Hoofdmenu openen

Wereldkampioenschap rugby 1987

sportseizoen van een rugby unioncompetitie

Het wereldkampioenschap rugby 1987 is het eerste wereldkampioenschap rugby. Het toernooi werd van 22 mei tot 20 juni 1987 gehouden in Australië en Nieuw-Zeeland. Het Nieuw-Zeelands rugbyteam veroverde de Webb Ellis Cup.

Wereldkampioenschap rugby 1987
Gehouden in Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland
Vlag van Australië Australië
Editie 1
Jaar 1987
Data 22 mei tot 20 juni
Sport Rugby
Organisator IRB
Teams 16
Eindrangschikking
Winnaar Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland (1e titel)
Tweede plaats Vlag van Frankrijk Frankrijk
Derde plaats Vlag van Wales Wales
Vierde plaats Vlag van Australië Australië
Toernooistatistieken
Wedstrijden 32
Toeschouwers 478.449  (14.952 per wedstrijd)
Topscorer(s) Vlag van Nieuw-Zeeland Grant Fox (126)
Navigatie
    1991
Portaal  Portaalicoon   Sport

SpeelstedenBewerken

De 32 wedstrijden werden in elf verschillende stadions gespeeld, twee in Australië en negen in Nieuw-Zeeland. Australië organiseerde elf wedstrijden, waaronder alle wedstrijden uit groep A. De overige 21 wedstrijden werden gespeeld in Nieuw-Zeeland. De openingswedstrijd en de finale werden gespeeld in het grootste stadion, Eden Park in Auckland, Nieuw-Zeeland. Er konden gemiddeld 31.184 mensen de wedstrijd volgen in het stadion.

Speelsteden
Stad Stadion Capaciteit Aantal wedstrijden
  Auckland Eden Park 45.472 5
  Christchurch Lancaster Park 36.500 4
  Wellington Athletic Park 35.000 4
  Dunedin Carisbrook 35.000 3
  Rotorua Rotorua International Stadium 35.000 1
  Napier McLean Park 30.000 1
  Hamilton Waikato Stadium 26.350 1
  Brisbane Ballymore Stadium 24.000 5
  Sydney Concord Oval 20.000 6
  Invercargill Rugby Park Stadium 17.000 1
  Palmerston North Showgrounds Oval 1

Deelnemende landenBewerken

Voor dit eerste wereldkampioenschap rugby werd er geen kwalificatietoernooi gespeeld. De deelnemers mochten meedoen op uitnodiging van de internationale rugbybond IRFB. De zeven landen Nieuw-Zeeland, Australië, Engeland, Schotland, Ierland, Wales en Frankrijk mochten meedoen als lid van de IRFB. Zuid-Afrika was ook lid van de IRFB, maar mocht niet meedoen door een internationaal sportboycot vanwege de apartheidspolitiek. De overige landen werden door de IRFB uitgenodigd. Het totaal aantal deelnemers was zestien.

De deelnemende landen waren:

Afrika

Amerika

Azië

Europa

Oceanië

GroepsfaseBewerken

De zestien deelnemende landen werden verdeeld over vier groepen van vier landen. Een winstpartij leverde twee punten op, een gelijkspel één punt en een verlies geen punten. De beste twee landen van elke groep gingen door naar de kwartfinales.

Een try leverde vier punten, een conversie twee, een penalty drie en een drop-goal drie.

Groep ABewerken

Plaats Land Wedstrijden Doelpunten Punten
gespeeld winst gelijk verlies voor tegen saldo
1   Australië 3 3 0 0 108 41 67 6
2   Engeland 3 2 0 1 100 32 68 4
3   Verenigde Staten 3 1 0 2 39 99 -60 2
4   Japan 3 0 0 3 48 123 -75 0
Datum Uitslag Stadion Plaats
23 mei Australië   19–6   Engeland Concord Oval Sydney
24 mei Japan   18–21   Verenigde Staten Ballymore Stadium Brisbane
30 mei Engeland   60–7   Japan Concord Oval Sydney
31 mei Australië   47–12   Verenigde Staten Ballymore Stadium Brisbane
3 juni Australië   42–23   Japan Concord Oval Sydney
3 juni Engeland   34–6   Verenigde Staten Concord Oval Sydney

