Hoofdmenu openen

Michel Audiard

Frans filmdialoogschrijver, scenarist, filmregisseur romanschrijver en journalist

Michel Audiard (Parijs, 15 mei 1920Dourdan 28 juli 1985) was een Frans filmdialoogschrijver, scenarist, filmregisseur en romanschrijver.

Michel Audiard
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Bijnaam G. C. Almidan
Volledige naam Paul Michel Audiard
Geboren Parijs, 15 mei 1920
Overleden Dourdan 28 juli 1985
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Beroep scenarioschrijver, filmregisseur en romanschrijver
Werk
Jaren actief 1949 - 1985
Bekende werken La traversée de Paris
Maigret et l'Affaire Saint-Fiacre
Un singe en hiver
Les tontons flingueurs
Les Barbouzes
Flic ou Voyou
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Inhoud

Debuut als scenario- en romanschrijverBewerken

Michel Audiard begon zijn loopbaan in de filmwereld nadat André Hunebelle hem vroeg het scenario en de dialogen voor zijn avonturenfilm Mission à Tanger (1949) te schrijven. Ongeveer tegelijkertijd debuteerde hij als schrijver. Zijn eerste roman Priez pour elles (1950) verscheen bij Fleuve noir, een dan nieuwe uitgeverij die zich specialiseerde in de zogenaamde populaire roman. De twee volgende misdaadromans Méfiez-vous des blondes (1950) en Massacre en dentelle (1952) werden er eveneens uitgegeven en kort daarna verfilmd door André Hunebelle.

Eerste successen en ontmoeting met Jean GabinBewerken

Audiard behaalde zijn eerste successen met de bewerking van romans voor het grote scherm: de eerste filmversie (door Jean Boyer, 1951) van het korte verhaal Le Passe-muraille van Marcel Aymé en de verfilming (door André Hunebelle, 1953) van Les Trois Mousquetaires. In 1955 had hij een beslissende ontmoeting met Jean Gabin aan wie hij het scenario van Gas-oil voorstelde. Met hem maakte hij daarna achttien films, en met Gilles Grangier - de regisseur van Gas-Oil - werkte hij 15 keer samen na die film. In het totaal verleende hij zijn medewerking aan zo'n 120 films. Klassiek geschoolde regisseurs zoals Henri Verneuil, Denys de La Patellière, Georges Lautner en Philippe de Broca koos hij dikwijls zelf om zijn werk te verfilmen.

Audiard was de man die de kunst van het dialoog schrijven beheerste, een groot aantal replieken en oneliners zijn populair gebleven in Frankrijk waaronder de uitspraak Il vaut mieux s'en aller la tête basse que les pieds devant.[bron?]

FilmregisseurBewerken

In 1966 begon Audiard met de filmregie. Hij draaide films met titels zoals

  • Elle boit pas, elle fume pas, elle drague pas, mais... elle cause !
  • Faut pas prendre les enfants du bon Dieu pour des canards sauvages.

Na een achttal films, die als middelmatig beoordeeld werden, hield hij het voor gezien en keerde terug naar zijn schrijverschap.

La bande à AudiardBewerken

Er bestond een heuse 'bande à Audiard' : hij omringde zich graag met acteurs als Jean Gabin, Lino Ventura, Bernard Blier, Francis Blanche, Jean Carmet. Ook andere acteurs zoals Jean-Paul Belmondo en Michel Serrault speelden een rol in zijn leven en werk. Voor de meeste films van Belmondo's heel succesrijke periode 1977-1984 verzorgde hij de dialogen.

PrivélevenBewerken

In 1975 overleed zijn oudste zoon François in een verkeersongeval. Hij verwerkte deze gebeurtenis in zijn laatste boek: La nuit, le jour et toutes les autres nuits (1978). Zijn jongste zoon is filmregisseur Jacques Audiard (1952).

Michel Audiard overleed in 1985 op 65-jarige leeftijd als gevolg van kanker.