Placebo (band)

band

Placebo is een alternatieverock-/glamrockband uit het Verenigd Koninkrijk, bestaande uit de Amerikaans-Schotse zanger-gitarist Brian Molko, de Zweedse bassist Stefan Olsdal en drummer Matt Lunn.

Placebo
Placebo (band)
Placebo op het Coachella festival in 2007
Placebo op het Coachella festival in 2007
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1994 - heden
Oorsprong Vlag van Engeland Londen
Genre(s) Alternatieve rock
Glampunk
Glamrock
Label(s) PIAS, Vagrant, EMI, Virgin, Hut, Caroline, Deceptive
Bezetting
Huidige leden Brian Molko
Stefan Olsdal
Matt Lunn
Oud-leden Robert Schultzberg
Steve Hewitt
Steve Forrest
Website
(en) Last.fm-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

BiografieBewerken

Oprichting en PlaceboBewerken

Placebo werd in 1994 opgericht in Londen, maar heeft zijn wortels in het Groothertogdom Luxemburg, waar zanger/gitarist Brian Molko en gitarist/bassist Stefan Olsdal op een internationale kostschool zaten. De twee hadden dan nog niet zo veel met elkaar op.[1] Op 17-jarige leeftijd vertrok Molko naar Londen om toneel te studeren aan de Goldsmiths Academy. In diezelfde periode komt hij op metrostation South Kensington Olsdal weer tegen. Ze besluiten samen een band te beginnen onder de naam 'Ashtray Heart'.[2] Ze speelden een tijdje met drummer Steve Hewitt, maar deze had al verplichtingen naar een lokale band, Breed.

Eind 1994 nam Robert Schulzberg uiteindelijk de drumpositie in, en wordt de band omgedoopt tot Placebo, vanwege de Latijnse betekenis 'ik zal behagen'.[3] In 1995 komt de eerste single, "Bruise Pristine", uit, onder het onafhankelijke label Fierce Panda Records. Als gevolg hiervan krijgt de band veel aanbiedingen van andere labels, en in februari 1996 komt "Come Home" uit op het label Deceptive Records. 17 juli 1996, ten tijde van de Britpop hoogtijdagen komt Placebo's eerste titelloze debuutalbum uit, Placebo en bereikt nummer vijf in de Britse albumcharts. Na talloze onenigheden tussen Schulzberg en de andere twee leden, besluiten ze dat het beter voor de band is als Schulzberg vertrekt. Hij wordt in september 1996 vervangen door Steve Hewitt.

In 1997 boekt de band het eerste grote succes met de single "Nancy Boy" die op de vierde plaats komt in de Engelse hitlijsten, en een hit wordt in de alternatieve muziekscene van het Europese vasteland. De single trok ook de aandacht van David Bowie, welke hun uitnodigt om in zijn voorprogramma's te spelen.[4]

De groep wordt langzaam bekender en ontvangt veel kritiek, wat mede komt door de androgyne houding van Molko. Ook over zijn seksuele geaardheid wordt volop gespeculeerd.[5]

Without You I'm Nothing en Black Market MusicBewerken

Het tweede album, Without You I'm Nothing, komt in 1998 uit, en wordt voorafgegaan door de singles "Pure Morning" (op nummer 4 in Engeland) en "You Don’t Care About Us" (op nummer 5 in Engeland). Het album krijgt goede kritieken, voornamelijk door de persoonlijke, cynische teksten van Brian. Ondanks het grote succes van "Pure morning" achtte frontman Molko zelf de teksten van het lied als onbevredigend en weigerde het nummer negen jaar lang live te spelen.[6] De band speelt dat jaar ook een bescheiden rolletje in de glamrockfilm Velvet Goldmine. In 2000 komt Placebo's derde album, Black Market Music uit, welke ook goed wordt ontvangen en de singles "Special K", "Black-Eyed" en "Slave to the Wage" worden bescheiden hitjes.

Sleeping With Ghosts en MedsBewerken

In 2003 verschijnt Sleeping With Ghosts. Op dit album lijkt Placebo het wat rustiger aan te doen en vormen de nummers een samenhangend geheel. Desondanks blijft de muziek typisch voor Placebo. Van dit album komen de singles "This Picture", "Special Needs", "The Bitter End" en een remix van "English Summer Rain". Ook verschijnt het album in een 'limited edition'-uitgave met een bonus-cd waarop covers die Placebo in de loop der jaren heeft opgenomen zijn verzameld. Placebo speelt hierop onder meer nummers van The Smiths, Pixies en Sinéad O'Connor. In 2004 kwam er ook er een verzamelcd en -dvd uit getiteld Once More With Feeling met daarop de singles vanaf 1996 en twee nieuwe nummers: "I Do" en "Twenty Years".

