Hoofdmenu openen

Clasina (Ina) Isings (Soest, 15 februari 1919Bilthoven, 3 september 2018) was een Nederlandse archeoloog. Ze was hoogleraar in de klassieke archeologie en beheerde van 1961 tot 1995 de collectie van het Provinciaal Utrechts Genootschap van Kunsten en Wetenschappen (PUG).

Ina Isings
Ina Isings in 2008
Ina Isings in 2008
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Clasina Isings
Geboortedatum 15 februari 1919
Geboorteplaats Soest
Sterfdatum 3 september 2018
Sterfplaats Bilthoven
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Wetenschappelijk werk
Vakgebied Klassieke archeologie
Onderzoek Roman glass from dated finds
Bekend van Conservator PUG-collectie
Portaal  Portaalicoon   Archeologie

Isings was een dochter van Johan Herman Isings en Elisabeth Helena Petronella Niesten. Ze volgde haar middelbareschoolopleiding aan het Baarnsch Lyceum, maar werd daar door haar vader afgehaald voordat ze examen kon doen. Op haar 24e deed ze alsnog staatsexamen en ging twee jaar later, toen ze al 26 was, kunstgeschiedenis en klassieke archeologie studeren in Utrecht. Ze promoveerde in 1957 op een proefschrift over Romeins glas (Roman glass from dated finds[1]). De door haar bedachte typologie van 134 verschillende glasvormen[2] wordt nog steeds gehanteerd.

Isings werd benoemd tot lector aan de Rijksuniversiteit Utrecht met als leeropdracht klassieke archeologie, in het bijzonder de studie van het Romeinse glas te Utrecht waarna zij haar openbare les hield op 13 november 1972 onder de titel In het glas gekeken. Per 1 januari 1980 werd haar lectoraat omgezet in een gewoon hoogleraarschap; per 1 augustus 1984 ging ze met emeritaat waarna ze nog een jaar onbezoldigd hoogleraar bleef tot 1 september 1985. Daarnaast werd ze in 1961 (onbezoldigd) curator van de collectie van het Provinciaal Utrechts Genootschap van Kunsten en Wetenschappen (PUG)[3], die bestaat uit archeologische schatten uit de provincie Utrecht, die sinds de 19e eeuw op initiatief van het PUG zijn opgegraven en bijeengebracht. De PUG-collectie is in 1995 overgedragen aan de Gemeente Utrecht en ondergebracht in het Centraal Museum.

Isings woonde vrijwel haar gehele leven, tot 2017, in haar ouderlijk huis In d' Opgang.

EerbetoonBewerken

In 2008 is in de documentaire ‘Een bijzonder geluk’ een beeld gegeven van de PUG-collectie en de rol van Isings in de afgelopen vijftig jaar.[4][5]

Op 11 september 2009 kreeg Isings de zilveren medaille van de stad Utrecht voor haar archeologisch onderzoek en haar inspanningen om het Utrechts cultureel erfgoed te behouden.[6]

Dr. C. Isings overleed in 2018 op 99-jarige leeftijd.

LiteratuurBewerken