Internaliseren

Samenvoegen   Ten minste één Wikipediagebruiker vindt dat de onderstaande inhoud, of een gedeelte daarvan, samengevoegd zou moeten worden met Principe dat de vervuiler betaalt, of dat er een duidelijkere afbakening tussen deze artikelen dient te worden gemaakt  (hier melden).

Het internaliseren van externaliteiten houdt in dat alle gevolgen van hun keuzes bij de beslissingen van consumenten en producenten in rekening worden gebracht. Dit concept speelt een centrale rol in de milieueconomie. Vervuiling en andere ongewenste effecten (bijv. geluidshinder, oppompen van grondwater, lozingen van afvalwater) worden immers niet automatisch meegenomen in een markprijs voor goederen en diensten. Dit betekent dat de markt een verkeerd signaal geeft en dat de marktprijs te laag is. Daardoor wordt er meer geproduceerd en geconsumeerd dan maatschappelijk wenselijk is. Aan de andere kant worden sommige positieve effecten (bijv. gezondheidseffecten van vaccinaties, milieubaten bij investeringen in groene technologiën) ook niet altijd door de markt meegenomen. Dit leidt dan tot te hoge prijzen en te lage verhandelde volumes vanuit een maatschappelijk standpunt.

Een manier om dit ongewenst resultaat te corrigeren is het zichtbaar maken van de nadelige en voordelige "externe effecten"; dit proces wordt internaliseren genoemd. [1]

AanpakBewerken

Het internaliseren van externe effecten kan op verschillende manieren gebeuren. Typisch zal er een ingreep van de overheid nodig zijn, maar soms kan het initiatief ook van een producent of een ngo komen. Zo kan het geven van relevante informatie via labels, keurmerken, of verpakkingen de consument inzicht geven over de gevolgen van een actie of een actie. Denk bijvoorbeeld aan energielabels of fairtradelabels die de consumenten richting meer duurzame keuzes sturen.

Een overheid heeft nog anders opties zoals het invoeren van een belasting die de negatieve gevolgen van de aankoop of verkoop omvat. Het "principe dat de vervuiler betaalt" is dus een specifieke vertaling van het internaliseren. Voorbeelden zijn belastingen op het oppompen van grondwater of het lozen van afvalwater, of een koolstofheffing. Een optimale belasting op vervuiling wordt een Pigouviaanse belasting genoemd. Het gaat echter niet alleen om negatieve milieu-effecten die moeten meegenomen worden in beslissingen maar ook om positieve externe effecten. Denk aan een subsidie voor het vergroenen van gevels en voetpaden of de algemene gezondseffecten van een vaccinatiecampagne.

Op lange termijn kunnen onderwijs en opvoeding ook helpen om partijen bewust te maken van de gevolgen van hun acties. Door het veranderen van de intrinsieke motivatie en de persoonlijke waarden zullen individuen meer rekening houden met de maatschappelijke positieve of negatieve impact van hun acties.

ReferentiesBewerken

  1. Proost, S. en Rousseau, S. (2017). Inleiding tot de milieueconomie. ISBN 978-9463441957. Leuven: Acco Publishing