Huisvesting

beschutte plek om te wonen

Huisvesting is de overkoepelende term voor verschillende typen onderkomens waarin men tijdelijk of permanent onderdak heeft om in te leven, te slapen, te werken of te ontspannen. Alle type woningen, bedrijfsgebouwen, scholen, musea en kantoren vallen hieronder. Daarnaast slaat het op het bieden van dergelijke vormen van onderkomens door bijvoorbeeld gemeentelijke en nationale overheden.

Verschillende huisvestingvormenBewerken

 
Huisvesting in een sloppenwijk

HuisvestingswetBewerken

 
Tijdelijke huisvesting in Vlissingen

De Huisvestingswet 2014 stelt regels met betrekking tot de verdeling van woonruimte en de samenstelling van de woonruimtevoorraad. De wet verleent bevoegdheden aan gemeenten om nadere regels te stellen indien schaarste aan woonruimte leidt tot onrechtvaardige of onevenwichtige effecten op de woningmarkt (art. 2, eerste lid). Deze gemeentelijke regels dragen de naam huisvestingsverordening (art. 4 Hw).[1] Schaarste in de hogere segmenten van de woningmarkt is geen reden voor overheidsingrijpen.

HuisvestingsvergunningBewerken

In de op de Huisvestingswet gebaseerde Huisvestingsverordening, kan een gemeente of groep van gemeenten categoriën van woonruimte aanwijzen, die niet voor bewoning in gebruik mogen worden genomen of gegeven indien voor het in gebruik nemen daarvan geen huisvestingsvergunning is verleend. Bij het verlenen van huisvestingsvergunningen kan voorrang gegeven worden op basis van passendheid van de woning voor de woningzoekende (art. 11), urgentie (art. 12) of maatschappelijke en economische binding (art. 14).

VoorraadvergunningBewerken

Ook kan de Gemeenteraad in de huisvestingsverordening regels geven voor verlening van vergunningen om veranderingen aan te brengen in bepaalde door de gemeente aangewezen categoriën van de woonruimtevoorraad, de voorraadvergunning (art. 21 Hw e.v.).[2] Dit kan het geval zijn indien een eigenaar woonruimte of een deel ervan aan de bestemming onttrekt (art. 21 onder a, woningonttrekking); samenvoegt met andere woonruimte (art. 21 onder b, samenvoeging ); omzet van zelfstandige woonruimte in onzelfstandige woonruimte (art 21 onder c, omzetting) of splitst (art. 21 onder c en art. 22, splitsing).[3][4] Gemeenten kunnen slechts een deel van de plaatselijke woonruimtevoorraad afbakenen waarvoor voorraadvergunningen nodig zijn, en de afbakening moet zijn gericht op het voorkomen van schaarste in de lagere segmenten van de woningmarkt.[5]

In meerdere gemeenten worden op basis hiervan regels gesteld aan zogenaamde toeristische verhuur van woonruimte die vaak via digitale platformen als airbnb en booking plaatsvindt. De Tweede Kamer heeft november 2019 een wetsvoorstel in behandeling genomen tot wijziging van de Huisvestingswet 2014 om te kunnen voorzien in een meer omvangrijke regeling voor toeristische verhuur. Daarbij kunnen gemeenten een registratie-, meld- of vergunningplicht instellen voor de toeristische verhuur van woonruimte.[6]

Volgens vaste rechtspraak van de Raad van State zijn gemeenten niet bevoegd vrijstelling van de in artikel 21 Huisvestingswet geregelde vergunningplicht te verlenen, zoals de Gemeente Amsterdam deed in haar Huisvestingsverordening 2016. Wel kan bij het opleggen van boetes op grond van artikel 35 eigen beleid worden ontwikkeld en voor verschillende categoriën van gevallen, verschillende boetes worden opgelegd.[7] Verder bepaalde de hoogste bestuursrechter dat sprake is van woningontrekking bij elke vorm van toeristische verhuur, ook voor korte duur en dat geen sprake van woningonttrekking bij verhuur van gemeubileerde woonruimte voor een periode van een halfjaar of langer.[8][9]

Volkshuisvesting, WoningwetBewerken

Aan het begin van de twintigste eeuw trokken veel arme plattelandsbewoners naar de steden om daar eenvoudig betaald werk te verrichten. De huisvesting was vaak slecht en het werd als opgave van de overheid gezien, deze toestand in het algemeen belang te verbeteren. Zo ontstond het begrip Volkshuisvesting. Op basis van Woningwet, het Besluit toegelaten instellingen volkshuisvesting 2015 en de Regeling toegelaten instellingen volkshuisvesting 2015 gelden er regels voor woningcorporaties. Deze regels hebben onder meer betrekking op het passend toewijzen van de woonruimte aan woningzoekenden op basis van hun huishoudinkomen.

Zie ookBewerken

Externe linksBewerken