Hoofdmenu openen

De Wereldraad van Kerken (Engels: World Council Of Churches) is een van de belangrijkste internationale christelijk-oecumenische organisaties. De Wereldraad van Kerken werd opgericht op 23 augustus 1948 in Amsterdam en is gevestigd in Genève, Zwitserland.

Wereldraad van Kerken
World Council Of Churches
Geschiedenis
Opgericht 23 augustus 1948
Structuur
Voorzitter Olav Fykse Tveit
Werkgebied internationaal
Hoofdkantoor Genève, Zwitserland
Type christelijk-oecumenische organisatie
Media
Website http://www.oikoumene.org/

Er zijn omstreeks 350 kerkgenootschappen lid van deze organisatie. Deze hebben samen zo'n 500 miljoen leden in meer dan 110 landen.[1] De eerste secretaris-generaal was de Nederlander Willem Visser 't Hooft. De huidige secretaris-generaal is Olav Fykse Tveit.

Het grootste kerkgenootschap ter wereld, de Rooms-Katholieke Kerk, is geen lid van de Wereldraad van Kerken, maar werkt wel samen met deze organisatie. Verder zijn binnen de Wereldraad van Kerken ruwweg de meeste christelijke stromingen vertegenwoordigd, zoals de oosters-orthodoxe kerken, Oudkatholieke Kerk, protestantse kerken, de Anglicaanse Kerk, enkele baptisten, de meeste lutheranen, methodisten, verschillende gereformeerde kerken alsmede enkele vrijzinnige kerken. In Nederland zijn de Protestantse Kerk in Nederland (PKN), de Oud-Katholieke Kerk, de Remonstrantse Broederschap, de Doopsgezinden en de Quakers lid van de Wereldraad van Kerken. De Nederlandse leden van het Centraal Comité van de Wereldraad zijn aartsbisschop Dr Joris Vercammen van de Oudkatholieke Kerk en dominee Karin van den Broeke van de Protestantse Kerk in Nederland.

Inhoud

OrganisatiestructuurBewerken

Het hoogste wetgevende orgaan van de Wereldraad van Kerken is de Assembléé die als regel om de zeven jaar bijeenkomt. Het Centraal Comité is het uitvoerende bestuursorgaan.[2] De Wereldraad houdt zich niet slechts bezig met religieuze vraagstukken, maar ook met politieke en ecologische, wanneer kerken daarbij een rol kunnen spelen.[3] In 1961 werden voor het eerst waarnemers door Vaticaanstad naar de Assemblée gezonden.

70-jarig jubileumBewerken

Op 23 augustus 2018 werd het 70-jarig jubileum gevierd. Dit vond plaats in de Nieuwe Kerk in Amsterdam, dezelfde plek waar de Wereldraad is opgericht.[4]Paus Franciscus bracht in juni 2018 een bezoek aan de Wereldraad in Genève.[5]

Programma'sBewerken

EAPPI-programmaBewerken

Een van de programma's van de Wereldraad is het EAPPI-programma (Ecumenical Accompaniment Programme in Palestine and Israel)[6] dat als reactie op uitspraken van kerkelijke leiders in Jeruzalem in 2002 door de Wereldraad is opgestart voor dialoog en vrede in Israël en de Palestijnse Gebieden. Het is een programma waarbij getrainde vrijwilligers worden uitgezonden om waarnemer te zijn i.g.v. (dreigende) mensenrechtenschendingen of om Palestijnse burgers door hun aanwezigheid bescherming te bieden (b.v. in geval van confrontaties met kolonisten). De Nederlandse predikant Owe Boersma is de coördinator ervan.[7]

In 2009 bracht de Wereldraad een verklaring uit met betrekking tot de Israëlische nederzettingen in bezet Palestijns gebied om gevolg te geven aan de Conventies van Geneve en de Resoluties van de V.N.. De aangesloten kerken en verbonden organisaties werd opgeroepen te bidden, degenen die eronder lijden te steunen, en regeringen en instanties erover aan te spreken[8]

