Arnold Layne

lied van Pink Floyd

Arnold Layne is de debuutsingle van de Britse rockband Pink Floyd uit 1967 en is geschreven door zanger Syd Barrett.

Arnold Layne
Single van:
The Pink Floyd
B-kant(en) Candy and a Currant Bun
Uitgebracht 10 maart 1967
Soort drager Vinyl (7")
Opname 29 januari en 27 februari 1967
Genre Psychedelische pop
Psychedelische rock
Duur 2:57
Label EMI Columbia
Schrijver(s) Syd Barrett
Producent(en) Joe Boyd
Hoogste positie(s) in de hitlijsten
The Pink Floyd
  1967
Arnold Layne
  1967
See Emily Play
Portaal  Portaalicoon   Muziek

AchtergrondBewerken

Het titelkarakter van een nummer is een travestiet die vaak vrouwelijke kleren en ondergoed van waslijnen steelt. Volgens Roger Waters was het nummer gebaseerd op een echte persoon:

Zowel mijn moeder als die van Syd hadden studenten als huurders omdat er een meisjesschool verderop in de straat stond, dus waren er constant bh's en onderbroeken op onze waslijnen en 'Arnold' of wie hij ook mocht zijn had delen van onze waslijnen.

Het nummer duurde vaak tien tot vijftien minuten tijdens liveoptredens, met verlengde instrumentale passages. De band wist echter dat het nummer moest worden ingekort tot drie minuten om als single uitgebracht te kunnen worden. Hoewel opgenomen op een 4-sporen recorder bestaat er geen echte stereo-mix van het nummer.

VideoclipBewerken

Een zwart-witte promotionele film voor "Arnold Layne" werd gemaakt aan het eind van februari 1967 en geregisseerd door Derek Nice. In de video zijn de leden van de band te zien die een mannequin verkleden voordat ze deze naar een strand brachten. Deze videoclip, die £2000 kostte, zou worden uitgezonden op Top of the Pops, maar dit werd geannuleerd nadat het nummer uit de hitlijsten verdween. Op 29 april 1967 werd een nieuwe videoclip gemaakt vlak bij de St Michael's Church in Highgate. Het bevat de enige bekende beelden waarin Barrett het nummer playbackt.

MuzikantenBewerken

TracklijstBewerken

  1. "Arnold Layne" - 2:57
  2. "Candy and a Currant Bun" - 2:38

HitnoteringenBewerken

In 1971 behaalde "Arnold Layne" de hitlijsten in Nederland met "If" op de B-kant.

Nederlandse Top 40Bewerken

Hitnotering: 13-02-1971 t/m 27-02-1971
Week: 1 2 3
Positie: 36 30 35 uit

Nationale Hitparade top 50 / Single Top 100Bewerken

Hitnotering: 20-02-1971 t/m 27-02-1971
Week: 1 2
Positie: 24 24 uit

Radio 2 Top 2000Bewerken

Nummer met notering(en)
in de NPO Radio 2 Top 2000[noot 1]
'99'00'01'02'03'04'05'06'07'08'09'10'11'12'13'14'15'16'17'18'19'20'21
Arnold Layne ----------1073129811781298115713221612-1945--- -
  1. Een getal geeft de plaats aan, een '-' dat het nummer niet genoteerd was en een '?' betekent dat de notering nog niet verwerkt is. Een vetgedrukt getal geeft aan dat dit de hoogste notering betreft.

Liveversie David GilmourBewerken

David Gilmour
Single van:
David Gilmour met Richard Wright en David Bowie
Van het album:
Remember That Night
B-kant(en) Dark Globe
Uitgebracht 26 december 2006
Soort drager cd
Opname 29 mei 2006 (track 1); 30 mei 2006 (track 2); 27 juli 2006 (track 3)
Genre Psychedelische rock
Duur 3:30 (met David Bowie)
3:23 (met Richard Wright)
Label EMI
Schrijver(s) Syd Barrett
Producent(en) David Gilmour
Hoogste positie(s) in de hitlijsten
Singletijdbalk van David Gilmour
2006
Smile
  2006
Arnold Layne
  2015
Rattle That Lock
Singletijdbalk van David Bowie
2004
Rebel Never Gets Old
  2006
Arnold Layne
  2011
Golden Years David Bowie vs KCRW
Portaal      Muziek

David Gilmour zong het nummer onverwacht op zijn solotournee ter promotie van zijn album On an Island tussen 17 april en 31 mei 2006, kort voor het overlijden van Barrett. Deze versie van het nummer werd gezongen door Richard Wright.

Na het overlijden van Barrett, in juli 2006, verschenen op 26 december 2006 twee liveversies van het nummer tijdens de show in de Royal Albert Hall op single en bereikte de negentiende plaats in het Verenigd Koninkrijk naast een tweede plaats in Italië en een zevende positie in Denemarken. Een van de versies had gastvocalen van David Bowie. Beide versies staan op de dvd Remember That Night van Gilmour, met Bowies versie op disc 1 en Wrights versie als bonusnummer op disc 2.

TracklijstBewerken

  1. "Arnold Layne" (met David Bowie) - 3:30
  2. "Arnold Layne" (met Richard Wright) - 3:23
  3. "Dark Globe" - 2:23

MuzikantenBewerken

Optreden in 2007Bewerken

Op 10 mei 2007 trad Pink Floyd, met David Gilmour, Nick Mason en Richard Wright, op tijdens de herdenking aan Syd Barrett in The Barbican in Londen, georganiseerd door Joe Boyd. Dit was tevens het laatste concert van Wright. Aan het eind van de show werd de band aangekondigd als verrassingsgast en Wright zong "Arnold Layne" voor een laatste keer. Dit was ook het laatste liveoptreden van Pink Floyd, aangezien Gilmour zich ging concentreren op zijn solocarrière, Mason op zijn activiteiten in de autosport, terwijl Wright op 15 september 2008 overleed.