Wijnbouw in India

De moderne wijnbouw in India is wereldwijd gezien klein, maar breidt zich snel uit. Wijnbedrijven in India zijn vooral omvangrijk en modern. Door de Indiase bevolking zelf wordt – met een gemiddelde van 0,000009 liter per jaar (2008) – zeer weinig wijn gedronken. Voornaamste reden daarvoor zijn enerzijds vanwege aangehangen religie’s en anderzijds – dat als men er alcoholische drank nuttigt – dit dan meestal sterke drank of bier is.[1]

Wijngaard in Nasik, Maharashtra.

GeschiedenisBewerken

De vroegste teelt van druiven in India gaat terug tot 500 jaar voor onze jaartelling. Toentertijd geïntroduceerd in de Indusvallei door vermoedelijk Perzische handelaren. Deze druiven werden mogelijk voornamelijk gebruikt als tafeldruif en voor druivensap.

In de Vedische tijd zouden bepaalde stammen bekend zijn met een “bedwelmende drank”. Een religieuze tekst van de Veda's vermeldt minstens één alcoholische drank die mogelijk met wijn te maken heeft - sura, een soort rijstwijn met honing gefermenteerd. De eerste bekende vermelding van op druiven gebaseerde wijnen zou in de late 4e eeuw BCE zijn, in de geschriften van Chanakya de eerste minister van keizer Chandragupta Maurya.

De eerste wijnhandel werd gevoerd door de Portugezen rond 1500 in de door hen gestichte kolonie Goa aan de westkust. In 1676 vestigden de Fransen zich aan de oostkust van India bij Pondicherry, ten zuiden van Madras. Vanaf 17e eeuw – in de beginfase van de Britse kolonisatie – zijn veel wijngaarden aangelegd in de regio's nabij Baramati, Kasjmir en Surat. Hoewel veel “wijngaarden” niet direct werden ingezet voor de productie van wijn. Vanaf de 19e eeuw werd er geleidelijk aan meer wijn gedronken. Begin 20e eeuw kwam daar echter een eind aan. Eerst door de toen heersende plaag van de phyloxera-druifluis. Daarna in de jaren 1950 door drooglegging vanwege onder meer religieuze invloeden in meerdere Indiase deelstaten.

Moderne wijnbouwBewerken

Sinds de jaren ’80 bloeit de wijnindustrie weer op. Met behulp van Franse wijnmakers begon men met het importeren van Vitis vinifera-druivensoorten als Cabernet Sauvignon, Chardonnay, Pinot blanc, Pinot noir en Ugni blanc. Naast stille wijnen starte men ook met het maken van mousserende wijnen.

Rond de eeuwwisseling naar de 21e eeuw nam de vraag naar wijn sterk toe. Al blijft de wijnconsumptie per hoofd van de bevolking in het land laag. Toch is er een groeiende markt, met name bij de jongere bevolking. Export is eveneens een belangrijke factor.[2]

Per 2018 is er 147.000 ha aan wijngaarden en stond toen op de 13e plaats op de wereld ranglijst.

Regio’sBewerken

 
In roze: De Indiase deelstaten waar wijnbouw plaatsvindt.

De wijngaarden in India liggen in de gebieden met een meer gematigde klimaatzones. Wijnbouw wordt uitgeoefend in zeven Indiase deelstaten. In twee noordelijke en vijf zuidelijke. Zo’n tweederde van de wijnbouw vindt plaats in de deelstaat Maharashtra.

In het noorden liggen wijngaarden in een gematigde klimaatzone van het hooggebergte. De temperatuur komt gemiddeld uit tussen de 18 en 23 graden Celsius.

In het zuidelijke deel van het subcontinent ligt de temperatuur gemiddeld rond de 27 graden. In Tamil Nadu nog iets warmer. Met de klok mee:

Enkele van de grotere wijnproducerende gebieden bevinden zich in Maharashtra, Karnataka bij Bangalore en Telangana bij Hyderabad. Binnen de Maharashtra-regio zijn wijngaarden te vinden op de Dekanvlakte en rond Baramati, Nashik, Poona, Sangli en Solapur. Vanwege de grote hitte en vochtigheid in het oostelijke deel van het land is de wijnbouwactiviteit daar beperkt.

De stad Nashik in de staat Maharashtra – 150 kilometer ten noordoosten van Bombay – wordt als "wijnhoofdstad van India" geduid. Tussen Nashik en het westelijker gelegen stuwmeer voor de Gangapur-dam liggen meerdere grote wijngaarden. Zo ook nabij de zuidelijker gelegen steden Poona en Baramati. Jaarlijks wordt er in Nashik een wijnfestival georganiseerd.[3]

KlimaatBewerken

Vanwege grote hitte en moessons is het merendeel van het Indiase subcontinent niet overal geschikt voor wijnbouw. Door de enorme uitgestrektheid en diversiteit in klimaat en geologie, is in een aantal gebieden toch geschikte terroir om wijn te maken. Wijngaarden zijn vooral te vinden op grotere hoogte waar geprofiteerd kan worden van de koelere lucht De hoogte van de Indiase wijngaarden varieert doorgaans van ongeveer 200 meter in Karnataka, 300 meter in Maharashtra, 800 meter langs de hellingen van de Sahyadri tot 1000 meter in Kasjmir. De zomertemperatuur kan oplopen tot 45 °C en in de winter dalen tot 8 °C. Tijdens het hoogseizoen in de maanden juni, juli en augustus valt er tussen de 625 en 1500 millimeter regen.

Wijnbouw en wijnBewerken

 
Pergola druiventeelt in het hetere zuiden.

De wijnranken worden ook wel onder een pergola's en/of langs bamboe stokken geleid. De afdekking met een bladerdak beschermt de druiven tegen te veel zonnestralen. Ook staan de ranken ver uit elkaar om ze goed te beluchten en zo tegen schimmelinfecties te behoeden. Irrigatie in de wijngaarden is essentieel gezien het warme weer. Door de tropische omstandigheden zijn de opbrengsten hoog. Het hele jaar door wordt er gesnoeid. Het oogsten vindt doorgaans plaats rond de maand februari en meestal met de hand uitgevoerd. In de zeer warme wijngebieden van Tamil Nadu, Karnataka en Andhra Pradesh kan twee keer per jaar geoogst worden.

Per 2000 waren er zes wijnbedrijven in het land. Per 2008 was dat aantal al gegroeid naar 65. Zo'n 85% gevestigd in de deelstaat Maharashtra.

De enige Master of Wine uit India (2020) is Sonal Holland.[4][5]

Druifvariëteiten en wijnBewerken

 
Wijnvaten en wijngaard nabij Poona.

In de moderne wijngaarden worden vooral Europese druifvariëteiten verbouwd, zoals Syrah en Cabernet Sauvignon, maar ook wel Tempranillo, Sangiovese, Grillo, Chenin Blanc, Clairette Blanche als ook Zinfandel en Viognier.[6] Als men wijn wil lageren gebeurd dat vaak op Frans, maar ook wel Amerikaans eiken.

Zuid-India brengt verschillende inheemse tafeldruivensoorten voort die ook kunnen worden gebruikt bij de wijnproductie, waarbij Anabeshahi, Arkavati en Arkashyam de meest voorkomende zijn. Populaire niet-inheemse druiven zijn de Bangalore Blue (Isabella) en Gulabi (Black Muscat). De Turkse (tafel)druif Sultana is er de meest aangeplante druif en beslaat meer dan de helft van het aangelegde areaal wijngaarden.