Hoofdmenu openen

Mirakelbrug

brug in Amsterdam, Nederland

De Mirakelbrug (brug 152) is een vaste brug in Amsterdam-West.

Mirakelbrug
Mirakelbrug februari 2017
Mirakelbrug februari 2017
Algemene gegevens
Locatie Amsterdam Oud-West
Coördinaten 52° 23′ NB, 04° 53′ OL
Overspant Haarlemmervaart
Breedte 18 m
Brugnummer 152
Bouw
Bouwperiode 1928
Gebruik
Huidig gebruik verkeersbrug
Architectuur
Architect(en) Piet Kramer
Materiaal van basculebrug naar vaste brug
Mirakelbrug (Amsterdam-Centrum)
Mirakelbrug
Portaal  Portaalicoon   Verkeer & Vervoer
Gezamenlijk brughuisje, Willemshuisje
met "zonneklep"

Ze ligt in de straat Westerpark, de zuidelijke verlenging van de Spaarndammerstraat. Ze overspant de Haarlemmervaart richting het Nassauplein. Ten noordwesten van de brug ligt het Westerpark zelf, ten zuidwesten brug 347 en ten zuidoosten de Willemsburg. De Mirakelbrug vormt de verbinding tussen de Spaarndammerbuurt in het noorden en de Staatsliedenbuurt in het zuiden. Ten noordwesten liggen de spoorbruggen 4s en 5s. Aldaar ligt ook gemeentelijk monument Houtmankade 330-336. Op de noordelijke walkant staat een beeld van Michiel Schierbeek.

De huidige brug (2017) is een van oorsprong basculebrug uit 1928. In 1925 werd er besloten dat de bruggen leidend naar het Nassauplein vervangen moesten worden. Ze konden de drukte niet aan. Dat ging niet zonder slag of stoot. Beide waterwegen, die hier kruisen de Haarlemmervaart en Singelgracht, werden druk bevaren, bovendien lagen er leidingen van de Westergasfabriek, leidingen van het verdeelstation gevestigd in Houtmankade 330-336 en tevens een distributieplaats van de Amsterdamse Waterleiding. Voorts was de Mirakelbrug de enige verbinding naar de Spaarndammerbuurt en moesten in verband met het toenemend verkeer de bruggen een breedte krijgen van 18 en 20 meter. De directeur van de Dienst der Publieke Werken Wichert Arend de Graaf zag zich geconfronteerd met een haast onmogelijke opgave binnen een (destijds toch ruim) budget van een miljoen gulden. Er moest gegoocheld worden met noodbruggen. Augustus 1929 werden zowel de Mirakel- als de Willemsburg geopend, alhoewel de Mirakelbrug sneller klaar was (de Haarlemmervaart kon daartoe gestremd worden, schepen moesten omvaren, stremming van de Singelgracht was onmogelijk).

Het ontwerp van de brug is van Piet Kramer, die ook tekende voor de Willemsbrug en de verderop gelegen Kattenslootbrug. Kramer kwam met een basculebrug in de bouwstijl van de Amsterdamse School. Zijn stijl is te herkennen aan de afwisseling van baksteen en natuursteen, die hier tevens als een soort bumper dienen tegen te verwachten aanvaringen . Wat opmerkelijk aan deze brug is dat het een brugwachterhuisje deelt met die Willemsbrug, de walkanten van beide bruggen zijn aan elkaar gebouwd. Dat huisje met de naam Willemshuisje is een van de vroegste huisjes ontworpen door Kramer en heeft een opmerkelijke vorm. Waar Kramer later daken schiep in de vorm van een pet, heeft de pet hier ook een soort zonneklep, maar dan in golvende vorm, ook de gevels hebben rondingen,waarop de raamkozijnen zijn aangepast. Wat het ook met die brug deelde waren de tramleidingmasten, maar de tram verdween hier. De Willemsbrug heeft de masten niet meer, de Mirakelbrug nog wel, maar ze zijn omgebouwd tot lichtmasten. Beide bruggen kennen in de 21e eeuw geen tramverkeer meer. Tijdens de aanpassingen daartoe werd de brug omgebouwd tot vaste brug. Ook Kramers siersmeedijzeren balustrades zijn hier aanwezig.

De herkomst van de naam is onduidelijk; het zou kunnen wijzen op de verzamelplaats van mensen vanuit Haarlem, Leiden etc. die hier aankwamen voor de Stille Omgang van het Mirakel van Amsterdam, maar er is niets vastgelegd.