Hoofdmenu openen

Palestijns voetbalelftal

nationaal voetbalteam

Het Palestijns voetbalelftal is een team van voetballers dat Palestina vertegenwoordigt bij internationale wedstrijden zoals de kwalificatiewedstrijden voor het Wereldkampioenschap voetbal en de Asian Cup.

Palestina
Vlag van Palestina
Bijnaam Al-Fursan (De ridders)
FIFA-ranglijst 99 Stabiel (december 2018)
Hoogste ranking 85e (juli 2014)
Laagste ranking 191e (apr-aug 1999)
Associatie Palestinian Football Federation
Stadion Faisal Al-Husseinistadion,
Ar-Ram
Topscorer Stefano F, Ashraf Nu'man (14)
Wedstrijden
Eerste interland:
Vlag van Egypte (1952-1958) Egypte 8-1 Palestina Flag of Hejaz 1917.svg
(Caïro, Egypte; 26 juli 1953)
Grootste overwinning:
Vlag van Palestina Palestina 11-0 Guam Vlag van Guam
(Dhaka, Bangladesh; 1 april 2006)
Grootste nederlaag:
Vlag van Egypte (1952-1958) Egypte 8-1 Palestina Flag of Hejaz 1917.svg
(Caïro, Egypte; 26 juli 1953)
Vlag van Iran Iran 7-0 Palestina Vlag van Palestina
(Teheran, Iran; 5 oktober 2011)
Asian Cup
Optredens 0 (eerste keer: 2015)
Thuis
Uit

Vanwege politieke problemen met Israël is dit team beperkt in zijn mogelijkheden voor training en uitwisseling. Palestijnse sporters klagen over aanvallen op Palestijnse sportaccommodaties, het gevangen nemen van toonaangevende atleten[1] en de beperkte bewegingsvrijheid die Palestijnse sporters hebben.[2][3]

GeschiedenisBewerken

In het Mandaatgebied Palestina was in 1928 de Palestine Football Association (PFA) (deze moet niet verward worden met de latere Palestijnse voetbalbond) opgericht, die in 1934 en 1938 aan de WK-kwalificatie deelnam. Plaatsing werd niet afgedwongen, in 1934 was Egypte en in 1938 was Griekenland te sterk. In 1931 werd de 'Arab Palestine Sports Federation' opgericht, die tot eind jaren '30 functioneerde en in 1944 weer werd her-opgericht. Het Arabische voetbalteam van mandaatgebied Palestina kent een legende: Jabra Az-Zarqa. Na de Al-Nakba verliet hij Palestina en ging naar Syrië.[4] In de jaren vijftig, na de stichting van de staat Israël, weken veel Palestijnse voetballers naar Jordanië uit. Tussen 1948 en 1997 had Palestina alleen nog een onofficieel nationaal elftal dat alleen maar vriendschappelijke wedstrijden mocht spelen.

De huidige Palestijnse voetbalbond (PFA) werd in 1962 opgericht, maar werd pas in 1998 door de FIFA als lid erkend. In de eerste jaren speelde het Palestijns voetbalelftal zijn meeste thuiswedstrijden in Qatar, terwijl er in Egypte werd getraind. In 2001 sloot de bond zich aan bij de 'West Asian Football Federation' (WAFF).

In 2008 erkende de FIFA Palestina officieel ook als land. Op 26 oktober 2008 werd voor het eerst een (vriendschappelijke) interlandwedstrijd gespeeld in het nieuwe Faisal Al-Husseini International Stadium (met een toeschouwerscapaciteit van 10.000) in Ar-Ram (bij Ramallah) op de Westelijke Jordaanoever; tegenstander was Jordanië, de wedstrijd eindigde in een 1–1 gelijkspel. De eerste officiële WK-kwalificatiewedstrijd in dit stadion was op 8 maart 2011 tegen Thailand. Deze wedstrijd liep bijna in het honderd, omdat acht spelers geen toestemming van de Israëlische politie kregen om naar Ramallah te reizen. Uiteindelijk ging de wedstrijd in het Faisal al-Husseini-stadion toch door.

Door in 2014 de AFC Challenge Cup te winnen kwalificeerde Palestina zich voor de eerste keer voor het Aziatisch kampioenschap voetbal. In de finale werd met 1-0 van de Filipijnen gewonnen. Alle drie de wedstrijden van het Aziatisch kampioenschap werden verloren, de doelcijfers waren één voor en elf tegen. Voor de kwalificatie van het WK van 2018 eindigde Palestina achter Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten. Er was veel commotie rond de thuiswedstrijd tegen Saoedi-Arabië, de Saoedi's weigerden in Ramallah te spelen, omdat zij dan door het niet door Saoedi-Arabië erkende Israël zouden moeten reizen[5]. Na enig geharrewar werd de wedstrijd uiteindelijk in Amman in Jordanië gespeeld.

