Wout Weghorst

Nederlands voetballer

Wout Weghorst (Borne, 7 augustus 1992) is een Nederlandse voetballer die doorgaans als spits speelt. Hij verruilde AZ in juli 2018 voor VfL Wolfsburg, dat circa €11 miljoen voor hem betaalde. Weghorst debuteerde in 2018 in het Nederlands voetbalelftal.

Wout Weghorst
Wout Weghorst
Persoonlijke informatie
Volledige naam Wout Weghorst
Geboortedatum 7 augustus 1992
Geboorteplaats Borne, Vlag van Nederland Nederland
Lengte 197 cm
Been Rechts
Positie Spits
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Duitsland Wolfsburg
Rugnummer 9
Contract tot 30 juni 2023
Jeugd
–2008
2011–2012
Vlag van Nederland RKSV NEO
Vlag van Nederland Willem II
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2008–2010
2010–2011
2012–2014
2014–2016
2016–2018
2018–
Vlag van Nederland RKSV NEO
Vlag van Nederland DETO
Vlag van Nederland Emmen
Vlag van Nederland Heracles Almelo
Vlag van Nederland AZ
Vlag van Duitsland Wolfsburg
129(16)
 ?(8)
62 (19)
64 (20)
60 (31)
100 (53)
Interlands **
2014
2018–
Vlag van Nederland Nederland –21
Vlag van Nederland Nederland
1 (1)
10 (2)

* Bijgewerkt op 27 mei 2021
** Bijgewerkt op 27 juni 2021
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Sinds 2020 is Weghorst ambassadeur van Join for Joy. Doormiddel van sport- en spelactiviteiten motiveert Join for Joy kinderen in Oost-Afrika naar school te komen en op school te blijven. Hierbij gelooft Join for Joy in de kracht van spelenderwijs leren. De activiteiten zijn er specifiek op gericht de basisschoolleerlingen life skills mee te geven, zoals assertiviteit, zelfvertrouwen en respect. Weghorst gelooft dat sport inspireert, motiveert en verbroedert en dat het het beste in jezelf naar boven kan halen.

CarrièreBewerken

Weghorst begon met voetballen bij RKSV NEO in zijn geboorteplaats Borne. Op jonge leeftijd wist hij het eerste elftal te halen en bekroonde zich tot clubtopscorer.[1] Na het seizoen vertrok hij naar het op een hoger niveau spelende DETO Twenterand. Hoewel hij daar geen topscorer werd wist hij toch de interesse van een aantal profclubs te wekken. Weghorst koos uiteindelijk voor Willem II. Hoewel hij in de voorbereiding een kans kreeg om zich in het eerste elftal te spelen wist hij niet verder te komen dan spelen voor het beloftenteam van de Tilburgers.

Omdat hij bij het beloftenteam minder speeltijd kreeg dan waar hij op had gehoopt ging hij in op een aanbieding van FC Emmen alwaar hij op 10 augustus 2012 in een wedstrijd tegen FC Dordrecht (1-1) zijn debuut in het betaald voetbal maakte. Zijn eerste goal maakte hij op 21 september 2012, in de met 2-1 gewonnen derby tussen FC Emmen en BV Veendam. Weghorst maakte de 2-1. In zijn debuutseizoen wist hij het tot 28 wedstrijden in het eerste elftal te schoppen waarin hij 8 keer het net wist te vinden. Nadat zijn contract afliep in de zomer van 2014 vertrok hij transfervrij naar Heracles Almelo.

Weghorst debuteerde op 9 augustus 2014 voor Heracles Almelo in de Eredivisie, als invaller tegen AZ. De wedstrijd werd met 0-3 verloren. Weghorst speelde in de volgende twee seizoenen meer dan zestig competitiewedstrijden voor de club. Daarmee stond hij in het seizoen 2014/15 tot twee speelronden voor het einde op een degradatieplaats. Een jaar later werden zijn ploeggenoten en hij zesde en dwongen ze via de play-offs 2016 voor het eerst in de clubhistorie plaatsing voor Europees voetbal af.

