Resolutie 1449 Veiligheidsraad Verenigde Naties

resolutie van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties

Resolutie 1449 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties aangenomen op 13 december 2002. De Veiligheidsraad stelde een shortlist op met kandidaturen voor rechter in het Rwandatribunaal.[1]

Vlag van Verenigde Naties
Resolutie 1449
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 13 december 2002
Nr. vergadering 4666
Code S/RES/1449
Stemming
voor
15
onth.
0
tegen
0
Onderwerp Rwandese genocide
Beslissing Bepaalde de lijst met kandidaturen voor rechter bij het Rwanda-tribunaal.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 2002
Permanente leden
Niet-permanente leden
Vlag van Bulgarije Bulgarije · Vlag van Kameroen Kameroen · Vlag van Colombia Colombia · Vlag van Guinee Guinee · Vlag van Ierland Ierland · Vlag van Mexico Mexico · Vlag van Mauritius Mauritius · Vlag van Noorwegen Noorwegen · Vlag van Singapore Singapore · Vlag van Syrië Syrië
Rwanda.
Rwanda.

AchtergrondBewerken

  Zie Rwandese Genocide en Rwandatribunaal voor de hoofdartikelen over dit onderwerp.

Toen Rwanda een Belgische kolonie was, werd de Tutsi-minderheid in het land verheven tot een elitie die de grote Hutu-minderheid wreed onderdrukte. Na de onafhankelijkheid werden de Tutsi verdreven en namen de Hutu de macht over. Het conflict bleef aanslepen, en in 1990 vielen Tutsi-milities verenigd als het FPR Rwanda binnen. Met westerse steun werden zij echter verdreven.

In Rwanda zelf werd de Hutu-bevolking opgehitst tegen de Tutsi. Dat leidde begin 1994 tot de Rwandese genocide. De UNAMIR-vredesmacht van de Verenigde Naties kon vanwege een te krap mandaat niet ingrijpen. Later dat jaar werd het Rwanda-tribunaal opgericht om de daders te vervolgen.

InhoudBewerken

Krachtens artikel °12 van de statuten van het Rwanda-tribunaal mochten landen kandidaturen indienen voor rechters in dit tribunaal. Vervolgens mocht elk land tot twee kandidaten van verschillende nationaliteit nomineren. Uit deze nominaties moest de Veiligheidsraad vervolgens een shortlist met 22 tot 33 namen opmaken voor de Algemene Vergadering. Die moest tenslotte elf rechters verkiezen uit deze lijst om vier jaar in het tribunaal te zetelen.[2]

De Veiligheidsraad stelde volgende shortlist samen. De kandidaten die in februari 2003 door de Algemene Vergadering werden verkozen, zijn gemarkeerd.[3]

Kandidaat Nationaliteit Verk.
Mansoor Ahmad Pakistan X
Teimuraz Bakradze Georgië
Kocou Arsène Capo-Chichi Benin
Frederick Mwela Chomba Zambia
Pavel Dolenc Slovenië
Sergej Jegorov Rusland X
Robert Fremr Tsjechië
Asoka de Zoysa Gunawardana Sri Lanka X
Mehmet Güney Turkije X
Michel Mahouve Kameroen
Winston Maqutu Lesotho
Erik Møse Noorwegen X
Arlette Ramaroson Madagaskar X
Jai Ram Reddy Fiji X
William Sekule Tanzania X
Emile Short Ghana
Francis Ssekandi Oeganda
Cheick Traoré Mali
Xenofon Ulianovschi Moldavië
Andrésia Vaz Senegal X
Inés Weinberg de Roca Argentinië X
Mohammed Ibrahim Werfalli Libië
Lloyd Williams Saint Kitts en Nevis X

Verwante resolutiesBewerken

  Originele werken bij dit onderwerp zijn te vinden op de pagina United Nations Security Council Resolution 1449 op de Engelstalige Wikisource.