Hoofdmenu openen

Wikipedia β

Ivoriaans voetbalelftal

nationaal voetbalteam

Het Ivoriaans voetbalelftal is een team van voetballers dat Ivoorkust vertegenwoordigt bij internationale wedstrijden zoals de (kwalificatie)wedstrijden voor het WK en het Afrikaans kampioenschap. De Fédération Ivoirienne de Football werd in 1960 opgericht en is aangesloten de CAF en de FIFA (sinds 1964). De grootste sportieve successen werd behaald in 1992 en 2015 toen het land de Afrika Cup won.

Ivoorkust
Vlag van Ivoorkust
Bijnaam les Éléphants
FIFA-ranglijst 54 Stabiel (september 2017)
Hoogste ranking 12e (feb 2013, apr-
mei 2013)
Laagste ranking 75e (maa-mei 2004)
Associatie FIF
Bondscoach Vlag van België Marc Wilmots
Stadion Stade Félix Houphouët-Boigny, Abidjan
Meeste interlands Didier Zokora (121)
Topscorer Didier Drogba (65)
Wedstrijden
Eerste interland:
Vlag van Ivoorkust Ivoorkust 3-2 Dahomey Vlag van Benin
(Antananarivo, Madagaskar, 13 april 1960)
Grootste overwinning:
Vlag van Ivoorkust Ivoorkust 11-0 Centr.-Afrik. Rep. Vlag van Centraal-Afrikaanse Republiek
(Abidjan, Ivoorkust; 27 december 1961)
Grootste nederlaag:
Vlag van Nederland Nederland 5-0 Ivoorkust Vlag van Ivoorkust
(Rotterdam, Nederland; 4 juni 2017)
Wereldkampioenschap
Optredens 3 (eerste keer: 2006)
Beste resultaat Eerste ronde (2006, 2010, 2014)
Afrikaans kampioenschap
Optredens 21 (eerste keer: 1965)
Beste resultaat Winnaar (1992, 2015)
Confederations Cup
Optredens 1 (eerste keer: 1992)
Beste resultaat Vierde plaats (1992)
Thuis
Uit
ÊFinale Afrika Cup 2015

Inhoud

Deelnames aan internationale toernooienBewerken

Ivoorkust deed in de kwalificatiereeks voor het WK voetbal 1974 voor het eerst mee. Op 15 oktober speelde het in Freetown tegen Sierra Leone en won deze wedstrijd met 1–0. Ivoorkust zou zich niet kwalificeren door het verlies tegen Marokko in de derde ronde. Ook in de jaren daarna (tussen 1978 en 2002) zou Ivoorkust zich niet weten te plaatsen voor een eindtoernooi. Tussen 2006 en 2014 wist Ivoorkust zich drie keer achter elkaar te kwalificeren voor het hoofdtoernooi. De eerste wedstrijd was op 10 juni tegen Argentinië en werd verloren met 1–2. Voor Ivoorkust scoorde Didier Drogba. Ook de tweede wedstrijd ging verloren, tegen Nederland werd het ook (1–2). In deze wedstrijd scoorde Bakari Koné. Ivoorkust was na 2 wedstrijden uitgeschakeld en had in de laatste wedstrijd dus onvoldoende aan de zege (3–2) tegen Servië en Montenegro. Ook op de toernooien van 2010 en 2014 strandde Ivoorkust als derde in de poule. Op ieder toernooi werd eenmaal gewonnen. In 2010 was er een overwinning op Noord-Korea (3–0) en in 2014 was er een overwinning op Japan (2–1). Ivoorkust had zich bijna geplaatst. Vlak voor tijd stond het gelijk tegen Griekenland en dat was voor Ivoorkust voldoende. In 93e minuut kreeg Griekenland echter een strafschop waardoor zij alsnog wonnen het doorgingen naar de volgende ronde (2–1). Ivoorkust deed in 1992 mee aan de voorloper van de Confederations Cup, het Koning Fahd Toernooi. Er deden toen nog vier landen mee. Ivoorkust plaatste zich voor dit toernooi omdat het de Afrika Cup van 1992 wist te winnen. Op het toernooi speelde het gelijk de halve finale tegen Argentinië, deze ging verloren met 0–4. De wedstrijd om de derde plek ging ook verloren. Tegen de Verenigde Staten werd het 2–5.

WK voetbalBewerken

Wereldkampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
19301970 Geen deelname
  1974 Niet gekwalificeerd
  1978 Niet gekwalificeerd
  1982 Geen deelname
  1986 Niet gekwalificeerd
  1990 Niet gekwalificeerd
  1994 Niet gekwalificeerd
  1998 Niet gekwalificeerd
   2002 Niet gekwalificeerd
  2006 Groepsfase 3 1 0 2 5 6 (Kwal.)
  2010 Groepsfase 3 1 1 1 4 3 (Kwal.)
  2014 Groepsfase 3 1 0 2 4 5 (Kwal.)
  2018 Niet gekwalificeerd

Confederations Cup (Koning Fahd Cup)Bewerken

Koning Fahd Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
  1992 Vierde 2 0 0 2 2 9
  1995 Geen deelname
Confederations Cup overzicht
19972013 Geen deelname

