Articulatie

(Doorverwezen vanaf Articulator (fonetiek))

Articulatie is de beweging in de mond- en keelholte ten behoeve van spraakproductie. Dit gebeurt hoofdzakelijk met de tong, de lippen, de kaak en het verhemelte. Articulatiebewegingen kunnen zowel op in- als uitademing, met en zonder stemgeving, plaatsvinden.

ArticulatorenBewerken

Articulatoren worden in de taalkunde gebruikt om aan te duiden welke delen van de mond werkzaam zijn in het produceren van bepaalde klanken.

Hierin onderscheiden we actieve en passieve articulatoren.

  • De actieve articulatoren zijn de lippen, tong en huig, die in beweging kunnen worden gebracht. Tijdens het spreken kunnen de actieve articulatoren bijna of helemaal tegen de passieve articulatoren worden aangedrukt, waardoor de lucht uit de longen door een bepaalde opening wordt gedrukt en een bepaalde klank vormt.

Articulatie in de muziekBewerken

Articulatie in de muziek heeft tevens met de "dictie" van een enkele toon te maken en met de manier waarop opeenvolgende tonen met elkaar verbonden worden. De klinkende lengte van de toon ten opzichte van de genoteerde toon wordt door middel van articulatietekens duidelijk gemaakt. De afbeelding hieronder geeft daar een voorbeeld van. Daarbij speelt ook de aanzet van de toon een rol: een scherpere aanzet geeft een meer geprononceerde articulatie.

 

Zie ookBewerken