Frans Bromet

Nederlands director of photography

Frans Bromet (Amsterdam, 29 augustus 1944) is een Nederlands programmamaker en cameraman.

Frans Bromet
Frans Bromet bij ArtTube on Stage 01.jpg
Geboren 29 augustus 1944
Geboorteplaats Amsterdam
Beroep programmamaker en cameraman
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Media
Leader van het televisieprogramma hé frans hé stef (2015)

BiografieBewerken

Bromet studeerde aan de Nederlandse Filmacademie in Amsterdam. Tijdens zijn studie richtte hij samen met Jan de Bont, René Daalder, Rem Koolhaas en Kees Meyering de filmgroep 1,2,3 enzovoort op. Ze maakten in 1965 samen de korte film 1,2,3 Rhapsodie, die bestond uit vijf sketches waarin ze om beurten de rol van acteur, cameraman, regisseur en scenarioschrijver voor hun rekening namen.

Begonnen als cameraman van onder andere films als Ciske de Rat en Op hoop van zegen, maakte Bromet later de overstap naar het maken van documentaires waarbij hij vanachter de camera als interviewer fungeert.

Bromets nasale en wat slepende stem en droge opmerkingen zijn zijn handelsmerk.

In 2017 kreeg hij de Ere Zilveren Nipkowschijf voor zijn gehele oeuvre.[1]

PersoonlijkBewerken

Bromet is getrouwd, heeft drie kinderen en woont in Ilpendam waar in het voormalig gemeentehuis van Ilpendam ook zijn televisieproductiebureau is gevestigd. Bromet is de vader van GroenLinks-Tweede Kamerlid Laura Bromet.

WerkBewerken

Filmografie (selectie)Bewerken

Televisieprogramma's door BrometBewerken

  • Buren
  • De bezem door de Wallen
  • Gemeenschap & goederen
  • De nalatenschap
  • Failliet of niet
  • De verbouwing
  • Meeste stemmen gelden
  • Late Liefde (tweeluik)
  • Alles te koop
  • Het water komt
  • De winkelwagen
  • Dier Vermist
  • Het leven van Gied Jaspars
  • Kerk te koop
  • Gedeelde kinderen
  • Het Geheim van de Zonnebloem (2010)
  • Aanpakkers (2011) (NTR)
  • Doe-het-zelf zorg (2014) (NCRV)
  • Hé Stef, hé Frans (2015) (VPRO)
  • Muziek op de vlucht (2016)
  • Man in de knoop (2018)
  • Uit Elkaar (2019)
  • Het Israël van Heertje en Bromet (2019)

Overig (selectie)Bewerken

Externe linksBewerken