Hoofdmenu openen

Inferno is een Italiaanse horrorfilm uit 1980 van de Italiaanse regisseur Dario Argento. Het verhaal gaat over een jonge man die een onderzoek doet naar de verdwijning van zijn zus, die een kamer heeft in een appartementencomplex in New York dat ook het huis was van een krachtige, eeuwenoude heks.

Inferno
Titellogo
Titellogo
(Filmposter op en.wikipedia.org)
Tagline Terror that's hotter than hell!, Before tenebrae, beyond suspiria there is..., Come face to face with hell.
Alternatieve titel(s) Dario Argento's Inferno
Regie Dario Argento
Producent Claudio Argento
Salvatore Argento
Guglielmo Garroni (zoals William Garroni)
Scenario Dario Argento
Daria Nicolodi (onvermeld)
Thomas de Quincey (boek) (onvermeld)
Voice-over Dario Argento (Italiaanse audio, onvermeld)
Hoofdrollen Leigh McCloskey
Irene Miracle
Daria Nicolodi
Eleonora Giorgi
Sacha Pitoëff
Alida Valli
Muziek Dario Argento
Keith Emerson
Montage Franco Fraticelli
Cinematografie Romano Albani
Distributie 20th Century Fox
Anchor Bay Entertainment (VS)
Arrow Film Distributors (GB)
Living Colour Entertainment (Mr. Horror Presents) (NL)
Lumière Home Entertainment (NL)
Première 7 februari 1980
Genre Horror, fantasy
Speelduur 107 minuten
Taal Italiaans
Engels
Land Vlag van Italië Italië
Budget USD $ 3.000.000
Opnamelocaties Rome, New York
Voorloper Suspiria
Vervolg The Mother of Tears
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Inferno is thematisch het tweede deel van Argento's trilogie Le Tre madri (De drie moeders). De film volgt daarin op Suspiria en werd gevolgd door The Mother of Tears.

Inhoud

VerhaalBewerken

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Drie jaar na de brand in de dansacademie in Freiburg is het dit keer een appartement in New York dat in de gaten gehouden wordt door een groep dodelijke figuren die uit zijn op wraak, dood en verderf. Poëzieschrijfster Rose Elliot komt via het boek 'The Three Mothers' achter de waarheid en schrijft een brief over haar vreemde ontdekkingen naar haar broer Mark, maar voordat ze het hem persoonlijk kan vertellen verdwijnt ze op mysterieuze wijze. Haar broer is nu de enige die de waarheid aan het licht kan brengen...

RolverdelingBewerken

MuziekBewerken

Dario Argento koos rocker Keith Emerson voor het componeren van de Inferno soundtrack, omdat hij een andere soort soundtrack wilde dan Suspiria's Goblin. Argento gebruikt een stukje uit Giuseppe Verdi's Nabucco, het Koor van de Hebreeuwse slaven ("Va, pensiero, sull'ali dorate".) Emerson bewerkte een kleine stukje daarvan in het nummer in de scène van Sara's taxirit.

De soundtrack werd oorspronkelijk uitgebracht als een lp door Cinevox in 1981. In 2000, bracht Cinevox de uitgebreide versie van het album vrij op cd.

ProductieBewerken

De film werd geproduceerd als een goedkope B-film waarvan er in Italië destijds talloze werden gemaakt. Het is een experimentele film waarbij het verhaal van ondergeschikt belang is. Het verhaal wordt in hoog tempo gebracht en bevat een zelfs voor het genre grote hoeveelheid gewelddadige moordpartijen.