Hoofdmenu openen

Coco Vandeweghe

tennisspeelster uit de Verenigde Staten

Colleen (Coco) Vandeweghe (New York, 6 december 1991) is een tennisspeelster uit de Verenigde Staten. Ze bereikte in het enkelspel de halve finales van de Australian Open en de US Open en won in 2018 in het damesdubbelspel samen met de Australische Ashleigh Barty de US Open.

Colleen Vandeweghe
Vandeweghe op het WTA-toernooi van Birmingham in 2016
Vandeweghe op het WTA-toernooi van Birmingham in 2016
Persoonlijke informatie
Bijnaam Coco
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Amerikaanse
Geboorteplaats New York, NY, VS
Geboortedatum 6 december 1991
Woonplaats Rancho Santa Fe, CA, VS
Lengte 1,85 m
Profdebuut april 2008
Slaghand rechts, backhand tweehandig
Totaal prijzengeld 7.343.747 US dollar
Coach Craig Kardon, Guy Fritz
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 286–231
Titels 2 WTA, 2 ITF
Hoogste positie 9e (15 januari 2018)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open halve finale (2017)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2014, 2016, 2018)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon kwartfinale (2015, 2017)
Vlag van Verenigde Staten US Open halve finale (2017)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 111–91
Titels 4 WTA, 6 ITF
Hoogste positie 14e (29 oktober 2018)
Olympische Spelen 2e ronde (2016)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open kwartfinale (2016)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2016)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3e ronde (2015)
Vlag van Verenigde Staten US Open winst (2018)
Gemengd dubbelspel
Winst-verliesbalans 18–8
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open finale (2016)
Vlag van Frankrijk Roland Garros kwartfinale (2016)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2016)
Vlag van Verenigde Staten US Open finale (2016)
Portaal  Portaalicoon   Tennis

AchtergrondBewerken

Zij werd geboren als Colleen Hutchins Mullarkey, maar zij veranderde haar achternaam omdat zij met haar vader geen goede betrekkingen onderhoudt.[1] Zij begon op elfjarige leeftijd met het spelen van tennis. Zij komt uit een sportieve familie – haar moeder Tauna Vandeweghe kwam uit voor de Verenigde Staten op de Olympische Spelen van 1976 op het onderdeel zwemmen, en op het onderdeel volleybal in 1984 (zilveren medaille).[2] Haar grootvader Ernie speelde voor de New York Knicks in de jaren 1950 en haar oom Kiki speelde basketbal voor meerdere teams in de NBA.[1] Haar overgrootvader Ernest Van den Weghe emigreerde na de eerste wereldoorlog vanuit het Belgische Olsene naar de Verenigde Staten.[3][4] Vandeweghe debuteerde op het WTA-toernooi van San Diego 2006, waarvoor zij een wildcard had gekregen.

LoopbaanBewerken

EnkelspelBewerken

Vandeweghe speelde in 2006 haar eerste ITF-toernooi in San Diego (VS). Zij stond in 2010 voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Carson (VS) – hier veroverde zij haar eerste titel, door landgenote Kristie Ahn te verslaan. In totaal won zij twee ITF-titels, de andere later dat jaar in El Paso (VS).

Vandeweghe stond in 2012 voor het eerst in een WTA-finale, op het toernooi van Stanford, waar zij als lucky loser tot het hoofdtoernooi was doorgedrongen – zij verloor van landgenote Serena Williams. In 2014 veroverde Vandeweghe haar eerste WTA-titel, op het toernooi van Rosmalen, door de Chinese Zheng Jie te verslaan. Twee jaar later won zij dit toernooi opnieuw.

Haar beste resultaat op de grandslamtoernooien is het bereiken van de halve finale. Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de negende plaats, die zij bereikte in januari 2018.

DubbelspelBewerken

Vandeweghe is in het dubbelspel minder actief dan in het enkelspel. Zij debuteerde in 2007 op het ITF-toernooi van Palm Desert (VS), samen met landgenote Hilary Barte. Zij stond in 2010 voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Phoenix (VS), samen met de Oekraïense Tetiana Luzhanska – hier veroverde zij haar eerste titel, door het Amerikaanse duo Julia Boserup en Sloane Stephens te verslaan. In totaal won zij zes ITF-titels, de laatste in 2015 in Eastbourne (Engeland).

