Gebruiker:Benniebear/Kladblok

Evie Sands (Brooklyn, New York, 18 juli 1946) is een Amerikaanse zangeres, songwriter en muziekant.

Evie Sands
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Geboren Brooklyn, New York
Land Amerika
Werk
Jaren actief 1963 - heden
Genre(s) Pop, rock, blues, folk, americana, indie rock
Beroep Singer-songwriter, zangeres
Instrument(en) gitaar, zang
Label(s) Blue Cat, Cameo-Parkway, A&M, RCA, Train Wreck
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

CariereBewerken

1960sBewerken

Evie Sands werd geboren in een muzikale familie, haar moeder was zangeres, en leerde al op jonge leeftijd verschillende instrumenten bespelen. Ze werd dan ook gestimuleerd om haar zich te ontwikkelen als zangeres en songwriter. Al in 1963, op 17 jarige leeftijd, bracht ze haar eerste singel uit : "The Roll / My Dog" (ABC-Paramount-1963)[1] ,en in 1964 volgde "Danny Boy I Love You So" / "I Was Moved" (Gold 215/1964)[2]

Begin jaren 60 lukt het haar om binnen te komen in de wereld van de songwriters fabriek van de Brill Building, ze zingt geregeld demo's in bij schrijver en producer Teddy Vann. Haar eerste single The Roll uit 1964 is geschreven en geproduceerd door Vann.

In 1965 tekend ze een platencontract bij Blue Cat Records, onderdeel van Red Bird het platenlabel van de bekende songwriters en producers Lieber & Stoller Hierna komt ze in contact met songwriters Al Gorgoni & Chip Taylor beide werkzaam in de Brill Building als songwriters en producers. Chip Taylor vertelde over de samenwerking in een interview met Spectropop[3], hij zag een jonge meisje van 15 jaar af en toe naar het kantoor van Teddy Vann gaan. Hij vond dat wat ze zong niet zo mooi, maar vond haar stem geweldig, en zou graag met haar willen samen werken.

Al Gorgoni kreeg de opdracht om wat nummers op te nemen met Evie, en begon te schrijven met Chip Taylor. Het eerste nummer wat Evie opnam met de beide heren was 'Take Me For A Little While' van bevriende songwriter Trade Martin, de single werd in juli 1965 uitgbracht op het Blue Cat Records. De single werd geproduceerd door Gorgoni & Taylor, en de verwachtingen van de platenmaatschappij waren hoog. De test persing van de single werd opgestuurd naar 4 verschillende plekken. Voor dat de single fatsoenlijk in de winkel lag,kwam iemand met een test persing van de single de Chess opnamestudio's binnen, waar zangeres Jackie Ross met een opnamesessie bezig was, met de mededeling dat iedereen dit moest horen. De sessie werd gestopt, en ze namen ter plekke een eigen versie van het nummer 'Take Me For A Little While' op. Twee dagen later werd de single uitgebracht, terwijl de versie van Evie Sand pas de week er op in de winkels zou liggen. Mede dank zij het feit dat Chess een grotere organisatie was en meer promotie kon maken, en vanwege het feit dat Jackie Ross net was doorgebroken met haar hit "Selfish One", werd Ross haar uitvoering vaker aangevraagd. Tegen de tijd dat Chess de single terug trok uit de verkoop op last van de rechter, was het kwaad al geschied, en had de start van Evie's cariere al een terugslag, voor hij goed en wel van start was.[4]

Door het hele gedoe met Take Me For A little While sneeuwde de opvolger in december 1965 "I Can't Let Go" / "You've Got Me Up Tight" (Blue Cat 122/1965), ditmaal wel geschreven door Gorgoni & Taylor, een beetje onder, de Britse band The Hollies pikken het nummer op hebben er in de zomer van 1966 een wererldhit mee.[5]

Evie tekent in 1966 bij Cameo-Parkway, maar blijft samen werken met Gorgoni/Taylor. In 1967 schreef Taylor het nummer "Angel of the Morning", dat een single werd voor Evie op het Cameo-label in juni 1967. Het nummer was de meest aangevraagde plaat op de radiostations door heel de VS. Binnen twee weken werden tienduizend exemplaren verkocht en het nummer was op weg naar een nummer 1-positie. Toen ging Cameo-Parkway failliet. Eind 1967 werd het platenlabel van de beurs gehaald en opgekocht door Allen Klein, die de naam veranderde in ABKO Records. Omdat niet voldaan kon worden aan de vraag van de single, was de mogelijkheid op een hit verkeken.[6] Precies een jaar erna heeft de relatief onbekende Merrilee Rush er wel een wereldhit mee, ook in Nederland.[7]

Mid-jaren 60 is Evie Sands te zien in verschillende muziekshows, zoals The Tonight Show, The Johnny Cash Show ,[8], The Joey Bishop Show,[9] The Glen Campbell Goodtime Hour[10] & Shindig!. Toch duurt het tot 1969 dat ze eindelijk haar hit heeft, met het nummer "Any Way That You Want Me", uitgebracht op het A&M label. Het nummer is wederom geschreven door Chip Taylor in 1966 en al eerder een hit geweest voor The Troggs en The American Breed. De single bereikte de 53ste positie in de Billboard Hot 100, en goed voor een half miljoen verkochte exemplaren.[11]

Het zelfde jaar neemt ze het nummer "Maybe Tomorrow" op, in opdracht van Quincy Jones, voor de soundtrack van de film "John and Mary."

1970sBewerken

De zeventiger jaren beginnen met haar debuut album : " Any Way That You Want Me" op het A&M label. Het album word geproduceerd door Al Gorgoni & Chip Taylor, en bevat een nummer van haar eigen hand, "It's This I Am", het nummer word echter geen hit. de volgende single But You Know I Love You / Maybe Tomorrow bereikt de 30ste positie in de Billboard Adult Contemporary chart.

In maart 1971 werd een nieuw album aangekondigd, maar bleef toch uit. In plaats daarvan was er 4 jaar radio stilte, tot 1974. In dat jaar verscheen haar album Estate Of Mind geproduceerd door het duo Dennis Lambert en Brian Potter.

Externe LinksBewerken

  1. Eva Sands "The Roll / My Dog" (ABC-Paramount-1963)
  2. Eva Sands "Danny Boy I Love You So" / "I Was Moved" (Gold 215/1964)
  3. Interview Chip Taylor met Spectorpop
  4. Chip Taylor over Evie Sands
  5. I Can't Let Go van The Hollies in de Nederlandse Top 40
  6. Interview met Chip op SpectroPop
  7. "Angel of the Morning" in de Nederlandse charts
  8. The Johnny Cash Show Episode #1.2 (1969) op IMDB
  9. The Joey Bishop Show Episode #4.10 (1969) op IMBD
  10. The Glen Campbell Goodtime Hour on IMBD
  11. Biografie Evie Sands