In december 2016 werd Dr.Isabel Apawo Phiri, die als vertegenwoordiger van de Wereldraad een bijeenkomst van kerkleiders over EAPPI in Jeruzalem zou bijwonen, bij aankomst op het vliegveld Ben Gurion door Israël teruggestuurd; eerst werd ze ervan beschuldigd Israël illegaal te hebben willen binnenkomen, daarna van steun bieden aan de BDS-beweging.[9] Bij monde van Ds. Olav Fykse Tveit waren de beschuldigingen aan haar adres en aan dat van EAPPI met klem afgewezen als onjuist. De Wereldraad zei het incident te beschouwen als een frontale aanval van Israël tegen de leiding van de Wereldraad van Kerken in het bijzonder en tegen de oecumenische beweging in het algemeen.[10] In oktober 2018 werd de Israëlische beslissing hoger beroep nietig verklaard evenals de beschuldiging van betrokkenheid bij de BDS-beweging.[11]

In 2017 maakte de Wereldraad bekend dat het hele project bemoeilijkt werd.[12] Eind januari 2019 maakte de Wereldraad bekend zijn EAPPI-vrijwilligers uit Hebron terug te roepen.[13]In een persverklaring stelde zij dat bewoners van illegale nederzettingen gesteund door het Israëlische leger (IDF) hen het werken daar als onafhankelijke waarnemers onmogelijk maakten.[14] Op 31 januari 2019 werd het mandaat van de Internationale waarnemingscommissie (TIPH)[15], die sinds 1994 in Hebron aanwezig was om toe te zien op handhaving van de mensenrechten door premier Benjamin Netanyahu niet meer verlengd.[16].

Vanuit hun solidariteit met ieder die in onveiligheid en angst leeft, en om de situatie in Hebron beter te kunnen beoordelen voegden joodse Rabbis for Human Rights zich op 5 februari bij de EAPPI-vrijwilligers.[17]

Kritiek en beschuldigingenBewerken

Hoewel de oecumenische gedachte die de Wereldraad van Kerken uitdraagt door christenen enerzijds als positief ervaren kan worden, is er ook kritiek, juist vanwege de oecumene en de wel zeer brede grondslag die uit deze oecumene volgt. Deze kritiek is onder meer afkomstig uit de meer orthodox-protestantse kerkgenootschappen, dat deze oecumene de mogelijkheid in zich draagt om te leiden tot een minder heldere eigen geloofsovertuiging. Daarnaast is er kritiek omdat de Wereldraad van Kerken zich te veel met de wereld zou vereenzelvigen. Ten derde is er de kritiek dat de raad te veel een bepaald type theologie en christendom op het oog heeft, wanneer contextuele theologie pas echte theologie is, onderschat de raad dat een theologie en cultuur ontstaan in een bepaalde context.[bron?]

Medio januari 2019 werd de Wereldraad in een rapport van de NGO Monitor over het EAPPI-programma beschuldigd van antizionisme en antisemitisme]. Zij zou het bestaansrecht van Israël betwisten en haar EAPPI-programma zou een "trainingskamp voor de anti-Israël-lobby" zijn. Van antisemitisme omdat "de raad zich blind zou staren op het conflict in Israël, maar vergelijkbare conflicten elders in de wereld grotendeels zou negeren."[bron?] De Wereldraad neemt scherp afstand van dergelijke beschuldigingen. Zij heeft antisemitisme altijd afgekeurd als een zonde tegen God en de menselijkheid.[18] De Wereldraad propageert ook geen boycot gebaseerd op nationaliteit in deze context of economische maatregelen tegen Israël. Echter, zij neemt met betrekking tot boycot van goederen en diensten van de internationaal als illegaal aangemerkte Israëlische nederzettingen geen afwijzend standpunt in.[19][20] In dezelfde verklaring geeft de Wereldraad aan kritisch te staan tegenover de zg. IHRA-definitie.[21] De "vage formuleringen in de definitie "dienen vooral degenen die elke kritiek op Israëlisch overheidsbeleid als antisemitisch zien".