Weghorst tekende in juli 2016 een contract tot medio 2020 bij AZ, de nummer vier van het voorgaande seizoen. In zijn verbintenis werd een optie voor nog een jaar opgenomen.[2] Hiervoor maakte hij op 24 november 2016 zijn eerste doelpunt in een Europees toernooi, de winnende 0-1 tijdens een groepswedstrijd in de Europa League uit bij Dundalk FC. Weghorst werd bij AZ een belangrijke schakel. In zijn tweede seizoen maakte hij achttien competitiegoals en behaalde hij met AZ de derde plaats in de Eredivisie en de KNVB Beker bekerfinale. Dit leverde hem een transfer op naar VfL Wolfsburg.

Bij VfL Wolfsburg speelde hij in zijn eerste seizoen (2018/19) vrijwel alle wedstrijden en maakte hij zeventien goals in de Bundesliga. Hij werd clubtopscorer en VfL Wolfsburg zesde, goed voor kwalificatie voor de Europa League. Ook in de seizoenen die volgden wist Weghorst zijn goede prestaties door te zetten bij die Wölfe. In het seizoen 2020/21 eindigde de club als vierde in de Bundesliga en wist het zodoende te plaatsen voor de Champions League.

ClubstatistiekenBewerken

Seizoen Club Land Competitie Competitie Beker Europa Overig Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2012/13 Emmen Nederland Eerste divisie 28 8 2 0 0 0 30 8
2013/14 34 11 2 1 0 0 36 12
Club totaal 62 19 4 1 0 0 0 0 66 20
2014/15 Heracles Almelo Nederland Eredivisie 31 8 3 1 0 0 34 9
2015/16 33 12 2 1 4 2 39 15
Club totaal 64 20 5 2 0 0 4 2 73 24
2016/17 AZ Nederland Eredivisie 29 13 4 0 12 1 4 4 49 18
2017/18 31 18 6 9 0 0 37 27
Club totaal 60 31 10 9 12 1 4 4 86 45
2018/19 Wolfsburg Duitsland Bundesliga 34 17 2 1 0 0 36 18
2019/20 32 16 2 2 9 2 0 0 43 20
2020/21 34 20 4 3 3 2 0 0 41 25
Club totaal 100 53 8 6 12 4 0 0 120 63
Carrière totaal 286 123 27 18 24 5 8 6 345 152

InterlandcarrièreBewerken

Weghorst werd op 3 oktober 2014 geselecteerd voor Jong Oranje, zijn eerste selectie voor een vertegenwoordigend nationaal elftal.[3] Hij maakte op 14 oktober 2014 zijn eerste goal voor Jong Oranje, in een play-offwedstrijd tegen het Portugees voetbalelftal onder 21.

Weghorst debuteerde op 23 maart 2018 in het Nederlands voetbalelftal, tijdens een met 0-1 verloren oefeninterland thuis tegen Engeland. Hij kwam in de 89e minuut in het veld als vervanger voor Stefan de Vrij. Hij ging in de selectie van Oranje concurreren met Luuk de Jong om de rol van pinch-hitter. Twee jaar lang werd Weghorst niet geselecteerd voor het Nederlands elftal.

Na een uitstekend seizoen bij zijn club Wolfsburg werd hij door bondscoach Frank de Boer opgenomen in de voor- en definitieve selectie van het Europees kampioenschap voetbal 2020 dat vanwege de coronapandemie een jaar later plaatsvond. Op 6 juni 2021 maakte hij zijn eerste doelpunt voor het Nederlands elftal in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Georgië. Tijdens het EK kreeg hij in de eerste twee wedstrijden een basisplaats. Tijdens de eerste wedstrijd tegen Oekraïne maakte hij een doelpunt. Tijdens de derde en vierde wedstrijd van het Nederlands elftal kreeg niet Weghorst, maar Donyell Malen een basisplek.

Zie ookBewerken