Politiek in Noord-Korea

Wapen van Noord-Korea

Dit artikel maakt deel uit van de serie:
Politiek in
Noord-Korea

JucheSŏn’gun



Portaal  Portaalicoon  Politiek

Juche of Chuch'e (Koreaans: 주체, 'zelfvoorzienendheid') is de staatsideologie van Noord-Korea. Ze werd ontwikkeld door Kim Il-sung, leider van Noord-Korea van 1948 tot 1994.

Juche (in ideologische zin) werd in 1955 voor het eerst gebruikt in een toespraak van de Noord-Koreaanse leider Kim Il-sung. Aanvankelijk werd met Juche bedoeld: 'de proletarische revolutie is er voor het volk en de massa moet worden geleid door een Grote Leider'. In de jaren zeventig volgde een uitbouw van Juche, het Juche-idee: 'De Grote Leider is als een 'vaderfiguur' voor het volk en leidt het volk.' De Koreaanse Arbeiderspartij verbindt de bevolking met de Grote Leider. Het volk moet de Grote Leider gehoorzaam volgen, maar kan via de partij invloed uitoefenen op de besluitname van de leider.

De Juche-ideologie wordt in het westen doorgaans aangeduid als een vorm van communisme, of meer bepaald stalinisme, en werd oorspronkelijk ook gepresenteerd als een toevoeging aan het marxisme-leninisme. Na de val van het communisme in Oost-Europa werd het marxisme-leninisme geschrapt als staatsideologie en bleef enkel de Juche-leer over. Het Noord-Koreaanse regime presenteert zich naar buiten toe nog altijd als communistisch, maar volgens Noord-Korea-kenner B.R. Meyers is de binnenlandse boodschap volstrekt anders. Hij beoordeelt de Juche-leer eerder als extreem-rechts vanwege de nadruk die deze legt op de raciale superioriteit van de Koreanen en zoekt de wortels ervan in het Japanse fascisme van de jaren 30.[1]

OnafhankelijkheidBewerken

Een essentieel onderdeel van de Juche-idee is dat het Noord-Koreaanse volk niet economisch afhankelijk moet zijn van andere landen, men moet op eigen kracht vertrouwen en van het land een zelfvoorzienende natie maken. Ondanks dit uitgangspunt kon de Noord-Koreaanse staat alleen overleven dankzij goedkope import van grondstoffen uit de Volksrepubliek China en de Sovjet-Unie. Sinds het ineenstorten van de Sovjet-Unie en de intrede van steeds meer kapitalisme in China is er dan ook weinig meer over van de Noord-Koreaanse economie.

Het volk centraalBewerken

Het 'volk' (proletariaat, boeren en intellectuelen) staat dus in het middelpunt, niet het individu zoals in het Westen. Men moet dus niet op individuele kracht vertrouwen, maar op het volk. Het volk vormt als het ware een lichaam met de Grote Leider als hoofd (volgens de officiële Juche-leer "het brein"). Hierin wijkt de Juche-idee nauwelijks af van het corporatisme dat ook uit gaat van een organische staatsopbouw. Daar komt bij dat net als bij een corporatistische samenleving het volk in klassen wordt opgedeeld, net als in Noord-Korea, waar men drie klassen kent: de arbeiders, de boeren en de intellectuelen.

Juche als staatsideologieBewerken

Volgens Kim Il-sung kan Juche alle problemen oplossen en een volk emanciperen en leiden naar een socialistische samenleving.

Was in de jaren vijftig het marxisme-leninisme staatsideologie in Noord-Korea, in het midden van de jaren vijftig werd de Juche-idee als een 'creatieve ontwikkeling' aan het marxisme-leninisme in Noord-Korea toegevoegd.

Volgens de Noord-Koreaanse samenleving is de Juche-idee seculier, maar er is een zekere link met religie. De Grote Leider wordt beschouwd als een godheid, de partij als 'kerk of tempel' tussen mens en godheid. Overigens ontkent de Koreaanse Vriendschapsorganisatie niet dat er 'bepaalde' overeenkomsten zijn tussen religie en Juche.

Juche zelf leidt in praktijk tot totale gehoorzaamheid aan de Grote Leider (die volgens de Juche weer doet wat in het belang van het volk is) en kan daarom worden gezien als totalitair. De Juche-samenleving, volgens Kim Il-sung de meest verheven samenleving ter wereld, moet volgens Kim Il-sung worden verdedigd en gepropageerd, omdat imperialistische landen (VS, Westerse landen) hem steeds zullen bedreigen.

Juche-kalenderBewerken

In Noord-Korea hanteert men officieel de Juche-kalender. Deze alternatieve jaartelling wijkt af van de gregoriaanse kalender doordat het Gregoriaanse jaar 1912 in de Juche-kalender het jaar 1 is. 1912 is namelijk het geboortejaar van Kim Il-sung.[2]

Juche-studiegroepen, partijen en mondiale invloedBewerken

In een aantal landen, ook westerse, hebben zich Juche-studiegroepen gevormd (waaronder in België) om de leer van Kim Il-sung te bestuderen. Delegaties van deze studiegroepen worden soms uitgenodigd in Noord-Korea om Juche in praktijk te zien.

In Frankrijk bestaat er zelfs een heuse Juche-partij, de Parti Juche de France, maar de omvang en de activiteiten zijn onbekend. In Zuid-Korea bestond in de jaren '80 enige tijd de Juchesasangpa, een beweging die de Juche-filosofie uitdroeg. Didier Ratsiraka, van 1975 tot 1993 en van 1997 tot 2002 president van Madagaskar, heeft zich in het verleden positief uitgelaten over de Juche-leer.[3] Ratsiraka maakte in de jaren '70 en '80 echter vooral gebruik van de financiële steun voor zijn regime. Het is niet ondenkbaar dat Ratsiraka om de Noord-Koreanen te vriend te houden, zich heeft beziggehouden met Juche. De extreem-rechtse Partei der Arbeit Deutchlands (PdA) die van 1996 tot 1998 bestond, liet zich naar eigen zeggen leiden door Juche; de latere neonazistische Kampfbund Deutscher Sozialisten (KDS, opgeheven in 2008) heeft eveneens Juche als officiële ideologie. De Black Panther Party in de VS (opgeheven in 1982) had Juche als een van de inspiratiebronnen. Tenslotte moet nog de Nepalese Arbeiders- en Boerenpartij worden genoemd, die al decennia de stad Bhaktapur bestuurt.[4] De officiële ideologie van die partij is Juche.[5]

De conservatieve president van Rwanda, Juvénal Habyarimana, heeft gewezen op de overeenkomsten tussen zijn leer van Umuganda (samenwerken, zelfvoorziening) en Juche.[6]

Het is Kim Il-sung echter niet gelukt om Juche net zo bekend te maken als het stalinisme en het maoïsme of titoïsme.

Zie ookBewerken