Hoofdmenu openen

Begraafplaats Emaus

begraafplaats in Vlaardingen, Nederland

Begraafplaats Emaus is een begraafplaats in Vlaardingen die in 1823 in gebruik is genomen. Het was een van de eerste begraafplaatsen met een rooms-katholiek deel ten noorden van de grote rivieren.

Inhoud

BrandweermonumentBewerken

Op de begraafplaats is een monument voor vijf brandweerlieden die op 9 februari 1951 om het leven kwamen, toen een brandweerauto, gehinderd door de rookontwikkeling, te water raakte in de Koningin Wilhelminahaven. Er woedde een grote brand in een sleepboot en in een plas olie die op het water dreef.[1]

OorlogsgravenBewerken

Op de begraafplaats is een erehof met daarin:

  • Geuzengraven. Er zijn gedenkstenen voor "Geuzen" die hier herbegraven zijn (Reijer Bastiaan van der Borden, Nicolaas Arie van der Burg, Jacob van der Ende, Jan Kijne, Arij Kop en Johannes Jacobus Smit) en gedenkstenen voor "Geuzen" die elders begraven zijn. De Geuzen waren verzetslieden die in de gevangenis van Scheveningen vastzaten en op 13 maart 1941 op de Waalsdorpervlakte zijn gefusilleerd . Bij de Geuzengraven staat een regel uit Psalm 43:4 Dan ga ik op tot Gods altaren. Dit zongen de Geuzen vlak voor ze op de Waalsdorpervlakte werden gefusilleerd. Elk jaar op 13 maart worden de Geuzen herdacht. Na een kranslegging bij het eregraf volgt een stille tocht naar het Geuzenmonument op de Markt in Vlaardingen
  • Er zijn enige graven uit de Gemenebest[2] (eigenlijk een grafsteen voor drie Britse militairen).
  • Het graf van een Nederlandse militair die tijdens de oorlog omgekomen is. Deze grafsteen wordt onderhouden door de Oorlogsgravenstichting.
  • Het Indiëmonument, een monument dat Vlaardingers die in Nederlands-Indië zijn gesneuveld herdenkt.
  • Het Digitaal Oorlogsmonument Vlaardingen[3]. Dit is een gedenkbord met een koppeling aan een website die tot doel heeft iedereen die omgekomen is in de Tweede Wereldoorlog en een verbinding had met Vlaardingen, te herdenken.

Treurende vrouwBewerken

Op de begraafplaats staat een bronzen beeldje van een treurende vrouw (40 centimeter hoog), gemaakt door de Belgische kunstenaar Willy Kreitz. Dit beeldje is een eerbetoon aan alle vrouwen die tijdens de Tweede Wereldoorlog hun man of kinderen zijn verloren.

AfbeeldingenBewerken

Externe koppelingenBewerken

Zie ookBewerken