Hoofdmenu openen

Een antwoordnummer is in Nederland een postbus waar de ontvanger de kosten voor het versturen van de zending betaalt. Hierdoor hoeft de verzender geen frankering te betalen. Vooral (grote) instanties die de verzender willen motiveren tot het sturen van brieven of uit het oogpunt van servicegerichtheid hebben een antwoordnummer.

GeschiedenisBewerken

Het antwoordnummer werd in 1968 geïntroduceerd als vervanging van het bestaande machtigingsnummer. In dit systeem, dat sinds de jaren twintig bestond, moest met voorgedrukte enveloppen worden gewerkt. Het antwoordnummer was een bedenksel van A. van den Toorn, automatiseringsdeskundige van de PTT, naar aanleiding van een artikel in Het Parool in 1967, waarin de krant schreef dat men bewust lezers enquêteformulieren zonder postzegels liet opsturen, omdat het goedkoper was het strafport te betalen dan gebruik te maken van voorbedrukte enveloppen.[1] Naast de lagere kosten bleek ook de drempel voor klanten om te reageren veel lager en instellingen en bedrijven waren direct zeer tevreden met de veel hogere respons.[2]

KostenBewerken

Voor de verzender kost het sturen van een zending naar een antwoordnummer niets. Daarentegen betaalt de ontvanger wél. Voor het hebben van een antwoordnummer betaalt de ontvanger een bedrag[3] voor het abonnement. Per antwoordzending komt daar een bedrag bij, dat afhankelijk is van het gewicht, het contract en of er een FIM en/of KIX-code wordt gebruikt.

Externe linkBewerken