Jaap Romijn

Nederlands dichter (1912-1986)

Jacob Pieter (Jaap) Romijn (Utrecht, 29 maart 1912 - Ellewoutsdijk, 22 mei 1986) was een Nederlands letterkundige, uitgever (van uitgeverij Bruna), journalist. muziekcriticus en museumdirecteur. Hij was tijdens de oorlogsjaren 1941-1944 een van de ongeveer veertig medewerkers aan het legendarische surrealistische tijdschrift De Schone Zakdoek. Hij schreef aanvankelijk poëzie, maar later meest korte verhalen en - een enkele keer in samenwerking met Anton Roothaert - detectiveromans. Hij heeft ook gepubliceerd onder de pseudoniemen W. Indenhaeck en Willem Enklaar.

LevensloopBewerken

Toen Jaap Romijn acht jaar was overleed zijn vader. Hij volgde de kweekschool en werd onderwijzer. Hij werd al gauw journalist en trad in dienst bij het Utrechts Nieuwsblad als redacteur. Hij was verbonden aan de Christelijke Auteurskring en werd redacteur van het tijdschrift Opwaartsche Wegen. In de oorlog werkte hij voor de uitgever W. de Haan te Hilversum en organiseerde hij een clandestiene boekenserie onder de naam Schildpadreeks (1943-1944). Hij was geregelde gast op de maandagavondbijeenkomsten ten huize van Gertrude Pape waar hij meewerkte en meeschreef aan het surrealistische maandblad in één exemplaar, getiteld De Schone Zakdoek. Daarnaast publiceerde hij clandestien het literaire tijdschrift Ad interim (april-augustus 1944). Na de oorlog verscheen het blad van 1945-1949 opnieuw, waarna het opging in het maandblad De Gids). Verder gaf hij een serie kleine clandestiene boekjes uit onder de naam Handpalmreeks. In 1944 werd hij secretaris van de directie van uitgeverij Bruna, waarvan hij later mededirecteur werd. Op 1 oktober 1964 werd hij directeur van het gemeentelijk museum Princessehof in Leeuwarden, dat hij wist op te bouwen tot een internationaal bekend museum op het gebied van keramiek.

Geraadpleegde literatuurBewerken