Gerrit Bolkestein

Nederlands politicus (1871-1956)

Gerrit Bolkestein (Amsterdam, 9 oktober 1871 - Den Haag, 8 september 1956) was een Nederlands politicus. Bolkestein was een oud-inspecteur van het onderwijs, die in 1939 minister van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen (1939-1945) werd in het kabinet-De Geer II en grondlegger van tal van naoorlogse onderwijsvernieuwingen die de karaktervorming en individuele ontwikkeling van het kind centraal zouden stellen.[1] Als een van de weinigen gedurende de gehele Londense periode bleef hij minister.

Gerrit Bolkestein
Gerrit Bolkestein
Geboren 9 oktober 1871
Geboorteplaats Amsterdam
Overleden 8 september 1956
Overlijdensplaats Den Haag
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Vista-kmixdocked.png
Toespraak in 1941 op Radio Oranje gericht aan de Universiteit Utrecht

Bolkestein, die bij zijn benoeming al bijna 68 jaar was, stond bekend als uiterst deskundig op onderwijsgebied, met een vooruitziende blik. In 1939, kort na zijn aantreden als minister, vatte Bolkestein zijn onderwijsvisie samen met de vier kernbegrippen individualisering, zelfstandigheid, inzicht en karaktervorming. Hij riep in 1943 vanuit Londen de studenten op om de loyaliteitsverklaring niet te tekenen. In een andere toespraak op Radio Oranje, in maart 1944, riep hij alle Nederlanders op om geschreven getuigenissen van de bezettingstijd (zoals brieven en dagboeken) te bewaren, deze zouden na de bevrijding worden ingezameld om deze moeilijke periode te documenteren. Deze oproep was voor Anne Frank aanleiding om haar dagboek om te werken voor publicatie.

Na de oorlog was Bolkestein adviseur van de minister van Onderwijs. Tezamen met Maria Montessori ontving hij in 1950 van de Amsterdamse Gemeente Universiteit een eredoctoraat.

Gerrit was de grootvader van Frits Bolkestein.

Voorganger:
B.J.O. Schrieke
Minister van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen
1939-1945
Opvolger:
G. van der Leeuw
Zie de categorie Gerrit Bolkestein van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.