Hoofdmenu openen

Eduard Johan Niermans (Enschede, 30 mei 1859 - Montlaur, Aude (Frankrijk), 19 oktober 1928) was een beroemde Frans-Nederlandse architect uit de Belle époque.

Eduard Niermans
Eduard Niermans
Eduard Niermans
Persoonsinformatie
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Geboortedatum 30 mei 1859
Geboorteplaats Enschede
Overlijdensdatum 19 oktober 1928
Overlijdensplaats Montlaur (Aude)
Werken
Belangrijke gebouwen Hotel Negresco
Prijzen Legioen van Eer
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Beknopte biografieBewerken

Niermans was het jongste kind van architect Gerrit Doorwaard Niermans (Amsterdam, 1807 - Lonneker, 1871) en zijn vierde vrouw Johanna Margaretha Sangster (1817-1869). Zijn vader was begonnen als timmerman werd hoofd van de weefschool in Goor en sloot zijn loopbaan af als architect.

Eduard studeert architectuur aan de Polytechnische School te Delft (de huidige Technische Universiteit Delft) en behaalt in 1883 de bul. De Delftsche studenten-almanak voor het jaar 1882 vermeldt: ingeschreven als zijnde geen lid van het corps. November 1882 behaalt hij het diploma voor de middelbare opleiding Rechtlijning teekenen en de perspectief M2[1] In 1883 verhuist hij naar de quai d’Anjou in Parijs en woont daar tot 1894 waarna hij verhuist naar de rue de Maubeuge. In 1896 vestigt hij zijn bedrijf aan de Square d’Orléans en de rue Taitbout, op dit laatste adres woont hij ook privé tot 1928. Zijn eerste jaren in Parijs werkt hij als ontwerper van meubels en decoraties voor interieurs. In het bouwkundig weekblad van januari 1887 wordt een ontwerp voor een lamp getoond met een uitgebreide beschrijving door Niermans. In 1887 dient hij een ontwerp in voor het Sociëteitsgebouw in het Haagse Bosch, het wordt niet gekozen.[2] In 1889 wordt hij door de Franse overheid onderscheiden naar aanleiding van zijn bijdrage aan de wereldtentoonstelling van 1889 (ontwerp en inrichting van het Javaanse paviljoen bij de Nederlandse inzending). Hij wordt ridder in de orde van het Legioen van Eer (Ordre national de la Légion d'honneur ) en in de Koninklijke Orde van Cambodja. Na 1890 richt hij zich uitsluitend op architectuur en ontwikkelt hij een geheel eigen stijl waarin de Nederlandse invloeden herkenbaar zijn. Hij heeft een uitgebreide kennis van stijlen uit het verleden en een goed inzicht in wat het publiek verlangt. In 1895 wordt hij als Frans staatsburger genaturaliseerd en wordt lid van de Central Society of Architecture (gesponsord door de beroemde architect Charles Garnier), (In 1905 verandert hij officieel zijn naam van Eduard Johan in Edouard-Jean.) Hij trouwt in 1895 met Louise Marie Héloïse Dewachter (1871-1963). Het echtpaar krijgt drie kinderen: Jean, architect (1897-1989), Hélène (geboren 1901) en Édouard(Parijs, 29-11-1904 - 16-10-1984). In 1909 opent hij het Agence sur la Côte d'Azur aan de boulevard du Mont Boran in Nice. Vanaf die tijd woont hij ook in de Villa des Eucalyptus in Nice een lustoord door hem zelf ontworpen. Édouard-Jean Niermans sterft op 19 oktober 1928 in zijn kasteelwijngaard in Montlaur, hij wordt begraven in Saint-Laurent-du-Var op de begraafplaats Saint Marc op enkele kilometers ten westen van Nice. [3]

OeuvreBewerken

Belangrijkste werken

  • Théâtre Marigny , Avenue des Champs-Élysées, Parijs
  • 1889: Moulin Rouge in het 18e arrondissement van Parijs
  • 1889: Théâtre des Capucines , Boulevard des Capucines in het 8e arrondissement van Parijs
  • 1892-1896: Théâtre de Paris , restauratie
  • 1894: Le Trianon (theater) , Montmartre
  • 1894-1898: Renovatie van het Théâtre Marigny , in het 8e arrondissement van Parijs (vanuit een panorama gebouwd door Charles Garnier)
  • 1899-1900: Koninklijk paleis in Oostende in België voor de Compagnie internationale des Grands Hôtels
  • 1900-1901: appartementengebouw, 12 rue Meynadier in het 19e arrondissement van Parijs
  • 1902-1903: Hotel op 12-14 rue Boucher de Perthes; chalets op 2-4 rue Duquesne; villa's op 29 & 35 avenue du Marechal Foch in Mers-les-Bains (Somme)
  • 1903-1905: Palace Hotel, 1 Avenue of the Empress in Biarritz (Pyrénées-Atlantiques)
  • 1906-1907: Hotel Savoy in Fontainebleau -Avon (Seine-et-Marne)
  • 1908: Hôtel de Paris Monte-Carlo , renovatie
  • 1911-1912: Appartementsgebouw, 37bis Promenade des Anglais in Nice (Alpes-Maritimes)
  • 1911-1913 Hôtel Pyrénées Palace, Bagnères-de-Luchon (Haute-Garonne)
  • 1911-1913: Hôtel Negresco voor Henri Negresco en Alexandre Darracq , Promenade des Anglais in Nice, met de schilders H. Lucas en P. Gervais en de decorateur Barbéris
  • 1912-1915: Park-Palace-gebouw, boulevard des Moulins en avenue Saint-Michel, Monte Carlo , Monaco
  • 1914-1919: Bouw van het théâtre Mogador (operationeel architect), 25 rue de Mogador in het 9e arrondissement van Parijs
  • 1920-1926: Villa du Paradou (later bekend als Villa Le Colombier), 162 Boulevard du Mont-Boron, Nice (voor zichzelf en later zijn dochter, Hélène Niermans)
  • 1926-1929: Villa 18 Avenue du Docteur Roux, Nice, met Jean Nierman
  1. De wekker; nieuwe bijdragen voor het onderwijs jrg 39, 1882, no 89, 08-11-1882
  2. Bouwkundig weekblad, januari 1887
  3. Archives d'architecture du XXe siècle, Volume 1