Olympische goden

de 12 machtigste goden uit de Griekse mythologie

De Olympische goden, Oudgrieks: τὸ Δωδεκάθεον, tò Dōdekátheon, de twaalf goden of δώδεκα, dôdeka, twaalf, of Olympiërs Ὄλυμπίοι, Ólympíoi, zijn de godheden uit de Griekse mythologie, die op de berg Olympus, Ὄλυμπος, woonden. Plato verbond hen ook met de twaalf maanden, en stelde voor dat de laatste maand aan Hades en de geesten van de doden zou worden gewijd, wat betekent dat hij Hades tot de Twaalf Olympiërs rekende.[1] Hades werd in latere varianten van de Twaalf omwille van zijn chthonische rol als Heerser van de Onderwereld meer en meer buiten de Twaalf gerekend.[2] Plato verbindt in zijn Phaedrus de Twaalf ook met de dierenriem, hierbij Hestia uit hun rangen sluitend.[3]

OlympiërsBewerken

  1. Zeus - oppergod, god van het hemelrijk, de lucht en het weer
  2. Hera - godin van het huwelijk en het gezin
  3. Poseidon - god van de zeeën, aardbevingen en paarden
  4. Demeter - godin van de landbouw en het graan
  5. Hermes - god van de handel, boodschapper der goden en beschermer van de dieven en de reizigers
  6. Pallas Athena - godin van de wijsheid, techniek en de krijgskunst
  7. Ares - god van de oorlog
  8. Aphrodite - godin van de liefde en de schoonheid
  9. Apollo - god van het licht, de zon, de muziek, de schone kunsten, de geneeskunst, de boogschutters en het Orakel van Delphi
  10. Artemis - godin van de jacht, de bossen en de maan, beschermster van jonge meisjes en de kuisheid
  11. Hephaistos - god van de smeedkunst, de vulkanen en het vuur
  12. Dionysos - god van de wijn. Oorspronkelijk had Hestia, de maagdelijke godin van het haardvuur zijn plaats op de Olympus, maar zij heeft haar plaats afgestaan aan de jongere god.
    • Hebe - godin van de Jeugd, derde vrouw van Herakles, na zijn apotheose, dochter van Zeus en Hera. Ze wordt in bepaalde lijsten eveneens als Olympische genoemd.
    • Herakles/Hercules - zoon van Zeus en de sterfelijke Alkmene, een held die Twaalf Werken uitvoerde en als beloning werd vergoddelijkt en op Olympus mocht wonen. Hij wordt soms Olympiër genoemd, maar het is onduidelijk of hij werkelijk tot de Twaalf behoorde. Hij bewaakte de Poorten van Olympus.

OnderwereldBewerken

Overige godenBewerken

De volgende goden en godinnen worden meestal niet als Olympiërs geteld, maar hadden wel nauwe banden met hen.

, die de zon personifieert

  • Hestia - godin van het haardvuur, zus van Zeus, Hades, Hera, Demeter en Poseidon. Ze is door Dionysus vervangen, zodat het aantal Olympische goden op twaalf zou uitkomen.[6]
  • Horen – godinnen van de seizoenen en het verloop van de tijd
  • Hypnos - god van de slaap
  • Iris - Godin van roddels en regenbogen, boodschapster van de goden samen met Hermes
  • Kratos - god die kracht personifieert
  • Leto - Titaanse godin, moeder van Apollo en Artemis bij Zeus
  • Mnemosyne - Titaanse godin van het geheugen, moeder van de Mousai bij Zeus
  • Moirae - de drie schikgodinnen die het lot bedelen, zelfs Zeus is aan hun beslissingen gebonden
  • Morpheus - god van dromen
  • Muzen - negen godinnen van de kunsten en de wetenschappen, dochters van Zeus. Zij staan onder leiding van de god Apollo.
  • Nemesis - godin van wraak en gerechtigheid
  • Nikè - godin van de overwinning
  • Nyx - oergod van de nacht
  • Pan - god van de Wildernis, oorspronkelijk een sater
  • Perseus - held en halfgod die Medusa doodde, een zoon van Zeus die Mykene en de Perseïdische dynastie stichtte
  • Phobos - god van de angst, broer van Deimos
  • Rhea - Titaanse godin, de moeder van Zeus, Poseidon, Hades, Hera, Demeter en Hestia bij Kronos
  • Selene - Titaanse godin die de Maan personifieert, zus van Eos en Helios
  • Styx - godin die de rivier de Styx in de onderwereld personifieert
  • Thanatos - god die de dood personifieert
  • Triton - zeegod, boodschapper van de zeeën, zoon van Poseidon en Amphitrite
  • Tyche - godin van geluk
  • Tethys - Titaanse godin van de zee
  • Zelus - god van toewijding

AfbeeldingenBewerken

Zie ookBewerken

ReferentiesBewerken

  1. Plato. Wetten. 828 d-e
  2. (en) Encyclopedia Americana. Greek mythology, 1993. 13, blz 431.
  3. Plato. Phaedrus. 246 e-f
  4. Nonnus van Panopolis, Dionysiaca
  5. (en) Aura. met vermeldingen in de Dionysiaca
  6. (en) MPO Morford en RJ Lenardon. Classical mythology, 2003. 7e druk, blz 108