Hoofdmenu openen

Een pituïcyt[1][2] (Latijn: pituitocytus[3][4][5] of pituicytus[6]) is een gliacel van de neurohypofyse (achterkwab van de hypofyse). Ze zijn over het algemeen donkerpaars gevlekt met hematoxyline-eosinekleuring. Ze zijn vergelijkbaar met astrocyten/gliacellen van het centraal zenuwstelsel.[7][8]

LiteratuurverwijzingenBewerken

  1. Jochems, A.A.F. & Joosten, F.W.M.G. (1997). Coëlho Zakwoordenboek der geneeskunde (25ste druk). Arnhem: Elsevier/Koninklijke PBNA.
  2. Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.
  3. International Anatomical Nomenclature Committee (1977). Nomina Histologica. Amsterdam-Oxford: Excerpta Medica.
  4. International Anatomical Nomenclature Committee (1983). Nomina Histologica. Baltimore/London: Williams & Wilkins
  5. International Anatomical Nomenclature Committee (1989). Nomina Histologica. Edinburgh: Churchill Livingstone.
  6. Federative International Committee on Anatomical Terminology (FICAT) (2005). Terminologia Histologica. International terms for human cytology and histology. Philadelphia/Baltimore/New York/London/Buenos Aires/Hong Kong/Sydney/Tokyo: Wolter Kluwers-Lippincott Williams & Wilkins.
  7. Universiteit van Oklahoma: 38_08
  8. Universiteit van Boston: 14003loa