In 2008 speelde Vandeweghe voor het eerst op een WTA-hoofdtoernooi, op het toernooi van Indian Wells, samen met landgenote Melanie Oudin. Zij stond in 2016 voor het eerst in een WTA-finale, op het toernooi van Indian Wells, samen met landgenote Bethanie Mattek-Sands – hier veroverde zij haar eerste titel, door het koppel Julia Görges en Karolína Plíšková te verslaan. Later dat jaar deed zij, met Mattek-Sands aan haar zijde, mee aan de Olympische spelen in Rio de Janeiro – zij bereikten er de tweede ronde. Tot op heden(mei 2018) won zij drie WTA-titels, de meest recente in 2018 in Miami, samen met de Australische Ashleigh Barty.

Haar beste resultaat op de grandslamtoernooien behaalde Vandeweghe in september 2018, toen ze samen met Ashleigh Barty de US Open won. Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de achttiende plaats, die zij bereikte in oktober 2016.

Gemengd dubbelspelBewerken

Tweemaal bereikte Vandeweghe de finale van een grandslamtoernooi: eenmaal op het Australian Open 2016 met de Roemeen Horia Tecău en andermaal op het US Open 2016 met landgenoot Rajeev Ram.

Tennis in teamverbandBewerken

In de periode 2010–2018 maakte Vandeweghe deel uit van het Amerikaanse Fed Cup-team – zij behaalde daar een winst/verlies-balans van 13–5. In 2010 bereikten zij de finale van de Wereldgroep I – zij verloren daar van titelverdediger Italië. In 2017 ging zij met de beker naar huis.

In 2017 kwam zij voor de Verenigde Staten uit op de Hopman Cup, samen met Jack Sock – zij bereikten de finale, maar moesten daar hun meerdere erkennen in het Franse koppel Kristina Mladenovic en Richard Gasquet. In 2018 wagen zij een nieuwe poging, bij afwezigheid van Frankrijk.

Posities op de WTA-ranglijstBewerken

Positie per einde seizoen:

jaar rang
enkelspel
rang
dubbelspel
2007 746
2008 405 960
2009 354 306
2010 114 308
2011 127 244
2012 95 493
2013 110 110
2014 40 195
2015 37 55
2016 37 18
2017 10 63

PalmaresBewerken

Overwinningen op een regerend nummer 1Bewerken

Vandeweghe heeft tot op heden driemaal een partij tegen een op dat ogenblik heersend leider van de wereldranglijst gewonnen (peildatum 27 april 2018):

nr. datum toernooi ronde tegenstandster score
1. 2017-01-22 Australian Open vierde ronde   Angelique Kerber 6-2, 6-3 details
2. 2017-09-06 US Open kwartfinale   Karolína Plíšková 7-6, 6-3 details
3. 2018-04-27 WTA Stuttgart kwartfinale   Simona Halep 6-4, 6-1 details

WTA-finaleplaatsen enkelspelBewerken

nr. finale toernooi ondergrond tegenstandster score
gewonnen finales
1. 2014-06-21   WTA Rosmalen gras   Zheng Jie 6-2, 6-4 details
2. 2016-06-12   WTA Rosmalen gras   Kristina Mladenovic 7-5, 7-5 details
verloren finales
1. 2012-07-15   WTA Stanford hardcourt   Serena Williams 5-7, 3-6 details
2. 2017-08-06   WTA Stanford hardcourt   Madison Keys 6-7, 4-6 details
3. 2017-11-05   Elite Trophy hardcourt (i)   Julia Görges 5-7, 1-6 details
4. 2018-04-29   WTA Stuttgart gravel (i)   Karolína Plíšková 6-7, 4-6 details

WTA-finaleplaatsen dubbelspelBewerken

nr. finale toernooi ondergrond partner tegenstandsters score
gewonnen finales vrouwendubbelspel
1. 2016-03-19   WTA Indian Wells hardcourt   Bethanie Mattek-Sands   Julia Görges
  Karolína Plíšková
4-6, 6-4, [10-6] details
2. 2017-08-06   WTA Stanford hardcourt   Abigail Spears   Alizé Cornet
  Alicja Rosolska
6-2, 6-3 details
3. 2018-04-01   WTA Miami hardcourt   Ashleigh Barty   Barbora Krejčíková
  Kateřina Siniaková
6-2, 6-1 details
4. 2018-09-09   US Open hardcourt   Ashleigh Barty   Tímea Babos
  Kristina Mladenovic
3-6, 7-6, 7-6 details
verloren finales vrouwendubbelspel
1. 2016-08-21   WTA Cincinnati hardcourt   Martina Hingis   Sania Mirza
  Barbora Strýcová
5-7, 4-6 details
verloren finales gemengd dubbelspel
1. 2016-01-31   Australian Open hardcourt   Horia Tecău   Jelena Vesnina
  Bruno Soares
4-6, 6-4, [5-10] details
2. 2016-09-09   US Open hardcourt   Rajeev Ram   Laura Siegemund
  Mate Pavić
4-6, 4-6 details
3. 2017-01-07   Hopman Cup hardcourt (i)   Jack Sock   Kristina Mladenovic
  Richard Gasquet
1–2 details