Vrouwen-voetbalelftalBewerken

In 2001 werd de 'Palestine Women's National Football League' opgericht en lid van de 'West Asian Football Federation'. Op 10 februari 2011 werd in het Feisal al-Husseini Stadion de openingswedstrijd gespeeld georganiseerd door de FIFA en de Palestijnse en Jordaanse voetbalbonden.[6] In april 2014 won het team met 4-0 van Bahrein[7]

Problemen in verband met de bezetting door IsraëlBewerken

In 1950, na de stichting van de staat Israël, werd de Westelijke Jordaanoever door Jordanië geannexeerd. Hierdoor kregen veel Palestijnse voetballers de Jordaanse nationaliteit. Tussen 1948 en 1997 had Palestina alleen nog een onofficieel nationaal elftal dat alleen maar vriendschappelijke wedstrijden mocht spelen. De Palestijnse voetbalfederatie (PFA) ondervindt veel problemen bij de training en bij de deelname aan internationale wedstrijden vanwege de bezetting van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook. Vanwege restricties door Israël en problemen omtrent het verkrijgen van in- en/of uitreisvisa aan Palestijnse spelers wordt het individuele spelers en/of het gehele team vaak onmogelijk gemaakt zich te kwalificeren. Ook supporters kunnen de wedstrijden daardoor vaak niet bijwonen.<bron?> In 2012 schreef de voorzitter van de PFA, Jibrill Rajoub een brief aan de UEFA om Israël in 2013 te weren bij een toernooi aangezien drie Palestijnse spelers zonder tenlastelegging in Israëlische detentie waren genomen. Een van hen was de bekende Palestijnse voetballer Mahmoud Al-Sarsak uit Rafah die in 2009 gearresteerd werd toen hij de Gazastrook verliet op weg naar een team op de Westelijke Jordaanoever.[8][9] In 2015 verzocht PFA-voorzitter de FIFA om een stemming voor schorsing van Israël vanwege discriminatie jegens Palestijnse voetballers, beperking van hun bewegingsvrijheid en de locatie van vijf Israëlische clubs in de Israëlische nederzettingen. De Israëlische voetbalbond (IFA) bracht daar tegenin dat zij niet verantwoordelijk gesteld konden worden voor door de staat gehanteerde restricties. Na een bezoek van Sepp Blatter aan premier Benjamin Netanyahu en premier Mahmoed Abbas trok Rajoub zijn verzoek in "but it does not mean that I give up the resistance."[10].

Deelname aan internationale toernooienBewerken

WK voetbalBewerken

Wereldkampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
Spelend als Mandaatgebied Palestina
  1934 Niet gekwalificeerd
  1938 Niet gekwalificeerd
   2002 Niet gekwalificeerd
  2006 Niet gekwalificeerd
  2010 Niet gekwalificeerd
  2014 Niet gekwalificeerd
  2018 Niet gekwalificeerd

Azië CupBewerken

Aziatisch kampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
  2000 Niet gekwalificeerd
  2004 Niet gekwalificeerd
     2007 Niet gekwalificeerd
  2011 Niet gekwalificeerd
  2015 Groepsfase 3 0 0 3 1 11 (Kwal.)
  2019 Groepsfase 3 0 2 1 0 3 (Kwal.)

West-Aziatisch kampioenschapBewerken

West-Aziatisch kampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
  2000 Groepsfase 3 0 1 2 3 5
  2002 Groepsfase 2 0 0 2 1 4
  2004 Groepsfase 2 0 1 1 2 3
  2007 Groepsfase 2 0 0 2 0 3
  2008 Groepsfase 2 0 0 2 0 4
  2010 Groepsfase 2 0 0 2 1 6
  2012 Groepsfase 3 1 0 2 3 4
  2014 Groepsfase 2 0 1 1 0 1
  2019 Groepsfase 4 2 1 1 6 5

AFC Challenge CupBewerken

AFC Challenge Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
  2006 Kwartfinale 4 2 1 1 16 2
  2008 Teruggetrokken
  2010 Niet gekwalificeerd
  2012 Vierde 5 2 1 2 7 6 (Kwal.)
  2014 Kampioen 5 4 1 0 6 0 (Kwal.)

Arab Nations CupBewerken

Arab Nations Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
  1966 Groepsfase 3 1 1 1 8 3
  1985 Geen deelname
  1988 Niet gekwalificeerd
  1992 Groepsfase 2 0 1 1 1 2
  1998 Geen deelname
  2002 Groepsfase 4 0 3 1 7 9
  2012 Groepsfase 2 0 1 1 2 4

Palestina CupBewerken

Palestina Cup (1972–1977)
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
  1972 Groepsfase 4 1 0 3 9 9
  1973 Groepsfase 4 1 1 2 ? ?
  1975 Groepsfase 2 0 1 1 0 1

FIFA-wereldranglijst[11]Bewerken

1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
  184   170   171   145   151   139   126   137   128   165   179   173   177   158   152   137   113   134   131   80   99