]] en [[perchloorzuur]].
 
== Zie ook ==