Hun vijfde album Meds verscheen in maart 2006 en werd over het algemeen goed onthaald. De band zelf beschouwde dit album destijds als hun beste en claimt daarnaast ook dat ze met dit album naar hun roots terugkeren, namelijk stevige rock, zoals hun eerste twee albums. Al staan er ook weer enkele rustige nummers op, zoals "Pierrot the Clown" en "Follow the Cops Back Home". Onder fans zorgde dit album voor enige opschudding, omdat het motto van de plaat 'The Death of Nancy Boy' was, waarmee bedoeld wordt dat Placebo bij dit album hun losbandige, androgyne imago van zich probeert af te schudden, terwijl Placebo eigenlijk vooral daarvoor bekendstond. Het zorgde deels ook voor hun groeiende populariteit in de jaren 90.

 
Placebo met drummer Steve Forrest in Bologna, Italië, 29 november, 2009

Er verschenen vier singles van het album. "Because I Want You" werd gelijktijdig uitgebracht met "Song to Say Goodbye", respectievelijk in Groot-Brittannië en in de rest van de wereld. De derde single werd "Infra-Red". "Meds" werd de laatste single, een nummer in samenwerking met Alison Mosshart van The Kills, tevens een goede vriendin van Brian Molko. 3 Juni 2006 trad Placebo op op Pinkpop 2006.[7]

Battle for the Sun en Loud Like LoveBewerken

In oktober 2007 verliet drummer Steve Hewitt de band na elf jaar, wegens spanningen in de groep en omdat hij en de band uit elkaar waren gegroeid. In augustus 2008 werd in de Amerikaan Steve Forrest een nieuwe drummer gevonden. Forrest kwam uit de Californische punkband Evaline die nog in het voorprogramma van Placebo heeft gespeeld.

Op 31 mei 2009 stond Placebo weer op het podium tijdens Pinkpop 2009 in Landgraaf en was de band tevens te zien zijn op Rock Werchter, Pukkelpop en het Sziget-festival.

Het zesde album van de band werd Battle for the Sun. Volgens Molko is dit het eerste album is dat in zijn geheel een verhaal vertelt. Een positief verhaal, over de keuze om het leven te omarmen. Het album kwam uit op 8 juni 2009. Er verschenen vier singles: "For What It's Worth", "The Never Ending Why", "Ashtray Heart" en "Bright Lights".

In 2013 kwam het zevende album van de band, Loud Like Love. Dit album werd voorafgegaan door de single "Too Many Friends".

In het voorjaar van 2015 verliet Steve Forrest de band en werd zijn plaats ingenomen door Matt Lunn. Lunn speelde direct mee in de tournee door Engeland en was te zien op Pinkpop 2015.[8]

MTV UnpluggedBewerken

19 Augustus 2015 speelde Placebo een MTV Unplugged concert.[9] Waarvan Molko zei dat het het belangrijkste moment was in de geschiedenis van de band.

Thema'sBewerken

 
Stefan Olsdal op Rock'n'Heim festival in Hockenheim, august 2014. De regenboogkleuren op zijn gitaar staan symbool voor Lgbt

De band was in de jaren 90 een van de eerste voorstanders van de lgbt beweging. Frontman Brian Molko is biseksueel en Stefan Olsdal homoseksueel. Veelgebruikte thema's in de teksten zijn seksualiteit, drugs[10], en depressie. Het nummer "Special K" gaat over ketamine. In een interview uit 1997 met Brits muziektijdschrift Kerrang! deelde Brian Molko mede dat heroine waarschijnlijk de enige drugs is die hij nog niet gebruikt heeft.[11] Een paar jaar later gaf hij toe ook heroine te hebben gebruikt.[12]

BezettingBewerken

  • Brian Molko (zang, gitaar) 1994-heden
  • Stefan Olsdal (bas, gitaar, toetsen) 1994-heden
  • Matt Lunn (drums) 2015-heden
  • Fiona Brice (viool, toetsen) 2005-heden (tijdens tours)