Aanvallen en beschuldigingen door Israël en door de Israëlische media gericht tegen de Wereldraad van Kerken en de oecumenische beweging worden door de Wereldraad hoog opgenomen, onjuist genoemd en met klem afgewezen.[22]

Assemblées van de Wereldraad van KerkenBewerken

Jaar Plaats Data
1948 Amsterdam, Nederland 22 augustus - 4 september
1954 Evanston, Illinois, USA 15 - 31 augustus
1961 New Delhi, India 19 november - 5 december
1968 Uppsala, Zweden 4 - 20 juli
1975 Nairobi, Kenia 23 november - 10 december
1983 Vancouver, Brits-Columbia, Canada 24 juli - 10 augustus
1991 Canberra, Australië 7 - 21 februari
1998 Harare, Zimbabwe 3 - 14 december
2006 Porto Alegre, Brazilië 14 - 23 februari
2013 Busan, Zuid-Korea 30 oktober - 8 november

Secretaris-generaal van de Wereldraad van KerkenBewerken

De belangrijkste functionaris van de Wereldraad is die van 'secretaris-generaal'; het waren respectievelijk:

Jaren Naam Kerk Land
19481966 Willem Visser 't Hooft Nederlandse Hervormde Kerk/ Zwitsers Kerkverbond (Genève) Nederland
19661972 Eugene Carson Blake Presbyterian Church (USA) Verenigde Staten
19721984 Philip A. Potter Methodist Church Jamaica
19851992 Emilio Castro Evangelisch-methodistische kerk Uruguay
19932003 Konrad Raiser Evangelische Kerk in Duitsland (EKD) Duitsland
2004-2009 Samuel Kobia Methodist Church Kenia Kenia
2009- Olav Fykse Tveit Noorse Kerk Noorwegen

Zie ookBewerken

Externe linkBewerken

  • (en) [2] World Council Of Churches (Wereldraad van Kerken)

ReferentiesBewerken

  1. What is the World Council of Churches?, World Council of Churches, ingezien op 21 november 2014
  2. Organizational structure oikoumene.org
  3. What we do oikumene.org
  4. WCC 70th anniverary in Amsterdam oikumene.org, 23 augustus 2018
  5. Paus Franciscus bezoekt de Wereldraad van Kerken: hoe staat het ervoor met de oecumene? trouw, 19 juni 2018
  6. What we do
  7. Nederlander leidt EAPPI Nederlander leidt EAPPI raadvankerken.nl, augustus 2016
  8. Statement on Israeli settlements in the occupied Palestinian territory 2009
  9. In First, Israel Denies Entry to Religious Official Citing Support of BDS Movement Haaretz, 6 december 2016.
  10. Israëlische intimidatie schokt Wereldraad van Kerken kerknet.be,7 december 2016
  11. Court Orders Israel to Reconsider Entry Ban of First BDS Deportee Haaretz, 17 oktober 2018.
  12. EAPPI-programma is de facto uitgehold kerknet.be, 15 oktober 2017
  13. Wereldraad stopt waarnemersmissie in Hebron kerknet.be, januari 2019
  14. Vrijwilligers van Wereldraad weg uit Hebron nd.nl, 31 januari 2019
  15. [1] TIPH
  16. Israël zet internationale waarnemers in Hebron buiten 28 januari 2019
  17. RHR joins EAPPI in Hebron to hear concerns & tour the city rhr.org.il, 7 februari 2019
  18. Wereldraad van Kerken verwerpt antisemitisme WCC, 2 februari 2019
  19. WCC responds to misleading report by NGO Monitor and its criticism of EAPPI WCC, 14 januari 2019
  20. Vrijwilligers van Wereldraad weg uit Hebron Nederlands Dagblad, 31 januari 2019
  21. working definition antisemitism holocaustremembranche.com, mei 2016
  22. Israëlische intimidatie schokt Wereldraad van Kerken kerknet.be, 7 december 2016