Eikenloof: verschil tussen versies

322 bytes toegevoegd ,  12 jaar geleden
k
geen bewerkingssamenvatting
k
k
{{wiu2}}
'''Eikenloof''', in de vorm van een toefje van bladeren van de [[eik]] of een krans van eikenbladeren werd in het begin van de 20e eeuw in Duitsland een geliefd ornament. Het trad in de plaats van de [[lauwerkrans]] die vooral met het antieke Griekenland en met het [[Romeinse Rijk]] in verband werd gebracht.
[[Afbeelding:Andrea Appiani 002.jpg|right|200px|thumb|Napoleon's mantel is versierd met bloemen, palmen, palmetten en lauweren maar op zijn buis zijn in gouddraad geborduurde eikenbladeren aangebracht.]]
In de ornamenten[[ornament]]en van de [[Empire stijl]] van het Franse keizerrijk van [[Napoleon I]] spelen eikenbladeren een kleine rol, het keizerrijk zag zich vooral als een opvolger van het Romeinse verleden. Eienbladeren komen voor als borduursel op [[koningsmantel]]s als die van het [[Koninkrijk Italië]] en op [[ordekleding]], de [[Orde van de IJzeren Kroon]] is daarvan een voorbeeld, en ambtskostuums.
 
Het [[kleinood]] van het [[Legioen van Eer]] heeft een krans die voor de helft uit eiken- en voor de helft uit eikenbladeren bestaat. Dit ontwerp is ook in de [[Leopoldsorde (België)|Leopoldsorde]] en in moderne Franse orden nog terug te vinden. De zogenaamde DDR koos in 1953 bij het ontwerp van haar [[Karl Marx-Orde]] voor een typisch Duitse krans van enkel eikenbladeren. Portugal onderstreept het militaire karakter van de [[Orde van de Toren en het Zwaard]] door een krans van louter eikenbladeren. De Italiaanse [[Militaire Orde van Savoye]] heeft een gedeelde krans. Ook Griekenland volgde bij de [[Orde van de Verlosser]] het Franse voorbeeld.
 
De [[Orde van Oranje Nassau]] heft een lauwerkrans in het kleinood voor burgers. Militairen krijgen deze onderscheiding immers "met de zwaarden" en een gedeelde krans zou niet gepast zijn.
Eikenbladeren werden in het begin van de 19e eeuw belangrijk als symbool in de [[romantiek]].
 
De eikenkrans zou dan een typisch Noordelijk, Germaans[[Germaan]]s symbool zijn en was in de beleving van die tijd mannelijker dan de lauwerkrans. Men gaf de eikenkrans een militair tintje toen in 1870 de geweren van de zegevierende Duitse troepen na de [[Frans-Duitse Oorlog]] met eikenbladeren werden versierd.
 
In de [[onderscheiding]]en en ridderorden van de 19e eeuw werden eikenbaderen sinds 1817 gebruikt. De Orde [[Pour le Mérite]] was nu een puur militaire onderscheiding geworden en Koning [[Frederik Willem III]] ontwierp zelf een ornament in de vorm van drie eikenbladeren.
 
In Duitsland werden na 1811 eikenbladeren met daarop een jaartal aan ringen en sterren toegevoegd wanneer er sprake was van jubilea. Bij militaire verdienste en herhaalde benoemingen werd een eenvoudig eikenblad toegevoegd. In de Tweede Wereldoorlog werd de Orde Pourle Mérite niet langer meer verleend maar de Orde van het [[Ijzeren Kruis]] kende nu eikenloof, gouden eikenloof en gouden eikenloof met briljanten.
 
In de vormentaal van het [[Nationaal Socialisme]] komen veel eikenbladeren voor. Deze beweging zag zich dan ook als puur "Germaans". Als reactie daarop spelen de eikenbladeren in de vormentaal van de Bondsrepubliek Duitsland een kleine rol al komen ze in sportonderscheidingen wel degelijk voor.
 
[[Image:Coat_of_arms_of_'s-Hertogenbosch.jpg|right|200px]]
In de [[heraldiek]] komt eikenloof voor als de omgording van de [[wildeman]] die als [[schildhouder]], van sommige wapenschilden wordt gebruikt. Soms dragen de wildeman en zijn vrouwelijke tegenhanger ook een krans van eikenbladeren op het hoofd.
67.472

bewerkingen