Voormalige bandledenBewerken

DiscografieBewerken

AlbumsBewerken

Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen[13]
Placebo 17-06-1996 - - -
Without You I'm Nothing 09-10-1998 31-10-1998 65 3
Black Market Music 06-10-2000 21-10-2000 28 5
Sleeping with Ghosts 24-03-2003 29-03-2003 19 15
Covers 22-09-2003 - - - Verzamelalbum
Once More With Feeling - Singles 1996-2004 24-10-2004 30-10-2004 66 3 Verzamelalbum
Meds 10-03-2006 18-03-2006 10 10
Battle for the Sun 08-06-2009 13-06-2009 5 19
Loud Like Love 16-09-2013 14-09-2013 7 8
MTV Unplugged 27-11-2015 05-12-2015 43 2
A Place for Us to Dream - 20 Years of Placebo 07-10-2016 15-10-2016 134 3 Verzamelalbum

SinglesBewerken

Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Burger Queen Français 2000 15-01-2000 tip13 -
The Bitter End 2003 22-03-2003 tip15 -
Special Needs 2003 18-10-2003 tip18 -
Song to Say Goodbye 24-02-2006 15-04-2006 49 1
Meds 06-10-2006 30-12-2006 tip12 -
For What It's Worth 20-04-2009 13-06-2009 23 7
Ashtray Heart 03-09-2009 12-09-2009 tip15 -
The Never-ending Why 2009 12-12-2009 tip13 -
B3 2012 20-10-2012 tip74 -
Too Many Friends 2013 20-07-2013 46 1*

Dvd'sBewerken

Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Once More With Feeling: Videos 1996-2004 30-11-2004 - - -
We Come in Pieces 2011 05-11-2011 8 2
MTV Unplugged 2015 05-12-2015 20 4
Dvd's met hitnoteringen in de Vlaamse Ultratop muziek-dvd top 10/20 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Soulmates Never Die: Live in Paris 2003 2004 27-03-2004 7 4
We Come in Pieces 2011 12-11-2011 4 2


Radio 2 Top 2000Bewerken

Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000 '99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16 '17 '18 '19
Pure Morning - - - - - - - - - - - - - - - - - 1103 1306 1556 1448

Externe linkBewerken

  1. (en) Placebo in conversation with Sally Stratton. placeboworld.co.uk Gearchiveerd op 10 december 2003. Geraadpleegd op 15 december 2019.
  2. (en) Girls Gone Punk: Placebo — The Sex And The Drugs And The Complications. yourhereblog.mtv.com Gearchiveerd op 15 september 2008. Geraadpleegd op 15 december 2019.
  3. (en) Placebo Band Facts. needsomefun.net (18 juli 2019). Geraadpleegd op 15 december 2019.
  4. (en) Rare David Bowie video shows the star saying: ‘I am never going to die’. pinknews.co.uk. Geraadpleegd op 15 december 2019.
  5. (en) Phil Meadley, Placebo: Accept no substitute. independent.co.uk (29 oktober 2004). Geraadpleegd op 15 december 2019.
  6. (en) Cam Lindsay, Rank Your Records: Brian Molko Skeptically Rates Placebo’s Eight LPs. vice.com (14 oktober 2016). Geraadpleegd op 15 december 2019.
  7. 2006. pinkpop.nl. Geraadpleegd op 15 december 2019.
  8. (en) Placebo to tour UK with new line-up as drummer Steve Forrest leaves band. nme.com (2 februari 2015). Geraadpleegd op 16 december 2019.
  9. (en) Get Ready For Placebo's MTV Unplugged With Our Exclusive Live Performances. mtv.co.uk (27 november 2015). Geraadpleegd op 16 december 2019.
  10. (en) Luke Taylor, Who did it better: Placebo or Lou Reed. voicemag.uk (2 februari 2016). Geraadpleegd op 16 december 2019.
  11. (en) New York Doll - Kerrang, 18 Jan 1997. placeboworld.co.uk Gearchiveerd op 10 december 2003. Geraadpleegd op 16 december 2019.
  12. (en) I thought I was good at handling pussy. placeboworld.co.uk Gearchiveerd op 22 oktober 2003. Geraadpleegd op 16 december 2019.
  13. Dutch Charts - Placebo. dutchcharts.nl. Geraadpleegd op 15 december 2019.