Lockheed C-141 Starlifter

De Lockheed C-141 Starlifter was een militair transporttoestel in dienst van de Amerikaanse luchtmacht, geproduceerd door Lockheed. De specificaties voor het toestel waren in 1960 opgesteld, als vervanging voor de toenmalig in dienst zijnde types, zoals de C-124 Globemaster II. Het prototype van de C-141 vloog voor het eerst in 1963 en de eerste toestellen werden in 1965 afgeleverd. In totaal zijn er 285 exemplaren afgeleverd, het merendeel aan het militairy airlift command en een voor de NASA. De Starlifter bleef in gebruik tot 5 mei 2006, toen de laatste toestellen waren vervangen door de C-17 Globemaster III.

Lockheed C-141 Starlifter
Lockheed C-141 Starlifter
Fabrikant Lockheed
Type(n) C-141A, C-141B, C-141C
Lengte 51,3 m
Spanwijdte 48,77 m
Hoogte (vanaf de grond) 12.07 m
Interieurbreedte 31,76 x 3,11 x 2,74 m
Motoren 4x Pratt & Whitney TF33-P-7 turbofans
Kruissnelheid 837 km/u
Eerste vlucht 17 December 1963
Laatste vlucht Mei 2006
Status Uit gebruik
Voornaamste gebruikers United States Air Force

NASA

Aantal gebouwd 285
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart


GeschiedenisBewerken

In het voorjaar van 1960 bracht de USAF het Specific Operational Requirement 182 uit, waarin eisen stonden voor een nieuw transporttoestel. Deze eisen waren dat het toekomstige vliegtuig zowel strategische als tactische luchtrugmissies kon uitvoeren. Ook moest het toestel 27.000 kg vracht over 6.500 km moest kunnen vervoeren, luchtdroppings op lage hoogtes moest uitvoeren en parachutisten moest meenemen. Ook zou het omvangrijk apparatuur meenemen die het andere nieuwe toestel, de Boeing C-135 Stratolifter niet kon uitvoeren. Boeing, Lockheed en General Dynamics begonnen elk aan een eigen ontwerp dat aan de eisen zou voldoen. [1]

Lockheed produceerde een eigen model, dat werdt aangeduid als Lockheed Model 300. Het zou het eerste grote vrachtvliegtuig van Lockheed worden. In tegenstelling met het vorige transporttoestel van Lockheed, de Lockheed C-130 Hercules, kreeg Model 300 meer vermogen en een hogere snelheid. Model 300 kreeg een T-staart, een hoog gemonteerde vleugel, 4 TF-33 Turbofans en kon 154 soldaten of 42.869 kg aan vracht meenemen.

In Maart 1961 werd Lockheed's model gekozen voor het nieuwe transportvliegtuig. President John F. Kennedy gaf direct na zijn inhuldiging als President, Lockheed de opdracht voor de bouw van 5 testtoestellen. Het eerste prototype, de 62-2775 werdt in recordtijd geproduceerd en geassembleerd nadat het op 22 augustus 1963 de fabriek in Marietta, Georgia uitrolde. Het prototype vloog op 17 December dat jaar voor het eerst.

De USAF en Lockheed werkte samen aan een intensief testprogramma waar 5 test- en evaluatievliegtuigen betrokken waren. In April 1965 werdt het eerste vliegtuig geleverd. In de drie jaar daarna werden er in totaal 284 vliegtuigen geleverd, totdat de productie in Februari 1968 werdt stopgezet. [2]

civiele versieBewerken

In de jaren '60 had Lockheed ook plannen om de C-141 Starlifter op de civiele markt te brengen. De civiele versie zou 11 meter langer worden en enkele technische aanpassingen krijgen. Dit civiele toestel zou de naam L-300 SuperStarLifter krijgen. Er waren 8 toestellen besteld, maar na de bouw van een demonstratietoestel, werdt het project geannuleerd. Lockheed schonk het demonstratietoestel aan de NASA

DesignBewerken

De Lockheed C-141 Starlifter was een strategisch transportvliegtuig voor lange afstanden. Ontworpen voor omvangrijke vracht, kon het grote hoeveelheden vracht of parachutisten meenemen. Het toestel werdt aangedreven door 4 Pratt & Whitney TF-33 Turbofan motoren, die elk een stuwkracht van 94 kN leverde. Er waren 3 intrekbare landingsgestellen aanwezig, die uit een tweewielige landingsgestel bij de neus en een vierwielige hoofdlandingsgestel. De bemanning bestond uit 4 man. Achter het toestel was er een grote laaddeur die het in- en uitladen van goederen en luchtdroppings makkelijk maakten. Aan de zijkanten bevonden zich er twee deuren voor de parachutisten.

Door de hoog gemonteerde vleugels, ontstond er een laadruim van 3,0 m breed, 2,7 meter hoog en 21 m lang. Hierdoor was de C-141 in staat om een volledige LGM-30 Minuteman intercontinentale ballistische raket te transporteren. Het was in staat om max. 32.136 kg over korte afstanden te vervoeren en 42.000 kg over lange afstanden. Het kon 154 volledig uitgeruste soldaten of 123 parachutisten meenemen of 84 gewonden vervoeren.

Achter het toestel was er een grote laaddeur die het in- en uitladen van goederen en luchtdroppings makkelijk maakten. Aan de zijkanten bevonden zich er twee deuren voor de parachutisten.



  Zie de categorie Lockheed C-141 Starlifter van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
  1. (en) Lockheed C-141 Starlifter. www.militaryfactory.com. Geraadpleegd op 13 januari 2022.
  2. Forecast International: Intelligence Center. www.forecastinternational.com. Geraadpleegd op 11 januari 2022.