Zwaarmoedige verhalen voor bij de centrale verwarming (film)

film uit 1975

Zwaarmoedige verhalen voor bij de centrale verwarming is de verfilming van het gelijknamige boek van Heere Heeresma. De film ging op 20 maart 1975 in première en bestaat, in tegenstelling tot het boek, uit vier delen; het verhaal "Anna" (hoofdstuk 3 uit het boek) werd niet verfilmd. Ieder van die vier delen werd verfilmd door een andere regisseur. Het camerawerk was van Theo van de Sande en de producent was Matthijs van Heijningen. De Engelstalige titel van de film is Melancholy tales.

Zwaarmoedige verhalen voor bij de centrale verwarming
Regie Bas van de Lecq, Guido Pieters, Ernie Damen, Nouchka van Brakel
Producent Matthijs van Heijningen
Scenario Guus Luyters (1 en 3), Ton Ruys (2), Chiem van Houweninge (4)
Hoofdrollen Hugo Metsers, Pleuni Touw, Lex Goudsmit, Jon Bluming, Carry Tefsen, Johnny Kraaijkamp sr., Rijk de Gooyer
Camerawerk Theo van de Sande
Distributie Sigma Film
Première 20 maart 1975
Genre Drama
Speelduur 95 minuten
Taal Nederlands
Land Nederland
Overige nominaties Gouden Beer
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Deel 1: Meneer FritsBewerken

Oorspronkelijk was dit hoofdstuk 2 van het boek, oorspronkelijke titel: Mijnheer Frits en juffrouw Lenie. Engelstalige titel: Mister Frits.

Frits van Vliet is eenzaam. Hij mist een vrouw in zijn leven. De vrijdagavond doodt hij door in de winkelstraat naar de etalages van dameskleding te kijken. Op een avond komt hij toevallig juffrouw Lenie van kantoor tegen die net zo eenzame indruk maakt als hij. Ze nemen samen de tram en Lenie stelt Frits voor aan haar ouders die heel aardig zijn voor hem. Ze hopen dat hij Lenie's aanstaande wordt. Het wordt een gezellige avond vol warmte.

HoofdrollenBewerken

Deel 2: De smalle oude manBewerken

Oorspronkelijk was dit hoofdstuk 1 van het boek, oorspronkelijke titel: De dood van de smalle oude man. Engelstalige titel: The old man.

Een oude man woont alleen in een appartement met zijn kat. Hij krijgt bezoek van twee mensen van het wijkcomité die hem iets willen schenken uit liefdadigheid. De oude man wilt geen liefdadigheid, hij kan best voor zichzelf zorgen. Het enige wat hem steekt is de eenzaamheid. Maar de mensen zijn tegenwoordig te gehaast om zich nog druk te maken om een oude eenzame man. En wanneer hij niet kan betalen voor het gebruik maken van het toilet in het plaatselijke café nadat hij in de snackbar is beroofd door twee hondsbrutale tieners, moet hij noodgedwongen plassen in de goot van het appartement. Zijn onderburen die hem niet beter kennen als die "ouwe-van-boven" jagen hem onmiddellijk weg. De oude man heeft het wel gezien en hij besluit die avond het raam lekker wagenwijd open te zetten met de centrale verwarming uit, terwijl hij het avondeten, op de appel na, overslaat.

HoofdrollenBewerken

Deel 3: Zeeman tussen wal en schipBewerken

Oorspronkelijk was dit hoofdstuk 4 van het boek, oorspronkelijke titel: Maar de wielrijder treft geen blaam. Engelstalige titel: Sailor between ship and shore.

Jon is na twintig jaar trouwe dienst ontslagen door zijn baas uit de fabriek. Niet dat hij er met plezier werkte. Alle collega's van vroeger werken er niet meer. Zijn nieuwe collega's zijn een generatie jonger en hebben geen enkele respect voor hem. Omdat hij ze niet de baas kan, is hij ontslagen. Thuis wordt hij uitgescholden door zijn krengerige vrouw die zegt van hem te zullen scheiden. Hij besluit die avond naar de kroeg te gaan waar hij praat met een zeeman. Deze had twintig jaar geleden precies zo'n ellendige leven als hij tot hij een zeilschip kocht van een oude man en sindsdien is hij gelukkig. Hij had de oude man beloofd het schip ooit voor een vriendenprijs te zullen verkopen aan een man die het geluk ook nodig heeft. Jon koopt het schip en vaart erop uit. Twintig jaar later verkoopt hij het schip weer aan een ander man.

HoofdrollenBewerken

Deel 4: Een winkelier keert niet weeromBewerken

Oorspronkelijk was dit hoofdstuk 5 van het boek, met dezelfde titel. Engelstalige titel: A shopkeeper is not returning.

Een winkelier gaat met een roeibootje erop uit. Hij komt een postbode op de fiets tegen waar hij een weddenschap mee aan gaat wie er sneller is. Hij gaat met de postbode een praatje maken. Hij vertelt dat hij na dertig jaar winkelier opeens geen zin meer had om de winkel te openen. Ze delen de lunch samen en delen de roeiboot en de fiets samen. De winkelier was gewend om alles zakelijk te bekijken, ook zijn omgang met de mensen. Maar dankzij de postbode beseft hij dat er naast zakelijke ook menselijke belangen zijn in het leven. Hij en de postbode worden vrienden voor het leven.

HoofdrollenBewerken