Bartolomeo Rastrelli

Russisch architect (1700-1771)
Bartolomeo Rastrelli
Het zomerpaleis in Sint-Petersburg in 1756

Francesco Bartolomeo Rastrelli (Russisch: Франческо Бартоломео Растрелли) (Parijs, 1700 - Sint-Petersburg, 29 april 1771) was een Russisch-Italiaans architect. Met grote monumenten in laatbarokke stijl bepaalde hij mee het aanzicht van Sint-Petersburg. Ook in Moskou, Kiev en andere Russische steden was hij werkzaam. Zijn bekendste werk is het Winterpaleis.

LevenBewerken

Rastrelli kwam naar Sint-Petersburg in 1716 in het gezelschap van zijn vader Carlo, een beeldhouwer. Zijn eerste grote opdracht kreeg hij vijf jaar later van prins Dimitrie Cantemir. Tsarin Anna van Rusland maakte Rastrelli bij haar aantreden in 1730 hofarchitect en ook onder Elisabeth van Rusland bleef hij in de bovenste schuif liggen. Hij verliet de strenge stijl en de torenspitsen die onder Peter de Grote ingang hadden gevonden voor een meer feestelijke esthetiek met tweekleurige gevels en veel verguldsel. Hoewel hij soms tot de rococo wordt gerekend, ging hij niet mee in de lichte curven en is het correcter te zeggen dat hij tot de Elisabethaanse barok behoorde, een meer solide stijl die elementen uit de Russische traditie overnam en tot een originele synthese versmeedde.

Catharina de Grote beschouwde de barok als een verouderde slagroomstijl en bracht bij haar troonbestijging in 1762 haar eigen architect Antonio Rinaldi mee. Rastrelli's glorieperiode kwam ten einde. De piramidale klokkentoren van het Smolnyklooster, die de hoogste van het land moest worden, kon hij niet realiseren. Hij trok zich terug naar Koerland, waar hij nog enkele paleizen bouwde.

Selectie van werkenBewerken



  Zie de categorie Francesco Bartolomeo Rastrelli van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.