Mihály Babits

Hongaars auteur
Mihály Babits in 1935

Mihály Babits (Uitspr.: Mihaai Babbietsj, Szekszárd, 26 november 1883 - Boedapest, 4 augustus 1941) was een Hongaars dichter, schrijver en vertaler.

BiografieBewerken

Babits studeerde aan de Loránd Eötvös-universiteit te Boedapest van 1901 tot 1905. Hij ontmoette er Dezső Kosztolányi en Gyula Juhász. Hij werd leraar en gaf les in scholen te Baja (1905-1906), Szeged (1906–1908), Fogaras (1908 -1911), Újpest (1911) en Boedapest (1912 -1918).

Met zijn gedichten verwierf hij bekendheid in 1908. In datzelfde jaar reisde hij naar Italië, wat zijn interesse voor Dante Alighieri verklaart; later bezocht hij het land nog meerdere malen. Met de opgebouwde kennis vertaalde hij Dantes Divina Commedia (Inferno, 1913, Purgatorio, 1920, en Paradiso, 1923).

Kort na de Hongaarse Revolutie van 1919 werd hij professor Buitenlandse Literatuur en Moderne Hongaarse Literatuur aan de Eötvös Loránd Universiteit te Boedapest, maar hij werd er bedankt voor zijn diensten na de val van de revolutionaire regering vanwege zijn pacifisme.

In 1911 werd hij schrijver bij de staf van het literaire magazine Nyugat.

In 1921 huwde hij Ilona Tanner. Zij publiceerde later gedichten onder de naam 'Sophie Török.

Twee jaar later trok hij naar Esztergom. In 1927 werd hij lid van het Kisfaludy Társaság (Kisfaludy Gezelschap) en hetzelfde jaar werd hij lasthebber bij de Baumgarten Prijs.

In 1929 werd hij hoofdredacteur bij het tijdschrift “Nyugat”. Hij deelt er die taak tot 1933 samen met Zsigmond Móricz), een taak die hij tot zijn dood zal uitvoeren.

In 1937 werd keelkanker vastgesteld, waaraan hij in 1941 in Boedapest overleed.

OeuvreBewerken

Babits is het meest bekend om zijn lyrische poëzie met invloeden van klassieke poëzie en Engelse rijmkunst. Buiten gedichten schreef hij ook essays en hij vertaalde veel werken uit het Engels, het Frans, het Duits, het Grieks, het Italiaans en het Latijn.

Externe linksBewerken

BronBewerken

Hongaarse en Engelse Wikipedia