Graafschap Hanau

Hanau was een graafschap binnen het Heilige Roomse Rijk.

Grafschaft Hainau
Onderdeel van het Heilige Roomse Rijk
 Heerlijkheid Hainau 1143 – 1429 Hanau-Lichtenberg 
Hanau-Münzenberg 
Hanau.PNG
Wapen van de heren, sinds 1429 graven van Hanau uit het Wapenboek Nassau-Vianden

Hanau wordt voor het eerst in 1143 vermeld als waterburcht van de heren van Buchen. In 1166 werden de heren van Buchen opgevolgd door de heren van Dorfelden, die zich na 1191 van Hanau noemden. De heren van Hanau slaagden erin het keurvorstendom Mainz het gebied van de Neder-Kinzig te ontnemen.

Ten gevolge van het huwelijk van Reinhard IV met Adelheid van Münzenberg, de erfdochter van Ulrich I, werd in 1255 een deel van de heerlijkheid Münzenberg geërfd: de heerlijkheid Babenhausen, 1/6 deel van Münzenberg, Assenheim, Dreieichenhain en de Wildban in de Dreieich. Heer Reinhard IV van Hanau noemt zich dan Reinhard I, graaf van Hanau in Münzenberg.

In 1272 werd Steinau verworven. In 1320/1364 werd het gerecht Bornheimer Berg als pand verworven Verder bezaten de graven in de veertiende eeuw enkele malen de Rijkslandvoogdij in de Wetterau.

In 1429 werden de graven Rijksgraaf, waarna Hanau in 1436 hun permanente residentie werd.

Na de dood van graaf Reinhard II volgde een deling:

KolonieBewerken

  Zie Hanaus-Indië voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In 1669 sloot het graafschap Hanau een verdrag met de West-Indische Compagnie dat de stichting van Hanaus-Indië beoogde, een kolonie aan de kust van Zuid-Amerika, tussen de Orinoco en de Amazone. Wegens gebrek aan geld en kolonisten kwam het project nooit van de grond.