Hoofdmenu openen

Barbican Centre

kunstmuseum in het Verenigd Koninkrijk

Het Barbican Centre, ook wel the Barbican, is een centrum voor podiumkunsten (performing arts centre) en andere vormen van kunst in Londen, Engeland. Het muziek-, theater- en filmcomplex ligt aan Beech Street in de City of London. Het gebouw in de stijl van het brutalisme dateert uit 1982 en maakt deel uit van het Barbican Estate, dat sinds 2001 een grade II* listed building is. Het Barbican Centre is met ongeveer 3300 zitplaatsen in drie zalen een van de grotere theatercomplexen in Europa.[1] Het biedt onder andere huisvesting aan het London Symphony Orchestra, het BBC Symphony Orchestra en de Royal Shakespeare Company en omvat daarnaast enkele bioscoopzalen, een openbare bibliotheek en een aantal expositieruimtes.

Barbican Centre
Logo van het Barbican Centre
Logo van het Barbican Centre
Opgericht 1982
Locatie Londen, City of London
Personen
Directeur Nicholas Kenyon (algemeen directeur), Louise Jeffreys (artistiek directeur)
Medewerkers hoofdprogrammeurs: Huw Humphreys (muziek), Toni Racklin (theater), Jane Alison (beeldende kunst)
Gebouw
Architect Chamberlin, Powell & Bon
Gebouwd jaren '70
Overig
Aantal zalen Barbican Hall: 1,943
Barbican Theatre: 1,156
The Pit: 200
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Inhoud

GeschiedenisBewerken

 
Overzicht van het Barbican-complex

Bouw BarbicanBewerken

De bouw van het Barbican Estate, waarvan het Barbican Centre deel uitmaakt, ging in 1965 van start en was in 1969 grotendeels voltooid. De naam verwijst naar een barbacane, een term uit de vestingbouw. De architecten, Chamberlin, Powell en Bon, ontwierpen voor het in de Tweede Wereldoorlog grotendeels verwoeste gebied een stedelijk centrum in de stijl van het brutalisme. Het gebouwencomplex, grotendeels gebouwd in ruw beton, heeft een ingewikkelde plattegrond met diverse ingangen en verbindingsroutes op verschillende niveaus.

Aan de bouw van het Barbican Centre ging een lange periode van voorbereidingen vooraf, waarbij met name de financiering een hinderpaal bleek. De eerste plannen voor een kunstencentrum op deze site dateerden van 1955. Vanaf 1960 waren de Royal Shakespeare Company (RSC) en het London Symphony Orchestra (LSO) betrokken bij de planning. Pas in 1971 kon de bouw van start gaan en op 3 maart 1982 werd het Barbican Centre geopend door koningin Elizabeth.[2] Het complex is eigendom en wordt geëxploiteerd door de City of London Corporation, de op twee na grootste financier van de kunsten in het Verenigd Koninkrijk. Het gebouw kostte £161 million en werd gepresenteerd als "een gift van de stad Londen aan de natie". Het was vanaf het begin controversieel en werd in 2003 gekozen tot "lelijkste gebouw in Londen", ondanks dat het in 2001 een grade II* listed building was geworden.[3][4]

 
Panoramafoto van de entreehal

Verdere ontwikkelingBewerken

Halverwege de jaren '90 werd het complex 'aangekleed' met beelden en decoratieve elementen die deden denken aan de arts-and-craftsbeweging. Tien jaar later vonden opnieuw aanpassingen plaats, waarbij onder andere een voetgangersbrug naar Silk Street werd toegevoegd, de bewegwijzering werd aangepast en de meeste decoratieve elementen verdwenen. Centraal in het verhoogd aangelegde voetgangersgebied ligt een vijver, Lake genoemd, en een groot terras. Tegen de toneeltoren zijn glazen kassen gebouwd, waarin subtropische planten in hoge betonnen bakken gedijen.

Over de akoestiek van de grootste zaal, de Barbican Hall, zijn de meningen verdeeld. Volgens sommigen is die te droog voor grootschalige concerten.[5] In 1994 en 2001 verbeterde de akoestiek door een aantal aanpassingen.

De schouwburgzaal werd speciaal gebouwd voor de Royal Shakespeare Company, maar artistiek directeur Adrian Nobel besloot in 2002 het huurcontract niet te verlengen omdat het gezelschap meer wilde reizen en de beschikbare ruimte in het Barbican Centre niet voldeed.[6] Het theater verlengde daarna de internationale programmering, Barbican International Theatre Events, die voorheen ook al meer dan de helft van de seizoensprogrammering uitmaakte.[7] In 2009, 2011 en 2013 speelde Toneelgroep Amsterdam drie verschillende voorstellingen in het Barbican. In januari 2013 kondigde de nieuwe artistiek directeur van de RSC, Greg Doran, aan dat zijn gezelschap zou terugkeren naar het Barbican Theatre.

Het Barbican Centre nuBewerken

 
Bernard Haitink en het LSO in de Barbican Hall in juni 2011

Het Barbican Centre bestaat uit:

Officieel geen deel uitmakend van het Barbican Centre, maar wel in hetzelfde gebouwencomplex ondergebracht, zijn:

  • Barbican Film: 3 bioscoopzalen met 288 en tweemaal 156 stoelen
  • Barbican Library: een van de grootste openbare bibliotheken in Londen met bijzondere collecties op het gebied van muziek en kunst, en onder andere twee gratis te gebruiken piano's
  • 7 conferentieruimtes
  • 2 beursruimtes
  • 3 restaurants

De Guildhall School of Music and Drama ligt naast het Barbican Centre. De concertzaal van de school wordt regelmatig gebruikt voor uitvoeringen die door het Barbican Centre geprogrammeerd worden.

Foto's exterieurBewerken

Foto's interieurBewerken

Zie ookBewerken