Gewonnen ITF-toernooien enkelspelBewerken

nr. finale toernooi ondergrond tegenstandster in finale score dotatie
1. 2010-05-30   Carson hardcourt   Kristie Ahn 6-1, 6-3 $50.000
2. 2010-06-13   El Paso hardcourt   Ryoko Fuda 6-2, 6-1 $25.000

Gewonnen ITF-toernooien dubbelspelBewerken

nr. finale toernooi ondergrond partner tegenstandsters in finale score dotatie
1. 2010-11-14   Phoenix hardcourt   Tetiana Luzhanska   Julia Boserup
  Sloane Stephens
7-5, 6-4 $75.000
2. 2013-04-28   Charlottesville gravel   Nicola Slater   Nicole Gibbs
  Shelby Rogers
6-3, 7-6 $50.000
3. 2013-09-22   Albuquerque hardcourt   Eléni Daniilídou   Melanie Oudin
  Taylor Townsend
6-4, 7-8 $75.000
4. 2013-09-29   Las Vegas hardcourt   Tamira Paszek   Denise Muresan
  Caitlin Whoriskey
6-4, 6-2 $50.000
5. 2013-11-03   New Braunfels hardcourt   Anna Tatishvili   Asia Muhammad
  Taylor Townsend
3-6, 6-3, [13-11] $50.000
6. 2015-06-04   Eastbourne gras   Shelby Rogers   Jocelyn Rae
  Anna Smith
7-5, 7-6 $50.000

Gewonnen juniorentoernooien enkelspelBewerken

nr. finale toernooi ondergrond tegenstandster in finale score graad
1. 2008-09-07   US Open hardcourt   Gabriela Paz 7-6, 6-1 A

Resultaten grote toernooienBewerken

EnkelspelBewerken

toernooi 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 1R 1R 3R 1R HF 1R
Roland Garros 1R 1R 2R 1R 2R 1R 2R
Wimbledon 1R 1R 1R 2R KF 4R KF 1R
US Open 1R 1R 2R 1R 2R 2R 2R 1R HF 1R
Premier Mandatory
Indian Wells 2R 1R 2R 3R 3R 2R 3R
Miami 1R 1R 1R 4R 1R 3R 2R 2R
Madrid l.c. 2R 1R KF 1R
Peking l.c. 1R 1R 1R 2R 1R
Premier Five
Dubai/Doha 1R 3R 1R
Rome 1R 1R
Montreal/Toronto KF 1R 1R
Cincinnati 1R 2R 2R 1R 1R
Tokio/Wuhan KF 2R 3R KF 1R 1R
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t. g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 0 0 0 1 0 1 0 0
eindejaarsranking 405 354 114 127 95 110 40 37 37 10 104

DubbelspelBewerken

toernooi 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
grandslamtoernooien
Australian Open 1R KF 2R 1R
Roland Garros 1R 1R 2R 1R 1R
Wimbledon 3R 1R
US Open 1R 2R 2R 2R HF HF 1R W
Premier Mandatory
Indian Wells 1R 1R F 1R 1R
Miami 2R W 1R W
Madrid l.c. 1R KF
Peking l.c. 1R 1R
Premier Five
Dubai/Doha 1R
Rome
Montreal/Toronto
Cincinnati l.c. KF F 2R
Tokio/Wuhan 1R 2R 2R
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t. 2R g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 0 0 0 0 0 1 1 2
eindejaarsranking 960 306 308 244 493 110 195 55 18 63 14

Gemengd dubbelspelBewerken

toernooi 2011 2016 2017
  Australian Open F
  Roland Garros KF 1R
  Wimbledon 2R
  US Open 1R F HF

Externe linksBewerken