In 1965 deed Ivoorkust voor het eerst mee aan de Afrika Cup. Het land won in de poulefase van Congo-Kinshasa maar verloor van Ghana. Daardoor werd Ivoorkust tweede in de poule maar mocht het wel de wedstrijd om de derde plek spelen. In die wedstrijd werd gewonnen van Senegal. Ook in 1968 was dit het resultaat. Ivoorkust verloor ook dit keer van Ghana, nu in de halve finale. De wedstrijd om de derde plek werd gewonnen van Ethiopië. Ivoorkust werd kampioen in 1992. Zowel in de halve finale (tegen Kameroen) als de finale (tegen Ghana) werd het 0–0. Tweemaal won Ivoorkust de strafschoppenserie die volgde. In de finale eindigde de serie in 11–10. Baffoe miste in die wedstrijd voor Ghana. In 2006 bereikte Ivoorkust weer de finale. Ook dit keer was de uitslag 0–0 en moesten er strafschoppen genomen worden. voor Ivoorkust miste Didier Drogba de eerste strafschop en Bakari Koné de derde. Egypte won uiteindelijk met 4–2. Die tweede plek was er in 2012 wederom. De uitslag in de finale tegen Zambia was 0–0. De strafschoppenserie die dit keer volgde eindigde in een 8–7 overwinning voor Zambia. Drie jaar later werd het land wel weer kampioen. De uitslag was weer 0–0. Ook nu moesten strafschoppen de winnaar aanwijzen. Ondanks dat de eerste twee strafschoppen gemist werden door Ivoorkust won het toch. Ghana miste namelijk de derde en vierde strafschop en uiteindelijk eindigde de serie in 9–8.

Aan de overwinning ging een harde wedstrijd vooraf tussen Ivoorkust en Ghana. Serey Die was namens Ivoorkust de eerste die zich misdroeg, toen hij Mubarak Wakaso in de edele delen schopte[1]. Scheidsrechter Bakary Gassama deed de overtreding af met een gele kaart. De arbiter uit Gambia, op het WK voetbal 2014 in Brazilië actief bij Nederland tegen Chili (2-0), hield later ook de kaarten op zak toen Eric Bailly en Harrison Afful elkaar een kopstoot gaven.

Afrika CupBewerken

Afrika Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
19571963 Geen deelname
  1965 Derde 3 2 0 1 5 4 (Kwal.)
  1968 Derde 5 3 1 1 9 6 (Kwal.)
  1970 Vierde 5 2 1 2 11 9 (Kwal.)
  1972 Niet gekwalificeerd
  1974 Groepsfase 3 0 2 1 2 5 (Kwal.)
  1976 Niet gekwalificeerd
  1978 Gediskwalificeerd
  1980 Groepsfase 3 0 2 1 2 3 (Kwal.)
  1982 Geen deelname
  1984 Groepsfase 3 1 0 2 4 4
  1986 Derde 5 3 0 2 7 5 (Kwal.)
  1988 Groepsfase 3 0 3 0 2 2 (Kwal.)
  1990 Groepsfase 3 1 0 2 3 5 (Kwal.)
  1992 Kampioen 5 2 3 0 4 0 (Kwal.)
  1994 Derde 5 3 1 1 11 5
  1996 Groepsfase 3 1 0 2 2 5 (Kwal.)
  1998 Kwartfinale 4 2 2 0 10 6 (Kwal.)
   2000 Groepsfase 3 1 1 1 3 4 (Kwal.)
  2002 Groepsfase 3 0 1 2 1 4 (Kwal.)
  2004 Niet gekwalificeerd
  2006 Tweede 6 3 2 1 6 5 (Kwal.)
  2008 Vierde 6 4 0 2 16 9 (Kwal.)
  2010 Kwartfinale 3 1 2 0 5 4 (Kwal.)
   2012 Tweede 6 5 1 0 9 0 (Kwal.)
  2013 Kwartfinale 4 2 1 1 8 5 (Kwal.)
  2015 Kampioen 6 3 3 0 9 4 (Kwal.)
  2017 Groepsfase 3 0 2 1 2 3 (Kwal.)
  2019 Kwalificatie bezig
  2021 Gekwalificeerd als gastland
  2023 Toernooi moet nog beginnen

African Championship of NationsBewerken

African Championship of Nations overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
  2009 Groepsfase 3 0 1 2 0 4
  2011 Groepsfase 3 1 0 2 2 4 (Kwal.)
  2014 Niet gekwalificeerd
  2016 Derde 6 4 0 2 10 4 (Kwal.)
  2018 Gekwalificeerd (Kwal.)

Het Ivoriaans B-elftal nam één keer als gast deel aan de CECAFA Cup. In de groepsfase werden de wedstrijden tegen Zanzibar en Soedan gewonnen. In de kwartfinale moest Ivoorkust tegen Malawi en de halve finale tegen Ethiopië. Beide wedstrijden werden gewonnen met 1–0. In de finale werd verloren van Tanzania met 0–1. De West African Nations Cup is voor landen die lid zijn van de WAFU. Er waren vier deelnames. In 1983 en 1984 wist Ivoorkust derde te worden. In 1982 vierde.

