Wim Verreycken

Belgisch politicus

Willem Marcel (Wim) Verreycken[3] (Antwerpen, 3 januari 1943) is een voormalig Belgisch politicus voor Vlaams Blok / Vlaams Belang.

Wim Verreycken
Wim verreycken-1457367525.jpg
Volledige naam Willem Marcel Verreycken
Geboren Antwerpen, 3 januari 1943
Kieskring Flag of Antwerp.svg Antwerpen
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Land Vlag van België België
Functie Politicus
Partij ? - 1977 VU
1977 - 1978 VNP
1978 - 2004 Vlaams Blok
2004 - heden Vlaams Belang
Functies
1970 Bestuurslid TAK
1976 Voorzitter VRB
1982 - 1987 Districtsraadslid Borgerhout
1987 - 1989 Provincieraadslid Antwerpen
? - heden Voorzitter Triskel
? - ? Directeur NOS
1989 - 2007 Senator[1]
1989 - 1995 Lid Vlaamse Raad[2]
1989 - 1995 Districtsraadslid Borgerhout
1991 - 2003 Fractievoorzitter senaat
1995 - 2000 Gemeenteraadslid Antwerpen
2001 - 2004 Districtsraadslid Borgerhout
2007 - 2008 Gemeenteraadslid Sint-Niklaas
Portaal  Portaalicoon   Politiek

LevensloopBewerken

Hij werd geboren te Antwerpen en liep school tot zijn veertiende. Toen moest hij gaan werken om zijn door de repressie getroffen gezin te ondersteunen. Later werd hij verkoopsleider.[4]

Hij werd begin jaren 1960 actief binnen de Vlaamse Beweging, zo sloot hij zich aan in 1962 bij het VNJ, waar hij de ter ziele gegane muziekkapel opnieuw oprichtte. Bij deze organisatie was hij tot 1989 ambtsleider cultuur. Tevens was hij actief bij het Algemeen Nederlands Zangverbond en militeerde hij van 1959 tot 1971 voor de VMO (tot aan de ontbinding door stichter Bob Maes in 1971) en het Taal Aktie Komitee (TAK). In 1963 was Verreycken, Xavier Buisseret en nog 15 andere VMO'ers betrokken bij een actie te Oostende waarbij tientallen gevels en uithangborden met teer werden besmeurd. Ze werden hiervoor gerechtelijk vervolgd en veroordeeld tot forse boetes en schadevergoedingen.[5] Voor het TAK realiseerde hij een aantal (propaganda-)films. In deze periode was Verreycken lid van de Volksunie, maar ten gevolge van het Egmontpact verliet hij deze politieke partij. In 1976 kreeg hij de leiding over de Vlaamse Republikeinse Beweging (VRB), dat hij samen met Frans Wymeersch had opgericht en vervolgens stond hij mee aan de wieg van de Vlaams Nationale Partij (VNP). Zo kwam hij terecht bij het Vlaams Blok waar hij verantwoordelijk werd voor de Nationalistische Omroepstichting. Later trad hij toe tot de partijraad en werd hij diensthoofd informatica.

In 1982 werd hij een eerste maal verkozen als districtsraadslid te Borgerhout, wat hij bleef tot in 1987. Van 1989 tot 1994 was hij opnieuw districtraadslid. Ook was hij van 1987 tot 1989 provincieraadslid van Antwerpen. Daarna zetelde hij van 1989 tot 2007 als rechtstreeks gekozen senator in de Senaat. In de periode oktober 1989-mei 1995 had hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook zitting in de Vlaamse Raad. De Vlaamse Raad was vanaf 21 oktober 1980 de opvolger van de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd, en was de voorloper van het huidige Vlaams Parlement.

In 1995 wisselde hij de Borgerhoutse districtsraad voor de Antwerpse gemeenteraad om zes jaar later, in 2001, de omgekeerde beweging te maken. Hij bleef districtraadslid tot in 2004. In dat jaar vestigde hij zich - door zijn huwelijk met Sonja De Kinder - in Sint-Niklaas, alwaar hij verkozen werd bij de verkiezingen van 2006 in de gemeenteraad. Deze verliet hij in 2008.[6] Hij liet zich opmerken op een herdenking van oostfronters in Stekene. In mei 2001 was Verreycken reeds gesignaleerd op de bijeenkomst van het Sint-Maartensfonds in het Alpheusdal te Berchem, dezelfde die Johan Sauwens zijn ministerspost kostte.[7]. In Sint-Niklaas stortte hij zich intussen op de (allochtone) herrieschoppers van recreatiedomein De Ster en de zaak-Van Bellingen. Naast de politiek houdt Verreycken zich met Triskel (zie ook triskelion) en de Ragnareeks ook bezig met Wicca en het Germaanse heidendom.

Hij is de vader van Rob Verreycken, in 2004 overleed zijn dochter Ragna (geboren in 1975).

BibliografieBewerken

  • Publicaties onder eigen naam
    • Voeren is geen pasmunt (1992)
    • Amnestie (1993)
    • Europa barst? (1994)
    • Republikeins pamflet (1994)
    • De vergeten moord op Frans Ketels (1996)
  • Publicaties onder het pseudoniem Johan Hildesheim, uitgegeven door Triskel:
    • Niet iedereen kan heiden zijn (1990)
    • Heiden, zegen elke morgen (1991)
    • De Krachtgordel (1995)

Na uitputting van de oplage werden de verschillende hoofdstukken van deze drie boeken omgewerkt tot afzonderlijke brochures in de Thulereeks. In 2004 werd de naam van deze reeks gewijzigd in Ragnareeks.

  • Publicaties onder het pseudoniem Haselas, uitgegeven door Triskel in de Ragnareeks:
    • Runen (1997)
    • Regenbogen, verhalenbundel (1998)
    • Waterwijding, geboortefeest (1999)
    • Trouw om trouw, huwelijksgeloften (1999)
    • De laatste wende, doodsbegeleiding (1999)
    • Joelfeest (2000)
    • Vikings (2001)
    • Geheime zintekens? (2002)
    • Heidense liederen (2002)
    • Woudkind, sage (2003)
    • Nevelland, sage (2003)
    • Bomen (2004)
    • Heksen (2005)
    • Kelten (2006)
    • Verzenspinsels (2006)
    • Germanen (2007)
    • Graal (2008)
    • Rituelen (2008)
    • Beowulf (2009)
    • Elfen (2010)
    • Asatru (2010)
    • Edda (2011)
    • Mede (2011)
    • Wicca (2012)
    • Negen kruiden (2013)
    • Verhalen bij de sibbehaard (2014)
    • Levenswiel (2015)
    • Hugin & Munin (2015)