Hoofdmenu openen
Bruce Foxton in 2007 bij een concert met de tribute-band From The Jam

Bruce Douglas Foxton (1 september, 1955, Woking, Surrey) is een Brits bassist, zanger en songschrijver. Hij is vooral bekend van The Jam waaraan hij samen met drummer Rick Buckler een even belangrijke bijdrage leverde als voorman Paul Weller.

BiografieBewerken

The JamBewerken

Foxton groeide op met twee oudere broers in Sheerwater, een buitenwijk van Woking. Op school raakte hij geïnteresseerd in voetbal en technisch tekenen. In 1972 ging Foxton van school om samen met zijn broer Derek in een drukkerij te gaan werken. Hij vormde een personeelsband die echter weinig vooruitgang boekte, vandaar dat hij zich aan bij The Jam aansloot ; dit ondanks zijn aanvankelijke bezwaar tegen de covers van oude hits die destijds op het repertoire stonden.

Foxton speelde in eerste instantie gitaar en Paul Weller bas, maar na het vertrek van gitarist Steve Brookes wisselden ze van instrument. Gedurende zijn tijd bij The Jam schreef en zong Foxton ook enkele nummers waaronder News of the World uit 1978 en Smithers-Jones dat in twee versies werd opgenomen; respectievelijk als B-kant van When You're Young uit 1979 en als albumtrack op Setting Sons. In deze periode ontdekte hij ook The Vapors; deze kortstondige new wave-band opende in mei 1979 tweemaal voor The Jam en een hit scoorde met Turning Japanese.

 
The Jam in 1982

The Jam werd geassocieerd met de punkgolf en de Modrevival, maar vanaf raakte hun muziek beïnvloed door de soulplaten uit Wellers jeugd; dit resulteerde onder meer in de hit Town Called Malice en het bijbehorende album The Gift die beiden ook buiten het Verenigd Koninkrijk succesvol waren. Toch kregen Foxton en Buckler medio 1982 adembenemend en broodrovend nieuws; Weller had besloten om The Jam op het hoogtepunt op te heffen en zijn soulaspiraties voort te zetten met The Style Council. Foxton vatte dit slecht op en liep boos weg tijdens de opnamen voor de videoclip van de single The Bitterest Pill (I Ever Had to Swallow); uiteindelijk keerde hij terug voor de afscheidstournee die tot 11 december 1982 duurde.

Solocarrière IBewerken

Foxton bracht in de zomer van 1983 zijn eerste solosingle uit; Freak was met een 23e plaats in de Britse hitlijst ook meteen zijn succesvolste. In mei 1984 verscheen het album Touch Sensitive dat het in kritisch en commercieel opzicht moest afleggen tegen het Style Council-debuut Café Bleu.

Foxton concentreerde zich daarna op een carrière als sessiemuzikant; zo speelde hij in 1988 speelde hij op een album van The Rhythm Sisters.

Samenwerkingen met Rick BucklerBewerken

Ondertussen bleef Foxton contact houden met Buckler; in 1986 brachten ze samen met zanger/gitarist Jimmy Edwards een single uit onder de naam Sharp, en in 1994 werkten ze mee aan The Jam: Our Story waarin zij hun kant van het verhaal vertelden. In 2007 sloot Foxton zich aan bij Buckler's tribute-band The Gift die daarbij tot From The Jam werd herdoopt. In december 2007 namen ze een dvd op in de Londense Astoria. Buckler haakte in 2009 af en is nu manager.

Stiff Little FingersBewerken

In 1990 trad Foxton toe tot de heropgerichte punkband Stiff Little Fingers; hij kwam in de plaats van Ali McMordie, schreef diverse songs samen met zanger Jake Burns, vertolkte bij concerten zijn Smithers-Jones en verving Russel Emanuel als manager. In 2006 kwam er na vijftien jaar en vijf albums een einde aan zijn Stiff Little Fingers-periode door de terugkeer van McMordie.

Weerzien met WellerBewerken

In 2006 stond Foxton in het voorprogramma van The Who als lid van de supergroep Casbah Club (met o.a. Pete Townshends broer Simon en leden van de band Big Country); Weller was ook aanwezig en backstage kwam het na 24 jaar tot een verzoening. Ze steunden elkaar bij het verlies van een dierbare; Foxton verloor begin 2009 zijn vrouw Pat aan borstkanker en kwam op 5 mei naar de begrafenis van Wellers vader die meer dan dertig jaar de rol van manager vervulde. Ook speelde Foxton mee op twee nummers van Wellers album Wake Up the Nation dat in april 2010 uitkwam. Een maand later, op 25 mei, was hij te gast bij het concert van Weller in de Royal Albert Hall; naast het nieuwe Fast Car/Slow Traffic speelden ze de Jam-klassiekers The Eton Rifles en The Butterfly Collector.

Solocarriere IIBewerken

In oktober 2012 bracht Foxton met crowdfunding zijn tweede soloalbum uit; Back in the Room was medegeschreven met From The Jam-leden Russell Hastings (zanger) en Mark Brzezicki (drummer) en bevatte gastbijdragen van onder meer Weller die op drie nummers meespeelde.

Deze samenwerkingen kregen vier jaar later een vervolg op Smash The Clock dat lovend ontvangen werd door de pers. "Dit is het beste album dat Weller nooit heeft gemaakt" schreef het online magazine Get Ready To Rock.

In 2017 toerden Foxton en Hastings als From The Jam ter gelegenheid van het veertigjarig platenjubileum van The Jam.