West African Nations CupBewerken

West African Nations Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
  1982 Vierde 5 0 5 0 11 11
  1983 Derde 4 1 1 2 2 4
  1984 Derde 5 2 2 1 7 6
  1986 Geen deelname
  1987 Groepsfase 3 1 0 2 1 3
Totaal 4/5 17 4 8 5 21 24

WAFU Nations CupBewerken

WAFU Nations Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
20102013 Geen deelname
  2017 Groepsfase 3 0 2 1 0 1

CECAFA CupBewerken

CECAFA Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
  2010 Tweede 6 4 0 2 7 3

InterlandsBewerken

  Zie Interlands Ivoriaans voetbalelftal 2010-2019 voor de meest actuele gespeelde en komende interlands van Ivoorkust.

FIFA-wereldranglijst[2]Bewerken

1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017
  33   25   20   51   52   44   53   51   44   64   70   40   42   18   37   29   16   21   16   14   17   28   19   34   56

BondscoachesBewerken

2004–2007   Henri Michel
2007   Jacques Monclar
2007–2008   Ulrich Stielike
2008   Gérard Gili (ad interim)
2008–2010   Vahid Halilhodžić
2010   Sven-Göran Eriksson
2010–2012   François Zahoui
2012–2014   Sabri Lamouchi
2014–2015   Hervé Renard
2015–2017   Michel Dussuyer
2017–heden   Marc Wilmots

Huidig teamBewerken

De volgende spelers zijn in januari 2017 door bondscoach Michel Dussuyer opgeroepen voor de Afrika Cup.

Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met 24 januari 2017.

Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Sayouba Mandé 4 0   Stabæk
16 Sylvain Gbohouo 28 0   Mazembe
23 Badra Ali Sangaré 11 0   Tanda
Verdediging
4 Lamine Koné 9 0   Sunderland
5 Wilfried Kanon 20 1   ADO Den Haag
17 Serge Aurier 39 1   Paris Saint-Germain
18 Adama Traoré 9 0   Basel
19 Simon Deli 8 0   Slavia Praag
21 Eric Bailly 21 0   Manchester United
22 Mamadou Bagayoko 6 0   OH Leuven
Middenveld
3 Serge N'Guessan 14 2   Nancy
6 Jean Seri 13 1   Nice
7 Victorien Angban 6 0   Granada
10 Cheick Doukouré 16 0   Metz
11 Franck Kessié 15 0   AC Milan
15 Max Gradel 55 9   Bournemouth
20 Serey Die   36 1   Basel
Aanval
2 Nicolas Pépé 3 0   Angers
8 Salomon Kalou 93 28   Hertha BSC
9 Wilfried Zaha 5 1   Crystal Palace
12 Wilfried Bony 52 15   Stoke City
13 Giovanni Sio 21 3   Stade Rennes
14 Jonathan Kodjia 9 4   Aston Villa

Bekende (oud-)spelersBewerken

  Zie Lijst van spelers van het Ivoriaanse voetbalelftal voor een lijst met spelers met minimaal veertig interlands

Barry Boubacar Copa
Sekou Cissé
Aruna Dindane
Didier Drogba

Emmanuel Eboué
Bonaventure Kalou
Salomon Kalou
Arouna Koné

Arsène Né
Marco Né
Cheik Tioté
Kolo Touré

Yaya Touré
Gilles Yapi Yapo
Didier Zokora
Abdul Kader Keïta

FIF · A-internationals · Selecties · Bondscoaches · Statistieken · Ivoriaans vrouwenelftal · Ivoorkust U21 · Ivoorkust U20 · Ivoorkust U19 · Ivoorkust U18 · Ivoorkust U17

1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019

WK 2006 · OS 2008 · WK 2010 · WK 2014

1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016

Algerije · Angola · Argentinië · België · Benin · Bosnië en Herzegovina · Botswana · Brazilië · Burkina Faso · Burundi · Centraal-Afrikaanse Republiek · Chili · Colombia · Congo-Brazzaville · Congo-Kinshasa · Duitsland · Egypte · El Salvador · Equatoriaal-Guinea · Ethiopië · Frankrijk · Gabon · Gambia · Ghana · Griekenland · Guinee · Hongarije · Israël · Italië · Japan · Jordanië · Kameroen · Koeweit · Liberia · Libië · Madagaskar · Malawi · Mali · Marokko · Mauritanië · Mauritius · Mexico · Mozambique · Namibië · Nederland · Niger · Nigeria · Noord-Korea · Oeganda · Oostenrijk · Paraguay · Polen · Portugal · Qatar · Roemenië · Rusland · Rwanda · Senegal · Servië · Servië en Montenegro · Sierra Leone · Slovenië · Soedan · Spanje · Tanzania · Togo · Tunesië · Turkije · Zambia · Zimbabwe · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland

Argentinië (2006) · Colombia (2014) · Ghana (2015) · Griekenland (2014) · Japan (2014) · Nederland (2006) · Noord-Korea (2010) · Servië en Montenegro (2006)