Hoofdmenu openen

Lure (Duits: Lüders) was een tot de Boven-Rijnse Kreits behorend abdijvorstendom binnen het Heilige Roomse Rijk.

De benedictijner abdij te Lure is volgens de legende gesticht door Sint Columbanus. In 959 werd de abdij voor het eerste met zekerheid vermeld, toen keizer Otto I de schenking bevestigde van grondbezit door de graaf van de Elzas. In de twaalfde eeuw kwam de voogdij aan de graven van Ferrette (Duits: Pfirt). In de dertiende eeuw was de abdij verbonden met die van Murbach. In 1054 en 1179 kreeg de abdij van de paus een autonome status. Toch bleef het aartsbisdom Besançon de huldiging afdwingen. Keizerlijke privileges van 1016 en 1290 moesten de zelfstandigheid van het abdijvorstendom beschermen tegen het graafschap Bourgondië. Sinds 1392 stond het vorstendom onder de heerschappij van Oostenrijk, waarna het vorstendom zijn machtspositie in de vijftiende eeuw kon herwinnen.

In 1554 verenigde de paus definitief de abdijen Murbach en Lure.

Paragraaf 87 van de Vrede van Münster van 1648 legde de zelfstandigheid van het abdijvorstendom vast. In 1674 werd het gebied bezet door Franse troepen. Op 10 augustus 1679 werd Lure verenigd met de inmiddels Franse provincie Franche-Comté.