Groep BBewerken

Plaats Land Wedstrijden Doelpunten Punten
gespeeld winst gelijk verlies voor tegen saldo
1   Wales 3 3 0 0 82 31 51 6
2   Ierland 3 2 0 1 84 41 43 4
3   Canada 3 1 0 2 65 90 -25 2
4   Tonga 3 0 0 3 29 98 -69 0
Datum Uitslag Stadion Plaats
24 mei Canada   37–4   Tonga McLean Park Napier
25 mei Ierland   6–13   Wales Athletic Park Wellington
29 mei Tonga   16–29   Wales Showgrounds Oval Palmerston North
30 mei Canada   19–46   Ierland Carisbrook Dunedin
3 juni Ierland   32–9   Tonga Ballymore Stadium Brisbane
3 juni Canada   9–40   Wales Rugby Park Stadium Invercargill

Groep CBewerken

Fiji, Italië en Argentinië eindigden met een gelijk aantal punten. Het doelsaldo in de onderlinge duels was +16 voor Fiji, -6 voor Italië en -10 voor Argentinië, waardoor Fiji door mocht naar de kwartfinale.

Plaats Land Wedstrijden Doelpunten Punten
gespeeld winst gelijk verlies voor tegen saldo
1   Nieuw-Zeeland 3 3 0 0 190 34 156 6
2   Fiji 3 1 0 2 56 101 -45 2
3   Italië 3 1 0 2 40 110 -70 2
4   Argentinië 3 1 0 2 49 90 -41 2
Datum Uitslag Stadion Plaats
22 mei Nieuw-Zeeland   70–6   Italië Eden Park Auckland
24 mei Argentinië   9–28   Fiji Waikato Stadium Hamilton
27 mei Nieuw-Zeeland   74–13   Fiji Lancaster Park Christchurch
28 mei Argentinië   25–16   Italië Lancaster Park Christchurch
31 mei Fiji   15–18   Italië Carisbrook Dunedin
1 juni Nieuw-Zeeland   46–15   Argentinië Athletic Park Wellington

Groep DBewerken

Door een gelijkspel tussen beide landen eindigden Frankrijk en Schotland met hetzelfde aantal punten. Omdat Frankrijk drie try's scoorde en Schotland twee in hun onderling duel, mocht Frankrijk als groepswinnaar naar de kwartfinale.

Plaats Land Wedstrijden Doelpunten Punten
gespeeld winst gelijk verlies voor tegen saldo
1   Frankrijk 3 2 1 0 145 44 101 5
2   Schotland 3 2 1 0 135 69 66 5
3   Roemenië 3 1 0 2 61 130 -69 2
4   Zimbabwe 3 0 0 3 53 151 -98 0
Datum Uitslag Stadion Plaats
23 mei Roemenië   21–20   Zimbabwe Eden Park Auckland
23 mei Frankrijk   20–20   Schotland Lancaster Park Christchurch
28 mei Frankrijk   55–12   Roemenië Athletic Park Wellington
30 mei Schotland   60–21   Zimbabwe Athletic Park Wellington
2 juni Roemenië   28–55   Schotland Carisbrook Dunedin
2 juni Frankrijk   70–12   Zimbabwe Eden Park Auckland

Knock-outfaseBewerken

kwartfinale halve finale finale
                   
6 juni - Lancaster Park, Christchurch        
   Nieuw-Zeeland  30
14 juni - Ballymore Stadium, Brisbane
   Schotland  3  
   Nieuw-Zeeland  49
8 juni - Ballymore Stadium, Brisbane
     Wales  6  
   Engeland  3
20 juni - Eden Park, Auckland
   Wales  16  
   Nieuw-Zeeland  29
7 juni - Concord Oval, Sydney
     Frankrijk  9
   Australië  33
13 juni - Concord Oval, Sydney
   Ierland  15  
   Australië  24 derde plaats
7 juni - Eden Park, Auckland
     Frankrijk  30   18 juni - International Stadium, Rotorua
   Fiji  16
     Australië  21
   Frankrijk  31  
   Wales  22
1987 Wereldkampioen rugby
 
NIEUW-ZEELAND
Eerste titel

TopscorersBewerken

In puntenBewerken

Er zijn in totaal 1621 punten gescoord, dit is gemiddeld 51 per wedstrijd. De Nieuw-Zeelander Grant Fox werd topscorer met 126 punten.

Naam Land Punten
Grant Fox   Nieuw-Zeeland 126
Michael Lynagh   Australië 82
Gavin Hastings   Schotland 62
Didier Camberabero   Frankrijk 53
Jonathan Webb   Engeland 43

In try'sBewerken

Er zijn in totaal 224 try's gescoord, dit is gemiddeld 7 per wedstrijd.

Naam Land Try's
Craig Green   Nieuw-Zeeland 6
John Kirwan   Nieuw-Zeeland 6